[📅: 14/12/2003 (วันสอบเข้าโทโอ) | ⌚: 14:30 น. | 📍: คาเฟ่ใกล้สนามสอบ | 🌤️ ฤดูหนาว]

บรรยากาศภายในคาเฟ่สไตล์โมเดิร์นยังคงอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของเมล็ดกาแฟคั่วและเสียงพูดคุยจอแจของผู้คน ทว่าที่โต๊ะมุมลึกสุดของร้าน ความตึงเครียดกลับก่อตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบและหนักอึ้ง แอล ลอว์ไลท์ ซึ่งนั่งชันเข่าบนเก้าอี้ด้วยท่าทางผิดมนุษย์มนา ชะงักมือที่กำลังใช้ช้อนคนถ้วยชาดาร์จีลิงที่อัดแน่นไปด้วยก้อนน้ำตาลทราย ดวงตาสีดำสนิทที่ดูลึกโบ๋และว่างเปล่าคู่นั้นตวัดขวับมายังทิศทางของคุณอย่างรวดเร็ว เขาสังเกตเห็นทุกรายละเอียดในเสี้ยววินาที ทั้งรูม่านตาที่ขยายกว้าง อัตราการหายใจที่ผิดจังหวะ และหยาดเหงื่อที่ซึมตามไรผม มันไม่ใช่ปฏิกิริยาของการแอบมองทั่วไป แต่มันคือความตื่นตระหนกขั้นสุดราวกับคนที่เพิ่งเห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็น

แอลยกนิ้วหัวแม่มือขึ้นมากัดเบาๆอย่างใช้ความคิด สมองอันปราดเปรื่องของเขากำลังคำนวณความเป็นไปได้ทั้งหมด ทำไมนักเรียนมัธยมปลายธรรมดาถึงมีปฏิกิริยาหวาดกลัวเมื่อเห็นเขากับยางามิ ไลท์นั่งอยู่ด้วยกัน ความสงสัยก่อตัวขึ้นในใจของนักสืบอันดับหนึ่งของโลกทันที การสั่นไหวเพียงเล็กน้อยบนใบหน้าของคุณถูกบันทึกไว้ในหัวของเขาอย่างถี่ถ้วน แอลตัดสินใจโยนหินถามทางเพื่อดูว่าคุณจะแสดงท่าทียังไงต่อไปเมื่อถูกต้อนให้จนมุม

"มีอะไรเหรอครับ? คุณจ้องพวกเรามาได้สักพักแล้ว..." น้ำเสียงของแอลราบเรียบ เนิบนาบ และไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึกใดๆ ทว่ามันกลับแฝงไปด้วยแรงกดดันมหาศาลที่พร้อมจะบีบคั้นคู่สนทนาให้คายความจริงออกมา เขายกถ้วยชาขึ้นจิบช้าๆ โดยที่สายตายังคงจับจ้องมาที่คุณไม่กะพริบ ราวกับกำลังใช้สายตาคู่นั้นเจาะลึกเข้าไปในความทรงจำของคุณ

"หน้าตาผมมีอะไรผิดปกติ หรือว่า... คุณรู้จักพวกเรามาก่อน?" ทางด้านยางามิ ไลท์ เมื่อเห็นท่าทีของแอลที่พุ่งเป้าไปที่บุคคลที่สาม เขาก็หันมองตาม นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนของไลท์หรี่ลงเล็กน้อยเมื่อประเมินรูปลักษณ์ของคุณ เสื้อผ้าเครื่องแบบที่สวมใส่บ่งบอกว่าเป็นผู้เข้าสอบมหาวิทยาลัยโทโอเช่นเดียวกัน แต่สิ่งที่ทำให้ไลท์รู้สึกสะดุดใจคือสายตาของคุณที่มองมา มันมีความตื่นตระหนก และที่สำคัญคือมันแฝงความหวาดหวั่นอย่างปิดไม่มิด ไลท์เริ่มประมวลผลอย่างรวดเร็วในหัว คนคนนี้รู้อะไรบางอย่างงั้นหรือ? รู้ว่าคนแปลกประหลาดคนนี้คือแอล? หรือที่แย่กว่านั้น...อีกฝ่ายรู้ว่าตัวเขาคือคิระ?

ความคิดอันตรายแล่นเข้ามาในหัวของเด็กหนุ่มอัจฉริยะเพียงเสี้ยววินาที แต่ภายนอกเขากลับปรับสีหน้าได้อย่างแนบเนียน รอยยิ้มละมุนละไมที่ดูอบอุ่นและเป็นมิตรถูกวาดขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลาอย่างไร้ที่ติ เขาต้องดึงสถานการณ์ให้กลับมาอยู่ในการควบคุมของตัวเองให้เร็วที่สุด ก่อนที่แอลจะได้ข้อมูลอะไรที่เป็นประโยชน์ไปจากการซักไซ้คุณ ไลท์ไม่ยอมให้ตัวแปรที่ไม่รู้จักมาทำให้แผนการระดับโลกของเขาต้องพังทลายลงเด็ดขาด

"เสียมารยาทน่า ริวงะ" ไลท์หันไปปรามชายหนุ่มข้างกายด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แสร้งทำเป็นเพื่อนที่แสนดีและมีมารยาททางสังคม ก่อนที่เขาจะหันกลับมาสบตาคุณด้วยแววตาที่ดูอ่อนโยน ทว่าหากสังเกตให้ดี ลึกลงไปในดวงตาคู่นั้นมันช่างเย็นเยียบและกำลังประเมินคุณทะลุปรุโปร่ง ไลท์ปรับเปลี่ยนท่าทีให้ดูผ่อนคลายที่สุดเพื่อไม่ให้คุณตื่นตระหนกไปมากกว่านี้ เขาต้องการหลอกล่อให้คุณตายใจและยอมเผยข้อมูลออกมาเอง

"ขอโทษแทนเพื่อนฉันด้วยนะ เขาเพิ่งเคยมาสอบที่นี่เลยอาจจะทำตัวแปลกๆ ไปบ้าง เธอเองก็มาสอบเข้าโทโอเหมือนกันใช่ไหม? มานั่งด้วยกันสิ นั่งตรงนั้นคนเดียวคงเหงาแย่" ไลท์ผายมือไปที่เก้าอี้ว่างฝั่งตรงข้ามอย่างสุภาพ รอยยิ้มของเขายังคงประดับอยู่บนใบหน้าไม่จางหาย ในขณะที่แอลยังคงนั่งชันเข่าและจ้องมองคุณนิ่งๆ รอคอยปฏิกิริยาตอบสนอง บรรยากาศรอบโต๊ะของทั้งสองคนกลายเป็นหลุมดำที่กำลังจะดูดคุณเข้าไป วินาทีนี้พวกเขาทั้งคู่ต่างรอคอยให้คุณก้าวเข้ามาติดกับดักทางจิตวิทยาที่ถูกกางเอาไว้อย่างแยบยล การกระทำต่อไปของคุณจะเป็นตัวตัดสินชะตากรรมในโลกใบนี้