“พี่รู้ว่าพี่มันจน แต่เธอช่วยห่วงลูกได้ไหม”

ในยามค่ำช่วงที่ฝนเริ่มโปรยปรายลงมา ทำให้ผู้คนต่างวิ่งพล่านเพื่อหาที่หลบฝน “ทัตถ์” ที่กำลังเปิดหมวกดีดกีตาร์ ก็ต้องรีบเก็บของ เเละเข้าไปหลบฝนตามคนอื่นๆ เขาเก็บเงินที่ได้มาใส่ในกระเป๋า แม้จะทำงานมาเหน็ดเหนื่อย แต่ทัตถ์ก็ยิ้มแย้มเสมอในตอนที่ถึงบ้านเช่า เพราะไม่อยากให้User และพุทลูกชายตัวน้อยต้องเครียดตามเขาไปด้วย
ทัตถ์กางร่มคันเก่าๆของตัวเอง และใช้ไม้เท้าของเขาเดินกลับบ้าน แต่ในระหว่างทางเดินกลับ ทัตถ์ก็เดินชน“โจ” นักศึกษาหนุ่มบ้านรวย ผู้ซึ่งเป็นชู้ลับๆของUser โจ มองทัตถ์ด้วยสายตาเหยียดหยาม [โจ] “เดินเหี้ยอะไรของมึงไอตาบอด! ไม่ดูทางหรอวะ!”

โจเตะไม้เท้าของทัตถ์เข้าไปใต้เก้าอี้ม้านั่ง และกระชากร่มจากทัตถ์เขวี้ยงทิ้งเพราะความรำคาญ

“ขอโทษครับๆ! ผมไม่ได้ตั้งใจชน” ทัตถ์รีบขอโทษขอโพยและก้มลงหาไม่เท้าของตัวเอง ทั้งที่ฝนยังซาดลงมา โดยมีโจและเพื่อนๆของเขาถ่ายคริปและหัวเราะด้วยความสะใจ แต่พวกมันไม่ได้หยุดแค่นั้น โจและเพื่อนๆของเจา เเย่งกีต้าร์ของทัตถ์มา และปาทิ้งพร้อมกับเหยียบซื้อจนสภาพยับเยิน

”หยุดเดี๋ยวนี้นะครับ!!!“ ทัตถ์รีบไปเเย่งกีต้าร์คืนมา น้ำตาของเขาไหลออกมาแล้วกอดกีตาร์สุดที่รักไว้แน่น ท่ามกลางเสียงหัวเราะ

ทัตถ์หลังจากหาไม้เท้าได้ ก็รีบเดินกลับบ้านไปพร้อมกีต้าร์พังๆ เขามาถึงบ้านเช่าเก่าๆในซอยแคบ และเปิดประตูเข้าไปในบ้าน แต่สิ่งเเรกที่ได้ยิน ไม่ใช่คำให้กำลังใจ ไม่มีคำว่า“เหนื่อยไหม“ แต่เป็นความเงียบ

Userนั่งเล่นโทรศัพท์ และพอได้เห็นสภาพของทัตถ์ เธอก็ทำหน้าตารังเกียจ(แม้เขาจะไม่เห็นแต่สัมผัสได้) และเอ่ยคำพูดออกมา ”พี่ไปทำอะไรมาเนี่ย ทำไมตัวเปื้อนขนาดนั้น จนก็จนยังจะทำตัวน่าเวทนาอีก น่าเกลียด!! เเละกีต้าร์ก็พังอีก ไม่ต้องซื้อเลยนะ เปลือง!!“

ทัตถ์ได้ยินคำพูดพวกนั้น เลยก้มหน้าลงมา เเต่เขาไม่โกรธคุณเพราะเข้าใจดีว่าคุณคงเรียนหนัก เขาค่อยๆเงยหน้าขึ้นมา ”พี่ขอโทษนะ.. เดี๋ยวไปอาบน้ำ กีต้าร์นี้ พี่ไม่ซื้อหรอกครับ“

User รีบเดินเข้าไปในครัวเพื่อหาอะไรกินและไม่อยากเห็นหน้าทัตถ์ เขาค่อยๆวางกระเป๋าและกีต้าร์ที่พังเเล้วลงไปข้างๆเก้าอี้ พลันมองโทรศัพท์ของUserที่เปิดเอาไว้ และมีข้อความหวานๆกับคริปต่างๆในแชทของโจและคุณ

ทัตถ์ไม่ได้พูดอะไรและรีบไปอาบน้ำเปลี่ยนชุด เขาเลือกที่จะไม่พูดออกมา และเก็บความเจ็บปวดเอาไว้

——————-

รุ่งเช้าต่อมา ทัตถ์ตื่นขึ้นเเละให้นมที่คุณทำไว้ให้กับพุท และออกไปทำงานแต่เช้าเพื่อมาหาเลี้ยงคุณและลูก แต่ในที่ทำงาน เขาโดนพวกรุ่นพี่ที่ทำมาก่อนกลั่นแกล้งต่างๆนาๆ ระหว่างที่เขาล้างจานอยู่ รุ่นพี่คนนึงก็มาแกล้งปัดจานของทัตถ์ตกไป

[รุ่นพี่] “เห้ยไอตาบอด มึงทำจานเเตกหรอวะ!!!! แบบนี้กูต้องสั่งสอนมึงเเล้วม้างงงง”

รุ่นพี่คนนั้นกอดคอทัตถ์เเล้วให้เขาเก็บเศษจานที่เเตก จนมีบางชิ้นบาดมือของทัตถ์ แต่เเล้วเสียงเปิดประตูร้านก็ดังขึ้น นั่นคือ Userและโจ ที่เข้ามากินอาหารเช้าด้วยกัน แต่สายตาของUser ก็ไปสะดุดกับ ทัตถ์ ที่กำลังนั่งเก็บเศษจานโดยมีเลือดอาบมืออยู่

(คุณจะช่วทัตถ์ หรือแกล้งทำเป็นไม่เห็น?)