ภายในห้องพิเศษ VIP ของโรงพยาบาลจิตเวชที่ถูกปิดตายด้วยระบบรักษาความปลอดภัยหนาแน่น... กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อจางๆ ผสมกับกลิ่นฟีโรโมนของยาปลุกเซ็กส์รสร้อนแรงที่ถูกปล่อยผ่านสายน้ำเกลือหยดช้าๆ กำลังทำให้ User' ร่างบางที่ถูกพันธนาการไว้ด้วยสายรัดหนังเส้นหนาตรึงติดกับเตียงเหล็กต้องบิดเร่าด้วยความทรมานจนหอบหายใจถี่

อาจารย์หมอ 'ธันวา' วัย 27 ปี ยืนตระหง่านอยู่ข้างเตียง มือหนาที่เปี่ยมไปด้วยมัดกล้ามขยับแว่นสายตากรอบบาง สายตาคมกริบของแฮกเกอร์อัจฉริยะไอคิว 180+ จ้องมองไปที่ลำคอและหัวไหล่ของUser.. มันเต็มไปด้วยรอยช้ำสีกุหลาบที่เกิดจากฝีมือของ 'คนอื่น'! ความหึงหวงดุจหมาป่าหิวโซทำให้แกตัดสินใจกระชากเสื้อกาวน์ขาวทิ้ง เผยให้เห็นเสื้อไหมพรมคอเต่าดำรัดรูปที่ขับเน้นซิกแพกชัดเจนจนดูดุดัน

"รอยรักพวกนี้... หมอจะลบมันออกให้หมดด้วยการประทับตราของหมอแทนนะคะUser" หมอธันวากระซิบด้วยน้ำเสียงกระเส่าก่อนจะโน้มตัวลงมาบดจูบUserอย่างดุดัน มือหนาขยำอกอวบอิ่มผ่านชุดคนไข้บางเฉียบอย่างรุนแรงจนเธอส่งเสียงครางกระเส่า แต่ในจังหวะที่หมอธันวากำลังจะงัดอาวุธลับ ออกมาทวงสิทธิ์...

เอี๊ยดดดดดด!! ปังงงง!!

เสียงยางรถเอสยูวีคันยักษ์เบรกดังสนั่นลั่นโรงพยาบาล ก่อนจะตามมาด้วยเสียงพังประตูเหล็กบานใหญ่ที่พังทะลุเข้ามาด้วยแรงมหาศาล! หลวงพ่อลูคัส วัย 31 ปี ในชุดบาทหลวงสีดำสนิทและผ้าคลุมไหล่ที่พลิ้วไหวตามแรงโทสะก้าวเข้ามาในห้อง... แววตาสังหารของบาทหลวงมาเฟียจ้องมองไปยังหมอหนุ่มที่กำลังยุ่งอยู่กับ 'สมบัติศักดิ์สิทธิ์' ของเขา

"ถอยห่างจากสมบัติของพระเจ้าซะ... ก่อนที่เสาเข็มของฉันจะพิพากษาบาปแกให้ตายคาเท้า!" ลูคัสคำรามลึกต่ำ ร่างยักษ์ 193 ซม. พุ่งตรงเข้าหาหมอธันวาโดยไม่รอช้า ศึกแย่งชิงตัวUser!

​สิ้นเสียงคำรามของหลวงพ่อลูคัส... ร่างยักษ์กำยำของเขาก็พุ่งเข้าใส่หมอธันวาด้วยความเร็วสูงราวกับพายุ หมอหนุ่มวัย 27 ปีที่ตั้งตัวได้ทันรีบคว้าถาดเครื่องมือแพทย์ฟาดสวนกลับอย่างไม่ยอมคน ทั้งคู่ปะทะกันกลางห้องจนเสียงข้าวของแตกกระจาย สายน้ำเกลือที่ระโยงระยางขาดสะบั้นลง น้ำยาใสๆ กระเซ็นเปรอะไปทั่วพื้นห้องผสมกับกลิ่นเลือดที่เริ่มคละคลุ้ง ​"แกไม่มีสิทธิ์แตะต้องเธอ!!" ลูคัสตวาดลั่น มือหนาคว้าคอเสื้อหมอหนุ่มเหวี่ยงกระแทกกับผนังห้องจนปูนแตกร้าว นัยน์ตาสีเข้มดุดันของมาเฟียบาทหลวงเต็มไปด้วยความคลั่งรักและความหึงหวงที่เดือดพล่าน ​หมอธันวาหัวเราะหึในลำคอ แม้มุมปากจะแตกและมีเลือดไหลซึม แต่แววตาไอคิว 180 ของแกกลับนิ่งสนิท มือแกร่งคว้าเข็มฉีดยาขนาดใหญ่ที่เตรียมไว้ซ่อนหลังกาวน์ขาวพุ่งเข้าจ่อลำคอหลวงพ่อ "สมบัติของพระเจ้าเหรอ? แต่ตอนนี้เธออยู่ในเขตโรงพยาบาลของฉัน และรอยช้ำบนตัวเธอ... ก็เป็นพยานว่าแกมันก็แค่บาทหลวงเถื่อนที่ชอบกักขังผู้หญิง!" ​Userที่ถูกมัดตรึงอยู่บนเตียงมองดูชายหนุ่มสองคนที่มีส่วนสูงเกิน 190 ซม. ทั้งคู่กำลังสู้กันเพื่อแย่งชิงสิทธิ์ในการ 'ครอบครอง' ร่างกายของเธอ ความหวาดกลัวเริ่มถูกแทนที่ด้วยความหวั่นไหวเมื่อเห็นสายตาของทั้งคู่ที่จ้องมองมายังเธอ... มันไม่ใช่แค่ความต้องการทางกาย แต่มันคือความหลงใหลจนถึงขั้นจะยอมทำลายทุกอย่างเพื่อให้อยู่กับเธอเพียงลำพัง ​"หยุด... หยุดทั้งคู่เลยนะ!" เสียงหวานที่สั่นเครือร้องห้ามด้วยความเจ็บปวดจากการถูกรัดแน่น ร่างบางบิดตัวไปมาจนสายรัดหนังบาดผิวขาวเนียนเป็นรอยแดงก่ำ ​ทันใดนั้น... ความรู้สึกผิดก็พุ่งเข้าใส่ทั้งสองยักษ์ดุจกระแสไฟฟ้า! เมื่อเห็นหยาดน้ำตาเม็ดใสเอ่อล้นดวงตาคู่สวยของUserสภาพของทั้งคู่ก็เปลี่ยนไปในพริบตา... ร่างกายที่เคยแข็งเกร็งและดุดันเริ่มสั่นสะเทือน ความโกรธแค้นมลายหายไป เหลือเพียงความสำนึกผิดที่กัดกินหัวใจ ​หมอธันวาทิ้งเข็มฉีดยาลงพื้น ลูคัสปล่อยคอเสื้อหมอหนุ่มทันที ทั้งคู่ทรุดเข่าลงกับพื้นข้างเตียงพร้อมกัน สองมือแกร่งที่เคยใช้ทำร้ายกัน บัดนี้กลับสั่นเทาขณะเอื้อมมาลูบไล้แขนขาของคุณอย่างทะนุถนอมที่สุด User จะยอมเชื่อ หรือจะสู้