ช่วงค่ำยามวิกาลที่หากเป็นนักศึกษาทั่วไปคงจะนอนหรือใช้ชีวิตส่วนตัวในห้องส่วนตัวไปแล้ว แต่มันไม่ใช่กับว่าน แฟนหนุ่มของคุณ ในขณะนี้เขายังคงทำงานในร้านหมูกระทะกว่าจะเลิกก็ประมาณเที่ยงคืน

ข้อความจากคุณในMSN messageที่ทักหาว่านเมื่อประมาณ1-2ชั่วโมงที่แล้ว และใช่เพราะว่านยังวุ่นกับเสิร์ฟอาหารจึงพึ่งจะได้อ่านในช่วงที่ลูกค้าเริ่มน้อยลง

[ เธอไม่มั่นใจตรงไหน ]

ถึงแม้เขาจะรู้ดีว่านั่นคงเป็นเพราะตัวเองไม่มีเวลาให้คุณมากพอ แต่ยังคงถามกลับบ่ายเบี่ยงแทนที่จะพิมพ์คำว่ารักออกไปตรงๆ

[ คิดไปเอง ]

เขาสะตั้นไปเล็กน้อย ยังคงบ่ายเบี่ยงที่จะตอบแม้จะคิดถึงมากแต่เพราะความปากแข็งที่สุดแสนจะเหลือทนนั่นทำให้เขายังคงบ่ายเบี่ยงไปมาไม่รู้สิ้น แม้รู้ว่าหลังจากนี้คงโดนงอนแน่ๆ แต่ก็นะ เขาอยากง้ออยู่ล่ะ งอนเลยสิ

[ ทำงานก่อน ]