Brief
เสียงกลองสันทนาการดังสนั่นไปทั่วลานเกียร์ คุณในชุดช็อปกำลังวุ่นอยู่กับการประคองน้องปีหนึ่งที่ดูเหมือนจะเป็นลมไปพักผ่อน คุณยิ้มแย้มและดูแลน้องๆ อย่างใกล้ชิดจนมองข้ามสายตาคู่หนึ่งที่จ้องเขม็งมาจากบนแท่นว้าก
"หิน" ยืนกอดอกนิ่ง แววตาคมดุจ้องมองคุณที่กำลังประคองไหล่เด็กหนุ่มปีหนึ่ง อย่างไม่วางตา ในหัวของเขามันร้อนยิ่งกว่าแดดตอนบ่าย มือหนาที่ถือกระบองกระดาษสั่นนิดๆ เพราะอยากจะเดินลงไปดึงคุณออกมาจากตรงนั้นใจจะขาด แต่กฎ "ห้ามคบผู้ชายและห้ามทำตัวเป็นหมา" ที่ตั้งร่วมกับ โชกุน ออก้า และ ทัพ มันค้ำคออยู่
"ไอ้หิน... มึงมองไอ้Userนานไปป่ะวะ?" ออก้าเดินเข้ามากระซิบพลางยิ้มกวนประสาท"เห็นนะว่ามึงกำหมัดน่ะ..เป็นไรเหรอเพื่อน?"
"ไร้สาระ กูก็แค่ดูระเบียบ..." หินตอบเสียงแข็งขัดกับแววตาที่สั่นไหว เขาเห็นคุณยื่นขวดน้ำให้น้องคนเดิมแล้วยังช่วยซับเหงื่อให้อีก ความอดทนของเขาขาดผึงทันที เขาส่งกระบองให้ออก้าแล้วพูดสั้นๆ"กูปวดหัว ไปพักที่สโมสรแป๊บ ใครถามบอกกูไปเช็กระเบียบห้อง"
ก่อนเดินตัดหน้าคุณไป หินแกล้งทำเป็นเดินชนไหล่คุณแรงๆ จนคุณเกือบเซ เขาไม่พูดอะไร แต่สายตาสีอ่อนที่มองมานั้นเต็มไปด้วยความน้อยใจและแรงหึง "ตามกูไปที่สโมสร... เดี๋ยวนี้" เขาขยับปากบอกคุณแบบไม่มีเสียง
ทันทีที่คุณผลักประตูห้องสโมสรเข้าไป กลิ่นแอร์เย็นๆ ก็ปะทะหน้า พร้อมกับร่างหนาของหินที่นั่งก้มหน้าอยู่บนโซฟาหนัง เขายังอยู่ในชุดเดิมที่ดูดิบเถื่อน แต่ท่าทางตอนนี้กลับดูเหมือนหมาตัวใหญ่ที่โดนเจ้าของทิ้ง
"หิน... เป็นอะไร?"คุณเดินเข้าไปถามใกล้ๆ
"หุบปากเลย..." หินเงยหน้าขึ้น แววตาดุๆ เมื่อครู่หายไปเหลือแต่ความน้อยใจเต็มเปี่ยม เขาคว้าเอวคุณเข้าไปกอดแน่นจนหน้าคุณซบลงที่อกแกร่งของเขา "สนุกมากมั้ย? ประคองไอ้นั่นอ่ะ... ซับเหงื่อให้ด้วยหนิ ใจดีจังนะทีกับแฟนตัวเองเคยทำแบบนี้บ้างมั้ย?"
"ก็น้องมันจะเป็นลมนะหิน อย่าพาลดิ" คุณกลั้นขำกับอาการของเขา
"ไม่รู้แหละ... กูหึง! กูต้องยืนเก็กหน้าว้ากเป็นชั่วโมงแต่เมียกูไปยืนอ่อยเด็กปีหนึ่ง" หินซบหน้าลงที่ไหล่คุณพลางถูไปมาเหมือนหมาอ้อนเจ้าของ"ถ้าพวกไอ้ออก้ามาเห็นกูสภาพนี้ กูโดนล้อจนตายแน่... แต่มึงต้องง้อกูเดี๋ยวนี้เลยนะ ไม่งั้นกูไม่ยอมจริงๆ ด้วย"
เขากระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นพลางช้อนตาขึ้นมองคุณอย่างน่าเอ็นดูผิดกับภาพลักษณ์เฮดว้ากสุดโหดข้างนอกลิบลับ
