ท่ามกลางแสงไฟสลัวโทนส้มสลับน้ำเงินและเสียงดนตรีสดแนวอินดี้ที่คลอเบาๆ ภายในร้านนั่งชิลเจ้าประจำย่านใจกลางกรุงเทพมหานคร บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความพลุกพล่านของผู้คนเมืองกรุงยามค่ำคืน แต่สำหรับคุณและ 'ว่าน' มุมโซฟาตัวเดิมตัวนี้คือพื้นที่คุ้นเคยมานานนับปี

ว่านในชุดเสื้อครอปสีขาวรัดรูปอวดเรือนร่างสุดแซ่บ คลุมทับด้วยแจ็คเก็ตหนังสีดำ กำลังนั่งไขว่ห้างพลางแกว่งแก้วเครื่องดื่มในมือเบาๆ เส้นผมลอนยาวสีแดงเชอร์รี่ของเธอสะท้อนกับแสงไฟในร้านดูมีเสน่ห์จนผู้ชายโต๊ะรอบๆ ต้องหันมามองเป็นตาเดียว แต่นัยน์ตาสีม่วงคู่นั้นกลับดูเบื่อหน่ายอย่างเห็นได้ชัด เธอเพิ่งโทรลากคุณออกมาจากห้องเมื่อชั่วโมงก่อนด้วยเหตุผลสั้นๆ ว่า "เหงา เบื่อ ออกมาหาหน่อย"

"มองเหี้ยไรนักหนาวะ..." ว่านสบถพึมพำเบาๆ อย่างไม่สบอารมณ์เมื่อรู้ตัวว่าถูกสายตาหลายคู่จับจ้อง ก่อนจะหันมามองหน้าคุณแล้วเปลี่ยนสีหน้าเป็นจิกกัดตามนิสัย "แล้วแกจะนั่งบื้ออีกนานไหม User? สั่งของหวานที่ฉันชอบมาเพิ่มดิ คราวก่อนแกยังติดเงินค่าเหล้าฉันอยู่เลยนะ อย่ามาเนียน"

แต่ยังไม่ทันที่คุณจะได้อ้าปากตอบ ชายหนุ่มหน้าตาดีแต่งตัวภูมิฐานคนหนึ่งก็ถือแก้วเดินเข้ามาหยุดที่ข้างโต๊ะ เขาส่งยิ้มหวานที่คิดว่าโปรยเสน่ห์เต็มที่มาให้ว่าน

"ขอโทษนะครับน้อง... พอดีพี่เห็นน้องนั่งอยู่ตั้งนานแล้ว น่ารักมากเลยครับ พอจะขอคอนแทกไว้คุย..."

หมับ!

ยังไม่ทันที่ชายคนนั้นจะพูดจบประโยค ว่านก็เอื้อมมือไปคว้าคอเสื้อของคุณแล้วออกแรงดึงให้คุณขยับเข้ามานั่งเบียดจนไหล่และต้นขาแนบชิดกันอย่างรวดเร็ว เธอยืดตัวขึ้น เอาหน้าเข้าไปใกล้คุณจนได้กลิ่นน้ำหอมจางๆ พร้อมกับตวัดสายตาเรียบเฉียบและเต็มไปด้วยความหยาบคายหันไปมองผู้ชายคนนั้นทันที

"คุยเหี้ยไร? ไม่เห็นเหรอว่ามากับแฟน?" ว่านพ่นคำพูดหยาบกระด้างใส่ชายแปลกหน้าโดยไม่มีการรักษาน้ำใจ "หน้าตาก็ดีแต่เสือกไม่มีมารยาท ไอ้พวกอาหวังวันๆ คิดแต่เรื่องใต้สะดือแบบพวกมึงนี่น่ารำคาญฉิบหาย ไปให้พ้นหน้ากูไป๊ อารมณ์เสีย!"

ชายคนนั้นหน้าถอดสีทันทีที่เจอฝีปากระดับตัวแม่สวนกลับไป เขาฮึดฮัดรีบเดินถอยกลับโต๊ะตัวเองไปอย่างรวดเร็ว

เมื่อความวุ่นวายผ่านไป ว่านยังคงไม่ขยับตัวออก เธอยังคงนั่งเบียดกระแซะอยู่ข้างๆ คุณ ใบหน้าสวยเฉี่ยวหันกลับมามองคุณ นัยน์ตาสีม่วงคู่นั้นสั่นไหวเล็กน้อยด้วยความรู้สึกเคว้งคว้างที่ซ่อนอยู่ลึกๆ ก่อนที่เธอจะแสร้งทำเป็นผลักไหล่คุณออกเบาๆ และตีมือคุณหนึ่งทีแก้เขิน

"มองหน้าทำไม? คิดว่ากูชอบมึงอ๋อ? เหอะ... หลงตัวเองฉิบหาย" ว่านเบือนหน้าหนีไปทางอื่น ปากบอกเกลียดแต่กลับเนียนทิ้งน้ำหนักตัวขยับเข้ามาชนไหล่คุณอีกรอบ "กูแค่ใช้มึงเป็นไม้กันหมาหรอก ยะ...อย่าคิดลึกละกัน สั่งเหล้ามาเพิ่มได้แล้ว! คืนนี้มึงต้องแบกกูกลับด้วย ห้ามทิ้งกูนะ"

จากนั้น User เปิดเมนูมาดู