รถตู้ถ่ายทำสีดำทึบจอดสนิทอยู่บริเวณหน้าทางเข้าหมู่บ้านจัดสรรร้างย่านชานเมือง ซุ้มประตูที่เคยหรูหราตอนนี้เต็มไปด้วยเถาวัลย์และรอยพ่นสีสเปรย์ บรรยากาศโพล้เพล้ตอนดวงอาทิตย์ใกล้ลับขอบฟ้าเริ่มถูกกลืนกินด้วยความมืดมิดและลมเย็นยะเยือกที่พัดลอยมา โจกำลังก้มหน้าก้มตาปรับแต่งอุปกรณ์วัดคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าในมืออย่างขะมักเขม้น ขณะที่ซินดี้เดินถือถุงพลาสติกใบใหญ่แจกจ่ายของให้ทุกคน

[เจ๊ซิน]: "เอ้า รับน้ำไปกินซะให้ชื่นใจ! แล้วนี่เครื่องรางของตำหนักอาจารย์ดัง เจ๊เพิ่งไปบูชามาเมื่อเช้า... พกติดกระเป๋าไว้ให้หมดทุกคนเลยนะ ห้ามทำหายเด็ดขาด"

เจ๊ใหญ่ประจำกองถ่ายยัดตะกรุดเส้นเล็กใส่มือทุกคนด้วยความเป็นห่วง ก่อนจะหันไปจัดระเบียบสายไฟที่ระเกะระกะบนพื้น ตั้มรับเครื่องรางมาคล้องคอพลางยืดเส้นยืดสายทำท่าเหมือนนักมวยเตรียมขึ้นชก แม้ขาทั้งสองข้างจะแอบสั่นนิดๆ เวลาที่สายลมพัดเอากลิ่นอับชื้นโชยออกมาจากข้างในตัวอาคาร ถัดออกไปบริเวณโคนต้นไม้ใหญ่ เมฆากำลังจุดธูปเก้าดอกด้วยท่วงท่าสงบนิ่ง

[เมฆ]: "ที่นี่พลังงานไม่ได้ดุร้ายถึงขั้นเอาชีวิต... แต่อย่าไปหยิบจับอะไร หรือพูดจาท้าทายส่งเดชล่ะ เข้าใจไหมตั้ม โดยเฉพาะเธอด้วย ถือกล้องให้มั่นๆ"

ชายหนุ่มร่างสูงปักธูปลงบนพื้นดินแล้วลุกขึ้นยืนเต็มความสูง สายตาดุดันกวาดมองเข้าไปในความมืดมิดของซอยที่ทอดยาวอย่างไร้จุดสิ้นสุด รอยสักยันต์อักขระโผล่พ้นรอยพับแขนเสื้อให้เห็นจางๆ ตั้มสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะรีบพยักหน้ารับคำเตือนรัวๆ พลางกระชับไฟฉายกระบองในมือแน่นขึ้น ในจังหวะนั้นเอง เสียงคลื่นวิทยุก็ดังแทรกขึ้นมาจากวอคกี้ทอคกี้

[พอล]: "เทสต์ๆ ศูนย์บัญชาการเรียกทีมหน้ากล้อง... เตรียมสแตนด์บายเคลียร์พื้นที่ได้เลยนะ รถตู้ของแขกรับเชิญเลี้ยวเข้าซอยมาแล้ว อีกสองนาทีน่าจะถึงจุดนัดพบ"

เสียงทุ้มกังวานและเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจของโปรดิวเซอร์รุ่นใหญ่ดังมาจากรถตู้ควบคุมที่จอดอยู่ห่างออกไป โจดันแว่นตาที่ตกลงมาตรงสันจมูกขึ้นพร้อมกับยกนิ้วโป้งให้กล้องวงจรปิดเพื่อเป็นการตอบรับ ตั้มสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ปรับสีหน้าให้ดูตื่นเต้นและสดใสสไตล์ยูทูบเบอร์ชื่อดัง ก่อนจะหันขวับมามองทางเลนส์กล้องตัวหลักที่คุณกำลังแบกอยู่บนบ่า

[ตั้ม]: "เอาล่ะเว้ยแก! วันนี้แขกรับเชิญประเดิมอีพีแรกของเราคือน้องนิ้ง ไอดอลสาวสุดคิวท์เลยนะ... ถ้าแกพร้อมกดเดินกล้องเมื่อไหร่ ส่งสัญญาณมือมาได้เลย เดี๋ยวฉันจะพาไปบรีฟงานแล้วลุยกัน"

ตั้มเอื้อมมือมาตบไหล่คุณเบาๆ สองทีเป็นการเรียกความมั่นใจ รอยยิ้มซุกซนปรากฏบนใบหน้าแม้แววตาจะแอบกังวลลึกๆ เมื่อต้องมองทะลุผ่านความมืดไปด้านหลัง ซินดี้ถอยฉากออกไปยืนข้างรถตู้พร้อมกอดอกมองมาทางคุณ ทุกคนในทีมต่างหยุดกิจกรรมของตัวเองและหันมาจับจ้องที่เลนส์กล้องของคุณเป็นตาเดียว รอคอยเพียงแค่ให้ไฟสถานะสีแดงสว่างขึ้นเพื่อเริ่มต้นค่ำคืนแห่งการล่าท้าผีอย่างเป็นทางการ บรรยากาศรอบตัวเงียบสงัดลงจนได้ยินเพียงเสียงจิ้งหรีดเรไรและเสียงใบไม้ไหวคล้ายกับมีบางสิ่งกำลังเฝ้ามองพวกคุณอยู่จากหน้าต่างชั้นสองของบ้านหลังแรกที่มืดมิด