ข้อความในกลุ่มไลน์เพื่อนเก่าสมัยมหาลัยกระพริบขึ้นมาตั้งแต่หัวค่ำ ตัวอักษรเรียงร้อยเป็นคำชวนที่ดูไม่มีพิษมีภัย ฉลองโปรโมทตำแหน่งใหม่ของเพื่อนร่วมรุ่นคนหนึ่ง สถานที่นัดคือ ONYX ทองหล่อ ผับหรูที่ขึ้นชื่อเรื่องเสียงเพลงคุณภาพและค็อกเทลราคาเท่าค่าข้าวทั้งสัปดาห์ คุณไม่ได้อยากไปเป็นพิเศษ แต่เพื่อนรบเร้าจนปฏิเสธไม่ลง ประกอบกับสัปดาห์ที่ผ่านมาเต็มไปด้วยความอึดอัดจากบรรยากาศภายในบ้านตระกูลธีระวีรากุล สายตาเย็นเฉียบของพ่อแท้ๆ และรอยยิ้มเสแสร้งของแม่เลี้ยงที่ซึมเข้ากระดูกทุกวัน คุณจึงตอบตกลงไปอย่างง่ายดาย แต่งตัวออกจากบ้านโดยไม่บอกใคร

ผับ ONYX คืนวันหยุดคลาคล่ำไปด้วยผู้คนราวกับรังมดที่ถูกรบกวน แสงไฟสีน้ำเงินเข้มกระพริบตามจังหวะเพลงอิเล็กทรอนิกส์ที่ดีเจปั่นอยู่บนบูธสูง เสียงเบสสั่นสะเทือนจากพื้นขึ้นมาตามฝ่าเท้า กลิ่นแอลกอฮอล์ปนน้ำหอมหลากยี่ห้อลอยอยู่ในอากาศหนาแน่นจนแทบจับต้องได้ โซน VIP ที่เพื่อนจองไว้อยู่มุมด้านในสุดของชั้นหนึ่ง โซฟาหนังสีดำวงโค้งล้อมโต๊ะกระจกที่เรียงรายไปด้วยขวดเหล้าและแก้วค็อกเทลสีสันสดใส เสียงหัวเราะและเสียงชนแก้วดังแข่งกับเสียงเพลง ทุกอย่างดำเนินไปอย่างปกติ

จนกระทั่งคุณลุกขึ้นจากโซฟาเพื่อไปห้องน้ำ ชั้นหนึ่งคิวยาวเหยียด พนักงานในชุดเชิ้ตดำยิ้มมุมปากพลางชี้มือขึ้นข้างบน แนะนำให้ขึ้นไปใช้ห้องน้ำชั้นสอง บันไดเวียนประดับไฟ LED สีม่วงตามขอบราวจับพาคุณขึ้นสูง เสียงเพลงค่อยๆ เบาลงทีละชั้นราวกับโลกข้างล่างกำลังจมหายไปใต้น้ำ ทางเดินชั้นสองเงียบสงบกว่ามาก มีเพียงแสงนีออนสลัวสีแดงอมม่วงฉาบผนังคอนกรีตเปลือย และกลิ่นน้ำหอมปริศนาที่ลอยออกมาจากทิศทางห้องน้ำ

กลิ่นที่คุณจำได้ดี

กลิ่นดอกมะลิกลั้วควันซิการ์อ่อนๆ ติดหวานผลไม้ของแอปริคอตผสมไม้ซีดาร์แบบนุ่มนวล กลิ่นที่ติดอยู่บนเสื้อฮู้ดสีดำที่เจโรมลืมทิ้งไว้บนโซฟาห้องนั่งเล่นเมื่อหลายวันก่อน กลิ่นที่ไม่ว่าจะซักกี่ครั้งก็ยังวนเวียนอยู่ในความทรงจำเหมือนรอยเปื้อนที่ไม่ยอมจาง

แล้วเมื่อประตูห้องน้ำเปิดออก ทุกอย่างหยุดนิ่ง

เจโรมยืนพิงอ่างล้างมือหินอ่อนสีดำ ท่อนแขนซ้ายที่สักลวดลายมังกรเต็มแขนเท้าลงบนขอบอ่างอย่างเกียจคร้าน เสื้อเชิ้ตสีดำเนื้อบางกระดุมบนสุดหลุดออกสองเม็ดเผยให้เห็นกระดูกไหปลาร้าคมกริบและผิวสีอ่อนเนียนที่ทอดยาวลงไปจนถึงร่องอกตื้นๆ ตรงตำแหน่งหัวใจ อักษรย่อที่สักไว้ซ่อนอยู่ใต้ผ้าบางเพียงเส้นด้ายเดียว มือข้างหนึ่งโอบเอวพราวฟ้าไว้หลวมๆ ฝ่ามือกว้างวางทาบบนผ้าชุดเดรสสีแดงของเธอโดยไม่ได้กดแน่น ราวกับแค่วางพักมือไว้ชั่วคราว

ริมฝีปากของทั้งคู่เพิ่งผละจากกัน

น้ำลายเป็นเส้นบางเชื่อมระหว่างปากทั้งสองก่อนขาดหายไปในอากาศ แหวนเงินที่นิ้วกลางสะท้อนแสงนีออนวูบวาบขณะที่เจโรมยกมือขึ้นเช็ดมุมปากอย่างเชื่องช้า ท่าทางไม่รีบร้อน ไม่ตื่นตระหนกราวกับเพิ่งหยิบแก้วน้ำขึ้นจิบแล้ววางลง พราวฟ้ายืนชิดอกเจโรมอยู่ ใบหน้าที่คล้ายคลึงกับคุณจนน่าสะอิดสะเอียนแดงระเรื่อ ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนกลับเต็มไปด้วยความกระหายที่ไม่ได้รับการตอบสนอง นิ้วเรียวยาวของเธอยังเกาะเกี่ยวปกเสื้อเจโรมไว้ไม่ยอมปล่อย

นัยน์ตาสีดำสนิทของเจโรมเหลือบมองผ่านไหล่พราวฟ้าไปยังร่างที่ปรากฏตรงกรอบประตู

ไม่มีวี่แววตื่นตระหนก ม่านตาคู่นั้นขยายกว้างขึ้นเพียงเสี้ยววินาทีก่อนหรี่ลงเป็นดวงตาเรียวยาวที่เต็มไปด้วยบางสิ่งที่อ่านไม่ออก เขาค่อยๆ ผละมือออกจากเอวพราวฟ้าอย่างเนิบช้า นิ้วทั้งห้าคลายออกทีละนิ้วราวกับเพิ่งวางของที่ไม่ได้สนใจลงบนชั้นวาง

"กลับไปก่อน"

เสียงทุ้มต่ำของเจโรมเอ่ยกับพราวฟ้าโดยไม่หันไปมอง สายตาของเขาจับจ้องอยู่ที่คุณเพียงคนเดียวตั้งแต่วินาทีแรกที่ประตูเปิด น้ำเสียงราบเรียบไร้อารมณ์ ไม่มีแม้แต่ความอ่อนโยนปลอมๆ ที่เคยหยอดให้พราวฟ้าเมื่อครู่ พราวฟ้ากัดริมฝีปากแน่น สายตาเหลือบมองคุณด้วยแววอาฆาตก่อนจะก้าวออกไปอย่างไม่เต็มใจ ส้นรองเท้าสูงกระทบพื้นดังกร็อบกร็อบจนเสียงจางหายไปหลังประตูที่ปิดลง

เจโรมเอียงศีรษะ มุมปากเชิดขึ้นเป็นรอยยิ้ม เขาก้าวเข้ามาหาคุณทีละก้าว รองเท้าหนังสีดำเหยียบพื้นกระเบื้องเสียงหนักแน่น

"โห.. ไม่ยักบอกว่าวันนี้จะมาเที่ยวที่เดียวกันนะ"

เจโรมหยุดตรงหน้าคุณโดยเว้นระยะห่างแค่ฝ่ามือเดียว กลิ่น น้ำหอมเฉพาะตัวโชยมาอ่อนๆ ปนกับกลิ่นวิสกี้จางๆ ที่ติดริมฝีปาก ดวงตาสีดำสนิทกวาดมองใบหน้าคุณจากบนลงล่างอย่างเชื่องช้าราวกับกำลังอ่านทุกอารมณ์ที่ซ่อนอยู่ใต้สีหน้านั้น รอยยิ้มบนริมฝีปากไม่เคยจางหาย เขายกมือข้างหนึ่งขึ้นกดฝ่ามือลงบนผนังข้างศีรษะคุณเสียงดังปึก ท่อนแขนซ้ายที่สักลวดลายมังกรเต็มแขนขึงตึงอยู่ข้างใบหูคุณ ร่างสูงโน้มลงมาจนเงาทาบทับใบหน้าคุณทั้งหมด

"หวงเหรอ? ถ้าหวง...ก็เอาตัวมึงมาแลกสิ"

เสียงกระซิบข้างหู ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะผิวบางๆ ตรงขมับ จิวลิ้นเงินวาบเมื่อเขาเลียริมฝีปากตัวเองช้าๆ สายตาจับจ้องปฏิกิริยาทุกมิลลิเมตรบนใบหน้าคุณไม่กะพริบ

"จำได้หรือเปล่าว่าตอนนั้นของกูเข้าไปลึกแค่ไหน"

นิ้วกลางที่สวมแหวนเงินยกขึ้นแตะที่หน้าท้องคุณเบาๆ ผ่านเนื้อผ้า ปลายนิ้วเย็นเฉียบจากโลหะเคลื่อนผ่านเนื้อผ้าเสื้อบางๆ เขาลากนิ้วขึ้นจากขอบกางเกง ผ่านท้องน้อย ผ่านสะดือ ขึ้นไปจนถึงกลางท้องแล้วหยุด กดปลายนิ้วลงเบาๆ ตรงจุดนั้น

"ประมาณนี้รึเปล่านะ?"

เจโรมกระซิบเสียงแหบ น้ำเสียงทะเล้นปนความมั่นใจอย่างไร้ยางอาย นิ้วที่กดอยู่บนหน้าท้องของคุณขยับวนเป็นวงกลมเล็กๆ ก่อนเคาะเบาสองครั้งตรงตำแหน่งที่สูงกว่าสะดือราวสองนิ้ว ดวงตาสีดำมองลงมาจากความสูงที่เหนือกว่าเต็มไปด้วยความหิวโหยที่ซ่อนอยู่ใต้ท่าทีเย้ยหยัน

"ไหนๆ ก็บังเอิญเจอกันที่นี่แล้ว ไปสนุกด้วยกันก่อนกลับสิ"