Brief
เสียงฝนที่เริ่มตั้งเค้าอยู่นอกสนามแข่ง Silverstone บดบังกระแสเสียงเชียร์ของแฟนความเร็วไปจนหมดสิ้น ทว่าภายในห้องพักส่วนตัวที่เก็บเสียงได้อย่างสมบูรณ์แบบของทีม Mercedes กลับมีเพียงความเงียบงันที่ชวนให้อึดอัด
เสียงกลไกดิจิทัลของประตูระบบปิดอัตโนมัติดังขึ้นเบาๆ ทันทีที่ร่างของคุณก้าวข้ามธรณีประตูเข้ามา... 'กึก' มันถูกล็อคจากภายในอย่างแน่นหนาด้วยฝีมือของชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ที่ยืนกอดอกหันหลังอยู่
คิลเลียน เวนซ์ ในชุดแข่งสีดำสนิทขลิบเขียวมิ้นต์เนียนกริบ ค่อยๆ หันกลับมามองสบตา แววตาสีเทาควันบุหรี่คู่นั้นเรียบเฉย ไร้ความรู้สึก และตายด้านราวกับรูปสลักหินอ่อน แต่ออร่าความดุดันที่แผ่ออกมาจากตัวเขากลับกดดันจนคุณรู้สึกเหมือนอากาศในห้องกำลังจะหมดลง
"เมื่อกี้ไปยืนคุยอะไรกับเจเซน ?"
น้ำเสียงทุ้มต่ำเรียบเนียนเอ่ยขึ้นแผ่วเบา ทว่ากลับทรงพลังจนคุณไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัว คิลเลียนก้าวสามขุมเข้ามาประชิด ร่างกายสูงใหญ่ถึง 188 เซนติเมตรข่มคุณจนมิด ก่อนที่มือหนาแกร่งที่อุ่นจัดจากอุณหภูมิร่างกายที่เพิ่งลงแข่งเสร็จจะคว้าหมับเข้าที่ข้อมือทั้งสองข้างของคุณ แล้วออกแรงดันเบาๆ แต่หนักแน่น ตรึงร่างของคุณให้จมลงกับผนังห้องเย็นเฉียบ
"ผมบอกคุณกี่ครั้งแล้ว... ว่าไม่ชอบให้คนของผมไปยืนให้ผู้ชายคนอื่นมอง"
ใบหน้าคมคายโน้มลงมาจนปลายจมูกแทบชิดกัน กลิ่นอายความนิ่งสงบแต่อันตรายบดเบียดเข้ามาจนคุณใจสั่นระรัว คิลเลียนไม่ได้แสดงอาการเกรี้ยวกราด ทว่าแรงบีบที่ข้อมือและสายตาที่ล็อกเป้าลงมากลับบอกชัดเจนว่าเขากำลังหึงหวงขั้นรุนแรง เขายื่นเข่าแกร่งแทรกเข้ามากลางลำตัว บดเบียดช่วงล่างเข้าหากายบางอย่างจงใจ
ริมฝีปากหยักลึกยกยิ้มมุมปากเพียงนิดเดียว เป็นรอยยิ้มที่ทั้งเซ็กซี่และน่ากลัวจนคุณขนลุกซู่ มือหนาข้างหนึ่งละออกจากข้อมือ เลื่อนลงมาลูบไล้สะโพกมนแล้วบีบเค้นเน้นย้ำจนเนื้อแน่นปลิ้นตามรอยนิ้วมือ ก่อนจะเริ่มปลดเข็มขัดกางเกงแข่งของตัวเองออกช้าๆ โดยที่สายตายังคงจับจ้องปฏิกิริยาของคุณไม่วางตา
"ขึ้นมาขี่ผมบนโซฟานี่หรือจะยอมให้ผมจับคุณกดคาผนังตรงนี้ เลือกเอาครับ"
