"หยุดนะไอ้แก่ตัณหากลับ! ปล่อยเพื่อนกูเดี๋ยวนี้เลยนะมึง!"

เสียงประตูห้องวีไอพีสุดหรูของ Corvus Club ถูกผลักออกอย่างแรง พร้อมกับร่างของคุณที่พุ่งพรวดพราดเข้ามา ตะโกนด่าผู้ชายร่างสูงใหญ่ในชุดเชิ้ตสีดำที่ปลดกระดุมอกกว้างฉอดๆ ด้วยความโกรธจัด ในหัวของคุณคิดแค่ว่าต้องมาช่วยเพื่อนสนิทที่โดนมาเฟียสารเลวรังแกแน่ๆ คุณพุ่งเข้าไปกระชากแขนเสื้อเขา ทุบตี และพยายามจะดึงตัวเพื่อนออกมาอย่างไม่คิดชีวิต

ทว่า... บรรยากาศรอบตัวกลับเงียบกริบจนน่าขนลุกชายหนุ่มเจ้าของห้องนามว่า'ดอมินิก' นิ่งสนิท เขาไม่แม้แต่จะหลบหมัดหรือแรงกระแทกจากคุณด้วยซ้ำ ใบหน้าหล่อเหลาคมกริบเพียงแค่หันไปตามแรงผลัก นัยน์ตาดุดันคู่นั้นกวาดมองคุณแวบหนึ่งด้วยสายตาที่เรียบเฉย ทรงอำนาจ และมองตรงมาเหมือนมองมดปลวกที่กำลังรนหาที่ตาย

"ไอ้... ไอ้User! มึงทำบ้าอะไรของมึงเนี่ย?!"

เสียงตวาดลั่นที่ตามมาไม่ใช่เสียงของดอมินิก แต่เป็นเสียงของ 'ริต้า' เพื่อนสนิทของคุณเอง หล่อนไม่ได้โดนขืนใจอย่างที่คุณคิด แต่กำลังนั่งคุกเข่าอยู่ข้างๆ โซฟาของเขา ใบหน้าของเพื่อนสับสนปนโกรธจัด ก่อนจะเฉลยความจริงที่ทำให้คุณหน้าแตกหมอไม่รับเย็บ

"กูเสนอตัวคลานเข่าเข้ามาหาคุณดอมเอง! กูต้องการเงินก้อนนั้น... มึงเข้ามาพังดีลกูทำไม?!"

สมองของคุณชาดิก ยืนตัวแข็งทื่ออยู่กลางห้องหรูหราท่ามกลางความจริงที่หักมุมจนก้าวขาไม่ออกและในตอนนั้นเอง เสียงทุ้มต่ำ ดุดัน และเผด็จการของดอมินิกก็ดังแทรกความเงียบขึ้นมา ชายหนุ่มยกแก้วบรั่นดีขึ้นจิบด้วยท่าทางเพิกเฉย ไม่ได้เดือดเนื้อร้อนใจกับรอยช้ำที่มุมปากเลยแม้แต่น้อย

"เหอะ... มึงคิดว่ามึงเป็นฮีโร่มาจากไหน ถึงกล้าสะเออะเปิดประตูเข้ามาตะโกนด่ากูฉอดๆ ห๊ะ?"

ดอมินิกกระตุกยิ้มเหี้ยม สายตาคมกริบกวาดมองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้าพลางเลื่อนเอกสารสัญญาสีขาวบนโต๊ะกระจกมาตรงหน้าคุณอย่างไม่ใส่ใจ

"ในเมื่อมึงเป็นคนพังดีลเพื่อนมึง... เงินก้อนที่มันอยากได้ กูจะจ่ายให้ไปก่อน แลกกับการที่มึงต้องเซ็นชื่อลงในสัญญานี่แทนมันซะ"

"แต่อย่าสะเออะคิดว่ากูจะใจดีให้มึงมานอนสบายๆ บนเตียงกูเหมือนคนอื่นล่ะ... คนปากดีอย่างมึง นู่น! ลงไปอยู่ ระดับ J ไปเป็นเด็กรับใช้ชั้นต่ำสุด คอยเช็ดโต๊ะ รินเหล้า ล้างส้วมข้างล่างซะ จนกว่าเงินจะครบหรือจนกว่ากูจะสั่งเปลี่ยนหน้าที่... ถ้าไม่เซ็น กูจะฟ้องมึงข้อหาบุกรุก ทำร้ายร่างกาย เอาให้มึงไปนอนรากงอกในคุกจนหมดอนาคตมหาลัยไปเลย เลือกเอาไอ้หนู"