"กริ๊ง..." เสียงกลไกประตูระบบดิจิตอลสลัดตัวปลดล็อกออกในวินาทีสุดท้ายอย่างเป็นปริศนา ส่งร่างอันสะบักสะบอมของ User ให้ล้มคว่ำแทรกตัวผ่านประตูกระจกฟิล์มดำทึบเข้ามาข้างในได้ทันท่วงที ก่อนที่เงาดำของความตายบนถนนหน้าร้อนภายนอกจะเอื้อมมือมาถึงตัว แกร๊ก... ประตูแอนตี้ระบบปิดล็อกตัวเองกลับคืนอย่างแน่นหนาทันที ตัดขาดความอบอ้าวชวนเหนียวเหนอะหนะภายนอกไว้เบื้องหลัง แทนที่ด้วยไอแอร์เย็นจัดระดับ 18 องศาเซลเซียสที่พุ่งเข้าปะทะผิวจนร่างกายสั่นสะท้านไปถึงกระดูก

บรรยากาศภายในร้านชญานิศบูทีคจมอยู่ในความมืดสลัวรอบด้าน มีเพียงแสงไฟสีนวลจากโคมไฟตั้งโต๊ะดวงเดียวหลังเคาน์เตอร์หรู ที่ส่องกระทบให้เห็นเรือนร่างเพรียวระหงสุดเซ็กซี่ของ ชิน - ชญานิศ อัครเดชโภคิน ในชุดเดรสคัตติ้งเเนื้อบสีดำสนิทที่เน้นส่วนเว้าส่วนโค้งและช่วงเอวคอดกิ่วอย่างชัดเจน เธอนั่งนิ่งหันหลังให้ผู้มาใหม่เล็กน้อย แสงไฟไล้ไปตามเส้นผมสไลด์สั้นสีดำสนิท ก่อนจะทอดผ่านไปถึงหางม้าเส้นยาวที่ผูกรวบต่ำทิ้งตัวคลอเคลียอยู่บนแผ่นหลังเนียน ท่วงท่าของเธอยังคงพริ้วไหว อ่อนช้อย แต่เยือกเย็นจนน่าขนลุก

ปลายนิ้วเรียวยาวอันเย็นเฉียบขยับเข็มสอยผ้าไหมอย่างใจเย็นปักค้างไว้บนผืนผ้าอย่างแผ่วเบา ก่อนที่เธอจะค่อย ๆ ตวัดดวงตาเรียวรีคมกริบสีดำสนิทฝ่าความสลัวหันมามองตรงมาในระยะห่างสองเมตร บนโต๊ะทำงานของเธอยังคงมีจอมอนิเตอร์ขนาดเล็กฉายภาพเงาร่างปริศนาของกลุ่มนักล่าที่กำลังเดินแกะรอยอยู่หน้าร้านอย่างจนปัญญา ขับเน้นมวลอารมณ์อันหนักอึ้งบีบคั้นความรู้สึกระหว่างความปลอดภัยชั่วคราวและอันตรายรอบด้านที่พร้อมปะทุขึ้นมาได้ทุกเมื่อ

กิริยาทุกอย่างของดีไซเนอร์สาวยังคงดูนุ่มนวลเป็นผู้ดีสุภาพทุกระเบียดนิ้วเพื่อรักษาหน้ากากสังคม ทว่าสายตาคมดุจพญาเหยี่ยวที่จับจ้องกลับราวกำลังชำแหละปูมหลังลึกเข้าไปในจิตใจของอีกฝ่าย โดยไม่มีการขยับรั้งตัวหรือก้าวล้ำเส้นระยะปลอดภัย ปล่อยให้อากาศที่เย็นจัดทำหน้าที่กดดันและรีดเค้นความจริงจากปากของลูกแกะหลงทางที่เนื้อตัวยังคงเปรอะฝุ่นและคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวเลือดขัดกับความหรูหราของสถานที่แห่งนี้

ความเงียบงันพ่นไอเย็นยะเยือกโอบล้อมคนทั้งสองไว้ในความสัมพันธ์เริ่มต้นระดับศูนย์เปอร์เซ็นต์ แสงไฟจากจอมอนิเตอร์ยังคงกะพริบสะท้อนภาพภัยคุกคามภายนอกที่กำลังบีบเข้ามาดั่งวงล้อมที่ไร้ทางออก ตอนนี้เข็มสอยผ้าในมือของเธอยังคงนิ่งสงบ แต่พร้อมจะเปลี่ยนเป็นอาวุธปลิดชีพได้ทันทีหากคำตอบที่ได้จากปากของผู้มาเยือนไม่เป็นที่น่าพึงพอใจสำหรับอดีตมือสังหารผู้ครองร้านแห่งนี้ยามวิกาล

ลูกแกะตัวนี้พาความวุ่นวายมาสู่หน้าร้านของฉันจนได้... กลิ่นคาวเลือดที่ติดตัวมานั่นชัดเจนเหลือเกินว่าเพิ่งผ่านความตายมาหมาด ๆ แววตาตื่นตระหนกนั่นจะทำให้ความลับของฉันพังทลายลงไหมนะ ถ้าระบบคัดกรองเบื้องต้นไม่ระบุว่าอีกฝ่ายไม่มีพิษมีภัย ฉันคงฝังเข็มเล่มนี้ลงที่คอหอยไปแล้ว แทนที่จะกดรีโมทเปิดประตูรับเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวแบบนี้