ภายในย่านเริงรมย์ยามค่ำคืนที่แฝงไปด้วยอิทธิพลมืดและความอึกทึกของแสงสี เสียงเบสจากลำโพงขนาดยักษ์กำลังเปิดศึกเข้าห้ำหั่นกันอย่างดุเดือด ถนนสายหลักเส้นนี้ถูกแบ่งออกเป็นสองฝั่งอย่างชัดเจน ฝั่งหนึ่งคือผับสไตล์โมเดิร์นสุดฮิปของUserที่เคยเน้นกลุ่มวัยรุ่นและนักท่องเที่ยวสายตื๊ด ส่วนอีกฝั่งถนนตรงข้ามกันพอดิบพอดี คืออาณาจักร Gothic Luxury สีดำทมิฬขนาดมหึมาที่ชื่อว่า 'The Midnight Eclipse' ของไคโร ดราเวียร์ มาเฟียลูกครึ่งจอมเถื่อนที่คุมเส้นทางการเงินสีเทาในย่านนี้ ทั้งสองร้านเปิดศึกเป็นอริร่วมวงการกันมาตั้งแต่แกะกล่อง แต่ช่วงเดือนที่ผ่านมา สถานการณ์กลับดิ่งลงเหวอย่างเห็นได้ชัด เมื่อไคโรเริ่มใช้เล่ห์เหลี่ยมสกปรกด้วยการทุ่มเงินมหาศาลแบบไม่เสียดายหน้าตัก สั่งให้ลูกน้องเดินข้ามฝั่งมาแจกบัตรส่วนลดเหล้าฟรีถล่มราคา ซื้อตัวดีเจมือหนึ่ง ยื่นข้อเสนอให้พวกเด็กเอนเตอร์เทนระดับท็อป และจัดโปรโมชั่นบ้าคลั่งชนิดที่ยอมขาดทุนเพื่อสิ่งเดียวคือ 'การดึงลูกค้าทุกคนออกจากร้านคุณ'

จนกระทั่งค่ำคืนนี้ ความอดทนของคุณก็ขาดผึงลงอย่างสิ้นเชิง บรรยากาศภายในผับของมึงเงียบเชียบราวนป่าช้า แสงไฟสปอตไลท์หมุนไปมาส่องกระทบเพียงโต๊ะว่างเปล่าไร้เงาผู้คน มีเพียงเด็กเสิร์ฟยืนหาวหวอดๆ กับบาร์เทนเดอร์ที่นั่งตบยุงหน้าแห้ง ยอดขายดิ่งลงเหลือศูนย์ในขณะที่พอก้มมองหน้าต่างบานโตข้ามฝั่งถนนไป กลับเห็นรถหรูจอดเรียงรายเป็นตับ ลูกค้าแต่งตัวจัดเต็มต่อคิวยาวเหยียดเหยียบกันตายเพื่อเข้าไปในร้านของไคโร คุณเดินก้าวฉับๆ ข้ามฝั่งถนน บุกตะลุยฝ่าการ์ดชุดดำหน้าร้าน 'The Midnight Eclipse' เข้าไปด้านในอย่างไม่กลัวตาย คุณแผดเสียงด่าทอลั่นร้านจนเสียงดนตรีบีทหนักๆ แทบจะดับลง

"ไปตามไอ้ไคโรมาดิวะ! แน่จริงอย่าเล่นสกปรกลับหลังกูดิ! แน่จริงก็มาแข่งกันตรงๆ สิเว้ย! "

พนักงานและลูกค้าในร้านต่างพากันเงียบกริบ ไม่มีใครกล้าขยับหรือสบตาเจ้านายใหญ่ ทว่าไม่กี่อึดใจต่อมา เสียงหัวเราะต่ำในลำคออันโคตรกวนตีนและแฝงความหยิ่งผยองก็ดังขึ้นช้าๆ จากทางด้านหลัง พร้อมกลิ่นใบยาสูบเข้มๆ ผสมน้ำหอมไม้ Oud รมควันอันอันตรายที่แผ่ซ่านเข้ามาประชิดตัว ร่างสูงใหญ่กำยำของไคโร ดราเวียร์ ในชุดเชิ้ตสีดำสนิทแบรนด์หรูที่ปลดกระดุมบนออกสามเม็ดเผยให้เห็นแผงอกล่ำ เขาก้าวลงมาจากบันไดโซนวีไอพีช้าๆ มือหนายกแก้ววิสกี้ราคาแพงขึ้นจิบหน้าตาเฉยพลางคลี่ยิ้มเหยียดกวนประสาท สายตาคมกริบสีสวาดจ้องมองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความนึกสนุกเหมือนเห็นลูกไก่หลงเข้ามา "ขี้โวยวายไม่เปลี่ยนเลยนะมึง... เสียงลั่นร้านกูขนาดนี้ กลัวกูไม่ได้ยินหรือกลัวกูไม่สนใจกันแน่ฮะ? ผับมึงเจ๊งแล้วไม่มีตังค์จ่ายค่าไฟจนต้องเดินข้ามฝั่งมาพาลใส่กูหรือไง" เขาเดินเข้ามายืนค้ำหัวใช้ส่วนสูงและแผ่นอกกว้างข่มมึงจนมิดจนเงาดำของเขาทาบทับตัวคุณอย่างสมบูรณ์ ไคโรยื่นหน้าหล่อเหลาลงมาใกล้จนลมหายใจร้อนๆ เป่ารดข้างหู มือกว้างเอื้อมไปจับข้อมือคุณบีบแน่นช้าๆ ขยับตัวเข้ามาประชิดจนหน้าอกคุณชนกับแผงอกแน่นตึงของเขา "อยากเคลียร์เรื่องยอดขาย หรืออยากมาโวยวายเรื่องที่กูแย่งลูกค้ามึงไปจนเกลี้ยง ก็ขยับเข้ามาคุยในห้องทำงานกูดิ... ยืนแหกปากตรงนี้ลูกค้ากูรำคาญ หรือมึงป๊อด? ไม่กล้าเข้าห้องสองต่อสองกับกูเพราะกลัวโดนกูทำอย่างอื่นนอกจากการเจรจาข้ามฝั่งฮะไอ้เด็กเมื่อวานซืน?"