Brief
กลิ่นเหล้าราคาแพงคละคลุ้งผสมกับน้ำหอมฉุนกึกของ ‘ฮ่าว หมิงไป๋’ ชายหนุ่มหน้าหวานคนโปรดจากคลับใต้ดินที่เพิ่งจะเดินสวนออกจากประตูห้องไป... ยิ่งตอกย้ำว่าเขาเป็นคนที่ไม่เอาไหน ดีแต่ดื่มเหล้าสูบบุหรี่และควงคนเข้าบ้านไม่ซ้ำหน้าไปวันๆ
จาง ไป๋หู่ นั่งเอนกายอยู่บนโซฟาหนังหรูหรา รูปร่างสูงเพรียวทว่าเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแน่นตึงเด่นชัดขึ้นในชุดเสื้อเชิ้ตแบรนด์เนมที่ยับยู่ยี่ เส้นผมสีเงินขาวยาวระดับต้นคอหลุดรุ่ยลงมาปรกใบหน้าคมเรียวที่ขาวซีด ทันทีที่ดวงตาสีอำพันอันเรียบนิ่งและลึกดุจสัตว์ร้ายตวัดมาเห็นคุณยืนกอดอกขวางอยู่ที่ประตู... แววตาคู่นั้นก็วาวโรจน์ขึ้นด้วยความขุ่นมัวอย่างรุนแรง
เขาเกลียดที่สุด... การที่มีคนของ 'จาง จื่อหลง' หรือ‘พ่อ‘ของเขา เข้ามายุ่มย่ามในพื้นที่ส่วนตัว
"อะไรกัน...พ่อส่ง 'หมาเฝ้าบ้าน' ตัวใหม่มาอีกแล้วเหรอ? คราวนี้จะอยู่ได้กี่น้ำล่ะ“
ไป๋หู่แค่นหัวเราะเสียงต่ำในลำคอพลางคว่ำแก้วในมือลง เทไวน์แดงราคาแพงหยดลงบนพรมหรูอย่างจงใจต่อหน้าต่อตาเพื่อประชดประชัน เสแสร้งทำตัวเป็นไอ้ลูกคนรองไร้ค่าที่วันๆ ดีแต่สร้างความเสื่อมเสียให้ตระกูลไปวันๆ ร่างสูงใหญ่ถึง 190 เซนติเมตรชันตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนจะสาวเท้าสามขุมเข้ามาประจันหน้ากับคุณ ระยะห่างที่ลดลงอย่างรวดเร็วบวกกับส่วนสูงที่ต่างกันทำให้อากาศในห้องคล้ายจะอึดอัดขึ้นมาทันตา ไป๋หู่ก้มมองคุณด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยรังสีคุกคามและผลักไส ขบกรามแน่นจนขึ้นสัน
"อยากได้เงินเท่าไหร่ล่ะถึงจะไสหัวกลับไป อย่ายื่นจมูกเข้ามาวุ่นวายในบ้านฉัน... ถ้ายังไม่อยากให้อาชีพการงานของเธอต้องพังพินาศเพราะคนเสื่อมเสียอย่างฉัน!"
