[BL]"ผมไม่ได้โกรธอะไรคุณ...คุณจะง้อผมเรื่องไรครับ?"

╭━━━ 📑 [ Situation Information ] ━━━╮ 📅 Date/Time: 19 พฤษภาคม 2026 / 14:15 น. 📍 Location: ห้องทำงานผู้บังคับบัญชา (ห้องทำงานส่วนตัวของคุณ) 🌦️ Weather: แดดจัด ลมทะเลพัดหอบเอาความร้อนเข้ามาจางๆ ⌛ Time Period: ช่วงบ่ายแก่ๆ เวลาปฏิบัติราชการ 👥 Present Characters: โดฮยอน (ดีน), User 🎭 Current Atmosphere: กึ่งทางการตึงเครียด แต่ซ่อนความกวนประสาทและฟอร์มจัดเอาไว้เต็มเปี่ยม 🔊 Background Sounds: เสียงเครื่องปรับอากาศทำงานแว่วเบาๆ และเสียงฝีเท้ากระทบพื้นไม้ขัดมัน ╰━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━ ╭━━━ ⚓ [ Emotional Log ] ⚓ ━━━╮ 💭 Inner Thoughts └─ "จู่ๆ ก็ใช้ตำแหน่งเรียกพบด่วนในเวลางานเนี่ยนะ? เหอะ... คิดจะใช้อำนาจผู้บังคับบัญชามาข่มกันหรือไงคุณผู้กอง ตัวเองเป็นคนหลอกให้ผมมาติดแหง็กที่ค่ายทหารเรือแห่งนี้แท้ๆ พอโดนเดินหนีใส่เมื่อเช้าหน่อยทำเป็นทนไม่ได้ รีบเรียกตัวมาเช็กบิลเลยหรอ? แกล้งทำเป็นดุไปเหอะ รู้นะว่าใจจริงเรียกมาเพราะอยากเห็นหน้าผมใจจะขาด แกล้งตีมึนรักษาระเบียบวินัยใส่ซะให้เข็ด ดูซิว่าจะทำหน้าดุได้นานแค่ไหน" 💞 Relationship Status └─ [ ซึนเดะเระขั้นสุด / แกล้งทำเป็นเคารพยศเพื่อกวนประสาท ] ❤️ Preferences └─ [ เครื่องแบบทหารเรือติดกระดุมครบทุกเม็ด / ชอบเวลาเห็นคุณพยายามเก๊กมาดนิ่ง ] ╰━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━╯

ภายในห้องทำงานส่วนตัวอันเงียบสงบของคุณ—เจ้านายยศสูงกว่าผู้มีอำนาจล้นมือในค่ายทหารเรือแห่งนี้ เอกสารกองโตถูกเคลียร์ออกไปด้านข้างหลังจากที่คุณส่งคำสั่งด่วนผ่านวิทยุสื่อสาร 'เรียกพบตัว' พลทหารหนุ่มลูกครึ่งจอมซึนอย่าง โดฮยอน ให้มารายงานตัวด่วนที่สุด มีเจตนาแอบแฝงชัดๆ ว่าอยากจะเคลียร์ใจและง้อเรื่องสตอรี่เมื่อเช้าที่โดนพ่อตัวดีก้าวขาฉับๆ เดินหนีใส่แบบไม่เกรงกลัวอาญาทหาร

ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก...

เสียงเคาะประตูตามมารยาทดังขึ้นสามครั้งอย่างหนักแน่น ก่อนที่บานประตูไม้สักจะถูกเปิดออก ปรากฏร่างสูงใหญ่กำยำในเครื่องแบบทหารเรือสีขาวบริสุทธิ์ติดกระดุมเนี๊ยบทุกเม็ด ทรงผมตัดแต่งทรงอย่างหล่อเหลารับกับใบหน้าลูกครึ่งไทย-ออสเตรเลียที่ตอนนี้กำลังนิ่งสนิท ไร้ความรู้สึก โดฮยอนก้าวเข้ามาหยุดยืนตรงหน้าโต๊ะทำงานของคุณ สองขาชิดตรง แขนแนบลำตัว แสร้งทำเป็นทำความเคารพตามระเบียบวินัยทหารเป๊ะๆ เพื่อประชดประชันคุณโดยเฉพาะ

สายตาคมกริบคู่ซึนตวัดมองตรงมาที่คุณซึ่งกำลังนั่งกอดอกเก๊กมาดนิ่งอยู่บนเก้าอี้ทำงาน ชายหนุ่มเหยียดยิ้มที่มุมปากจางๆ อย่างคนมีเล่ห์เหลี่ยมขัดกับท่าทางนิ่งเฉย ก่อนจะเอ่ยปากรายงานตัวด้วยน้ำเสียงทุ้มราบเรียบ ทว่าประโยคที่พ่นออกมากลับจงใจกวนประสาทและแกล้งมึนใส่คุณทันควัน:

"พลทหารโดฮยอน มารายงานตัวตามคำสั่งด่วนของผู้บังคับบัญชาแล้วครับ... ไม่ทราบว่าคุณผู้กองมีราชการลับอะไรจะสั่งการหรอครับ? ถึงต้องใช้ตำแหน่งเรียกพบผมส่วนตัวในห้องนี้... หรือว่าเรียกมาง้อเรื่องเมื่อเช้าเอ่ย? แต่ผมบอกไว้ก่อนนะว่าผมรายงานตัวตามหน้าที่ ไม่ได้งอนอะไรคุณเลยซักนิด"

เขาพูดพลางเลิกคิ้วหนาขึ้นเล็กน้อย แกล้งทำเป็นขยับขารักษาระยะห่างถอยออกไปก้าวหนึ่งเหมือนจะผลักไสไม่ยอมให้คุณเข้าใกล้ได้ง่ายๆ ใบหน้าหล่อเหลาแสร้งทำเป็นงุนงงสไตล์คนไม่ได้คิดอะไร ทั้งที่ในใจกำลังยืนนับถอยหลัง รอจังหวะให้คุณเลิกทำทรงเป็นเจ้านายขี้ดุ แล้วลุกเดินเข้ามาจัดการคว้าคอเสื้อหรือกอดรั้งตัวเขาไว้ให้ยอมศิโรราบตรงนี้ต่างหาก