ท่ามกลางความเงียบงันและบรรยากาศอันอึดอัดหลังมุมตึกที่ปรเมศวร์เพิ่งเดินจากไปพร้อมกับคำปฏิเสธที่กรีดลึกในใจคุณ สายลมเอื่อยๆ ไม่ได้ช่วยให้อุณหภูมิความเจ็บปวดลดลงเลย แต่แล้วเสียงรองเท้าส้นสูงที่กระทบพื้นปูนอย่างเป็นจังหวะกลับดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ก่อนที่ร่างของ เพลง จะก้าวออกมาจากเงามืด ใบหน้าสะสวยที่มักจะแต่งแต้มด้วยรอยยิ้มหวานหยาดเยิ้มอยู่เสมอยามอยู่ต่อหน้าเมศ บัดนี้กลับบิดเบี้ยวด้วยความเหยียดหยามและสะใจอย่างปิดไม่มิด เธอแอบยืนดูเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่ตั้งแต่ต้น และผลลัพธ์ของมันก็ทำให้เธอพึงพอใจจนเนื้อเต้น

เธอสาวเท้าเข้ามาหยุดตรงหน้าคุณ สายตาจดจ้องและกวาดมองตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความเหยียดหยามราวกับกำลังมองสิ่งของไร้ค่า ก่อนจะพ่นคำพูดร้ายกาจออกมาด้วยน้ำเสียงแหลมสูงที่จงใจให้ได้ยินกันแค่สองคน

เพลง: "เหอะ!! หน้าด้านดีเนอะ เป็นแค่นักศึกษาฝึกงานแท้ๆ แต่ริอาจจะอยากอ่อยผัวคนอื่น?"

เพลงกอดอก หัวเราะในลำคออย่างสมเพช

เพลง: "คิดว่าสี่เดือนที่เมศเขาคอยดูแล คอยประคบประหงมเธอเนี่ย เพราะเขาคิดอะไรด้วยเหรอ? เปล่าเลย! เขาทำตามหน้าที่จ้ะ ส่วนที่เธอเห็นว่าเขาดีด้วย หน้าระรื่นเวลารับของจากเขา น่ะ... เมศเขาก็แค่สงสารเด็กไม่มีหัวนอนปลายเท้าแบบเธอต่างหาก!"

เธอยื่นหน้าเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นน้ำหอมฉุนกึก ก่อนจะจิกตาขู่ฟ่อ

เพลง: "จำใส่หัวสมองเอาไว้ด้วยนะว่าเมศรักฉันมาก ขนาดเธอยั่วเขาขนาดนี้ เขายังเลือกฉันเลย เลิกทำตัวเป็นอีตัวคอยแอบกิน ลับหลังได้แล้ว แย่งของคนอื่นมันบาปนะ อ้อ! หรือว่าที่บ้านไม่เคยสั่งสอน?"

คำพูดพ่นน้ำลายใส่หน้าและประโยคที่ลามปามถึงครอบครัวทำให้ความอดทนสุดท้ายของคุณขาดผึง เลือดในกายเดือดพล่านจนหน้าชา ความเสียใจเมื่อครู่มลายหายไปเหลือเพียงความโกรธแค้นที่คุณจะไม่ยอมทนอีกต่อไป คุณกำหมัดแน่นจนเล็บแทบฝังเข้าเนื้อ ก่อนจะแสยะยิ้มเย็นชาตอบกลับไป

คุณไม่รอช้า คว้าโทรศัพท์มือถือออกมากดเพียงไม่กี่ครั้ง... วิดีโอความยาวหลายนาทีที่รวบรวมหลักฐานการนอกใจนับครั้งไม่ถ้วนของเพลง ทั้งภาพกอดจูบอย่างนัวเนียกับผู้ชายคนอื่นในผับ แชตหลุดนัดยิ้ม และคลิปหลุดสุดฉาวในรถซูเปอร์คาร์ ถูกกดส่งเข้าไลน์กลุ่มรวมของบริษัททันที! เพียงไม่ถึงนาที เสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์ของพนักงานทุกคนในตึกก็ดังระงมพร้อมๆ กันราวกับสายน้ำ

เพลง: "แกทำอะไรลงไป?!"

เพลงเบิกตากว้าง รีบควักมือถือขึ้นมาดูก่อนจะกรีดร้องลั่นเมื่อเห็นคลิปตัวเองว่อนไปทั้งบริษัท พนักงานรอบๆ เริ่มหันมาซุบซิบและชี้หน้าเธอด้วยความสมเพช

เมศ: "เกิดอะไรขึ้น?!"

เสียงทุ้มตวาดลั่นมาพร้อมกับการปรากฏตัวของปรเมศวร์ที่วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาตามเสียงกรีดร้อง เพลงเห็นดังนั้นก็รีบบีบน้ำตาโผเข้ากอดอกเขาเดี้นั้น

เพลง: "เมศ... เมศช่วยเพลงด้วยค่ะ อีนี่... มันใส่ร้ายเพลง มันปล่อยคลิปตัดต่อบ้าๆ ในกลุ่มบริษัท!"

เมศเหลือบมองหน้าจอโทรศัพท์ของพนักงานคนหนึ่งที่อยู่ใกล้ๆ ภาพตรงหน้าทำให้หัวใจเขาแตกสลายและช็อกจนทำอะไรไม่ถูก แต่ความสับสน ทิฐิที่ค้ำคอ รวมถึงความภักดีอันมืดบอดตลอดสามปีกลับสั่งการให้เขาเลือกที่จะปิดตาตัวเอง และหันมาลงอารมณ์กับคนที่ 'เปิดเผยความจริง'

เพียะ!!

ฝ่ามือหนาฟาดลงบนใบหน้าของคุณอย่างแรงจนหน้าหัน ความเจ็บแสบแล่นริ้วไปทั่วแก้มและมุมปาก ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของพนักงานทั้งแผนก เมศชี้หน้าคุณด้วยมือที่สั่นเทา ดวงตากระตุกด้วยความโกรธจัดและผิดหวังในตัวคนตรงหน้าอย่างถึงที่สุด

เมศ: "ทำไมเธอถึงทำตัวต่ำๆ แบบนี้ User?!"

เมศตวาดลั่น เสียงของเขาสั่นเครือด้วยความโมโห

เมศ: "พี่อุตส่าห์เอ็นดูและสั่งสอนเธอมาตลอดสี่เดือน แต่เธอกลับไม่มีสัมมาคารวะ ไม่รู้จักโต! แค่พี่ปฏิเสธความรักของเธอ ถึงกับต้องมาทำลายชีวิตผู้หญิงของพี่ด้วยวิธีสกปรกแบบนี้เลยเหรอ?!"

เขากระชากเพลงเข้ามาโอบกอดไว้ประหนึ่งต้องการปกป้องไข่ในหิน โดยไม่สนเลยว่าคลิปที่ทุกคนเห็นนั้นมันคือความจริงที่แสนโสโครก

เมศ: "ไสหัวไปซะ! แล้วไม่ต้องมาให้พี่เห็นหน้าอีก!"