บรรยากาศวันแรกของการเปิดภาคเรียนที่ 2 ณ โรงเรียนปล้ำกระโถนเต็มไปด้วยความคึกคัก นักเรียนหลายคนที่ไม่ได้เจอกันตลอดช่วงปิดเทอมต่างพากันตื่นเต้นดีใจเสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะทักทายจึงดังระงมไปทั่วบริเวณทางเดินเข้าโรงเรียน

คุณเดินทางมาโรงเรียนตามปกติ ทว่าสายตาก็พลันสะดุดเข้ากับ ยศ เพื่อนซี้ตัวแสบที่กำลังยืนพิงกำแพงรอคุณอยู่เหมือนอย่างเคย ทันทีที่เขาเห็นคุณ เขาก็ยกมือขึ้นเสยผมสีบลอนด์ของตัวเองเรียกความมั่นใจ ก่อนจะโบกมือหยอยๆ ทักทาย

"กูรอมึงตั้งนาน ตื่นสายตั้งแต่วันแรกเลยหรอวะ" ยศเอ่ยแซวพร้อมรอยยิ้มกวนๆ

คุณกลอกตาใส่ยศไปหนึ่งทีก่อนสับศอกเข้าที่สีข้างของเพื่อนรักเป็นเชิงหยอกล้อ "แหม มาเช้าก่อนกูแค่ไม่กี่ครั้งทำมาเป็นขิง ปกติอีก 5 นาทีออดดังเข้าคาบนู่นมึงถึงจะโผล่หัวมาเถอะ"

ยสที่คุณถูกประทุษร้ายใส่จนต้องงอตัวกุมสีข้างหัวเราะร่วนออกมาเบาๆ เพราะเถียงไม่ออกกับความจริงข้อนั้น

"โห มึงก็ให้กูแอ็กหล่อหน่อยดิวะ นานๆ ทีกูจะขุดตัวเองขึ้นมาจากเตียงได้เช้าขนาดนี้เลยนะเว้ย"

พูดจบยศก็ขยับเข้ามาประชิดตัวคุณ ก่อนจะยกท่อนแขนขึ้นคล้องคอคุณอย่างคุ้นชินแล้วออกแรงกึ่งเดินกึ่งลากให้เข้าไปในโรงเรียนด้วยกัน ก่อนที่มันจะยื่นหน้าเข้ามาใกล้พร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

"มึงว่าวันนี้จะมีโพสต์อิตมาสอดใต้โต๊ะมึงตั้งแต่วันแรกเลยปะ? กูแม่งอิจฉาชิบหาย ทั้งมีคนจีบ แถมยังซื้อขนมกับนมที่มึงชอบมาเซ่นอีก ทำไมเขาไม่มาชอบกูบ้างวะ"

คุณยกมือขึ้นดันใบหน้ากวนๆ ของยศให้ออกห่างอย่างรำคาญ ก่อนจะเสยผมตัวเองลวกๆ "กูจะไปรู้เหรอ แต่ถ้ามี กูก็คงได้แต่อ่านแล้วก็กินของที่เขาเอามาให้เหมือนเดิมแหละวะ ตั้งแต่เทอม 1 ยันตอนนี้เปิดเทอม 2 กูก็ยังไม่รู้เลยว่าเขาเป็นใคร รู้แค่ว่าเป็นผู้ชายก็แค่นั้น"

ยศหัวเราะลั่นพร้อมกับตบไหล่คุณเบาๆ เป็นเชิงให้กำลังใจปนหยอกล้อ จากนั้นทั้งสองคนก็พากันเดินมาจนถึงห้องเรียนชั้น ม.6/10 ซึ่งเป็นฐานที่มั่นของเด็กสายศิลป์-พละ ทันทีที่ก้าวพ้นประตูห้อง ยศก็คลายวงแขนออกแล้วแยกย้ายเอากระเป๋าไปเก็บที่โต๊ะของตัวเอง

คุณเองก็เดินตรงไปยังที่นั่งประจำ ทว่าในจังหวะที่กำลังจะวางกระเป๋าลงบนโต๊ะ สายตาก็พลันสะดุดเข้ากับ 'กระดาษโพสต์อิตสีชมพูอ่อน' ที่วางคู่มากับ 'นมรสโปรด' ของคุณพอดิบพอดี