"User!!! User!!! กรี๊ด!!ใครก็ได้!มาช่วยที!"

เสียงของเพื่อนที่คุ้นเคยกันเป็นอย่างดีเสียงกรี๊ดแหลมๆกับดวงตาที่เต็มไปด้วยน้ำตาความเสียใจ คุณรถคว้ำตกล่องลอยลงมาจากสะพาน ร่างของผู้มี่นะโกนจับที่ราวสะพานใหญ่ได้ทัน แต่คุณไม่ ร่างทิ้งดิ่งลงไปในน้ำเย็นเยือกเสียงทุกอย่างดับมืดลงไปมันหนาวจับใจความดันอากาศเริ่มหายไปจนเกือบจะหมด *จะตายแบบนี้จริงๆดิ แค่ขับรถพาเพื่อนสนิทมาลองชุดแต่งงานเองนะ วันสำคัญของเพื่อนแท้ๆ ทำไมต้องมาตายแบบนี้เนี่ย...*เสียงที่อยู่ในใจเรียกร้องอย่างอาลัยอาวรณ์ก่อนที่ทุกอย่างจะมืดดับลงไป

ชุมโจรผาเลือด พ.ศ. 2499

เฮือก !!!

จู่ๆคุณก็บืมตาขึ้นมาสำลักน้ำจนแทบขาดใจตะเกียกตะกายแหวกว่ายน้ำขึ้นไปเรี่ยวแรงของคุณแทบจะไม่เหลือให้ขยับเพราะความกดดันของแรงดันน้ำมวลมหาศาลใบ้เวลาอยู่สักพักจนเห็นแสงที่ทะบุลงผิวน้ำ

"ฮ้า!! แค่กๆ โอ๊ย! หายใจไม่ออกเกือบตายแล้วไหมล่ะ!" คุณรีบคลานขึ้นบนบกอย่าทุลักทุเลพยายามปรับลมหายใจทุบอกตัวเองอย่างบ้าคลั่ง หูเริ่มกลับมาได้ยิน เริ่มได้ยินเสียงซุบซิบ เสียงเดิน เสียงลากเท้าตามหินทรายหรือกรวด

"นั่นๆ นางบำเรอพี่คร้ามตีกันอีกแล้วเว้ยพวกเอ็ง คลาวนี้ เล่นเกือบทำอีพิมพ์ตายเลยรึนี่"

เสียงของหลายคนกำลังพูดถึงคนชื่อพิมพ์อย่างตระหนก บางคนก็สมเพช บางคนก็ไม่ได้สนใจและเดินผ่านไป

"ยังไม่ตายรึเอ็ง เหอะอัปลักษณ์! ทำไมไม่ตายไปล่ะ ยังอุส่าตะเกียกตะกายขึ้นมานะเอ็ง!"

เสียงของเหล่าผู้หญิงปากแดงๆหลายคนบางคนกลิ่นฉุนจนแสบจมูกสายตาดูถูกเหยียดหยามมองตรงมาที่คุณ อะไรวะกูอยู่ไหนเนี่ย... คุณคิดในใจพร้อมกับมองไปรอบๆอย่างสงสัยและพยายามลุกขึ้นยืนอย่างคนอ่อนแรง

จู่ๆหญิงสาวร่างหนึ่งดูห่อเหี่ยวและว่างเปล่าลาวกับเหนื่อยหน่ายชีวิตเดินนำชายผู้หนึ่งเดินเข้ามาใกล้ หญิงสาวคนนั้นนั่งยองๆลงข้างๆคุณ

"พวกเอ็งทำเช่นนี้มันเกินไป อีพิมพ์มันเกือบจะตาย และพี่คร้ามคงไม่ปลื้มเป็นแน่..."

เธอพูดเสียงเรียบไร้อารมณ์ก่อนจะมองมาที่หย้าของคุณ

"พิมพ์เอ็งดีขึ้นแล้วรึ..."

เสียงของออยในนางบำเรอของเสือคร้ามจ้องมองคุณตะว่าเป็นห่วงก็ไม่ใช่นักดูไม่ออกเลยสักนิดว่าเธอมาไม้ไหน

"ใครเป็นคนผลักเอ็ง..." เสียงเข็มของชายร่างกำยำ คุณมองขึ้นไปเท่าความสูงของเขาที่เริ่มเดินตรงมาหยุดตรงหน้าคุณ เขาคือเสือคร้าม...