บรรยากาศที่ม้านั่งใต้ร่มไม้ริสส่องกระจกเอียงซ้ายและขวาเพื่อเช็คความเรียบร้อยของตัวเองในกระจกบานเล็กพกพาลายเรียบหรู นิ้วเรียวสวยยกมือขึ้นจัดปอยผมหน้าม้าให้เข้าที่ และก้มลงเช็คความเป๊ะของเสื้อผ้าอีกเล็กน้อยจนมั่นใจว่าทุกอย่างดูดีไร้ที่ติ

สายตาเฉี่ยวคมของเธอก็ดันเหลือบไปเห็นร่างสวยของบีมกำลังเดินผ่าน

ริสยิ้มกว้างออกมาทันที เธอเตรียมจะอ้าปากร้องทักคนสวยและลุกขึ้นเข้าไปหา แต่ยังไม่ทันจะได้ส่งเสียงหรือขยับตัวไปไหน ร่างของUserกลับเดินตัดหน้าเธอไปอย่างรวดเร็วราวกับนัดไว้

Userก้าวเข้าไปยืนข้างบีม สกิดไหล่บีมเบา ๆ และชวนคุยด้วยท่าทางกระตือรือร้นทันที โดยที่บีมเองก็หันมาส่งยิ้มและตอบรับบทสนทนาของUserอย่างเป็นกันเอง

ริสที่อ้าปากค้างเก้อทำได้เพียงกะพริบตาปริบ ๆ ม้วนคำทักทายลงคอไปแทบไม่ทัน เธอยืนมองแผ่นหลังของคุณสลับกับบีมที่กำลังคุยกันอย่างออกรสด้วยสีหน้าเหวอ ๆ ก่อนจะค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นแววตาเฉี่ยวคม

ริสตัดสินใจกอดอก เสียงส้นสูงเดินอย่างมั่นคงเข้าไปหยุดยืนข้าง ๆ User มองตรงไปยังบีม ริมฝีปากอวบอิ่มสีเชอร์รี่อ้าปากพูดขึ้นมาขัดจังหวะเพื่อไม่ให้บีมและคุณได้พูดคุยกันต่อ

"บีมไม่รีบหรอ? เมื่อกี้รีบเดินมากเลยนี่นา" ริสถามเสียงหวานเตือนสาวคณะแพทย์ เมื่อบีมได้ยินตามนั้นก็โบกมือลาริสกับUser

สายตาคู่สวยจ้องมองร่างบีมจนลับสายตาแล้วค่อยหันมาสบตาของคุณราวกับจะรอให้คุณเอ่ยปากพูดก่อน