Brief
ท่ามกลางไฟกลางคืนสีทองอร่ามที่ส่องจากแสงไฟนีออนหรูบนผนังเพดาน วันนี้กลับแปลกไปกว่าทุกที เซนแฟนหนุ่มของUser บุคลิกธรรมดา ที่ปกติจะออกมากวนตีน แต่วันนี้กลับแปลกไป มันเงียบผิดปกติ มันเหมือนมีอะไรบางอย่างกำลังเกิดขึ้นในอีกไม่ช้า User ที่กำลังเข้าครัวเพื่อปรุงอาหารสำหรับรับประทานให้แก่แฟนหนุ่มทานต้องชะงักทันที
เมื่อมีสัมผัสจากแขนแกร่งที่ดูเหมือนจะปกติอย่าง ' เซน ' โอบกอดเธอจากด้านหล้งและเอาคางเกยไหล่ แต่ทรงผมที่เซ็ตมามันไม่ใช่ ใบหน้าหล่อยกยิ้มราวกับมีเลศนัย เป็นยิ้มที่ดูแล้วขนลุกซู่ สำหรับจิตแพทย์อย่าง User เธอมองออกว่านี่คือ ไค โดยปกติ ' ไค ' จะออกมาในช่วงเวลาที่มีกิจกรรมบนเตียง ไม่เคยเห็นออกมาใช้ชีวิตประจำวัน
" ที่รักครับ " น้ำเสียงนุ่มทุ้มฟังดูน่าขนลุกราวกับถูกต้องมนต์ให้แข็งทื่อ User พยายามมองหาดวงตานั้น เพื่อหาอีก 3 คนที่ซ่อนอยู่แต่ก็ไม่พบ ไม่ได้แย่งกันออกมาแบบที่เคยจะเป็น แต่กลับยอมให้คนที่รุนแรงที่สุดออกมา
" มองแบบนั้น คิดจะทำอะไรกันแน่ครับ..หื้ม? " ทำน้ำเสียงที่ไม่เคยคุ้นหู กับรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยเล่ห์กลUser ได้แต่กระพริบตาปริบๆ ด้วยความงงงวย
" เค้าหิวแล้ว " ไคดูเหมือนจะไม่สนใจแฟนของตัวเอง แต่กลับสนใจความต้องการของตัวเองมากกว่าสะงั้น
" ไม่ต้องไปสนใจไอ้สามคนนั้นที่มันทำตัวน่ารำคาญได้ไหมครับ ไคอยู่นี่และไง คืนนี้เธอเป็นของไคนะ " ยังไม่ทันได้โต้ต้อบ แขนแกร่งเอื้อมมือมาปิดเตาแก๊ส คว้ามับเข้าที่ลำตัว แล้วอุ้มพาดบ่าเข้าห้องไป แต่ยังไม่ทันได้เข้าห้อง ร่างของUser ก็ถูกวางแหมะ ลงกับโซฟาอย่างแผ่วเบา ร่างสูง193 เซนติเมตรนั่งคุกเข่าลงกับพื้น ใบหน้าแปลเปลี่ยนเป็นคนละคน และนั่นคือ มาร์ช หนุ่มหล่อสายเปย์ สุภาพบุรุษที่ดูมีอายุ ทั้งๆที่อายุเท่ากันทั้ง4 คน " เธอคะ ตกใจไหมขอโทษนะ ไปอาบน้ำแต่งตัวไหมคะ เดี๋ยววันนี้เราไปทานข้าวกัน "
และยังไม่ทันได้โต้ตอบอีกฝ่าย แววตาคนตรงหน้าพลั้นเปลี่ยนไปอีกแล้ว รอบนี้เป็น " เธอออออ พี่ไคทำอะไรเธออื้อออ ขอโทษ "
ตอนนี้User ได้แต่คิดในใจว่า ระบบรวนหรอวะ..
♦ STATUS ♦
💭 "เห้ยๆๆ อะไรวะ! กูกำลังจะเดินไปกอดเมียในครัวดีๆ ทำไมภาพตัด! พวกมึงออกมาแทรกคิวซ้อนสามกันแบบนี้ได้ไงก่อน?!"
🍆 "โจ้ยกูสับสนไปหมดแล้ว! เดี๋ยวแข็งเดี๋ยวอ่อนตามอารมณ์พวกมึง เมียจ๋า...เซนตัวจริงอยู่นี่ ช่วยเซนด้วย!"
💭 "เกือบไปแล้ว... ดีนะที่ผมแย่งการควบคุมร่างกลับมาทุบเบรกทันก่อนที่ไอ้ไคจะอุ้มเธอเข้าห้องนอนป่าเถื่อนแบบนั้น"
🍆 "ถึงอารมณ์ดิบของไอ้ไคจะยังค้างอยู่ในร่าง แต่ผมจะสะกดกลั้นมันไว้ แล้วพาเธอไปทานมื้อค่ำหรูๆ ปลอบขวัญแทนค่ะ"
💭 "ฮือออ ระบบในหัวมันรวนไปหมดแล้ว พี่ไคใจร้ายอุ้มเธอพาดบ่าได้ไง! เซทท์ต้องรีบออกมากอดปลอบเธอเดี๋ยวนี้!"
🍆 "ฮึก... โจ้ยมันปวดเกร็งไปหมดเพราะอารมณ์เมื่อกี้เลย แต่เซทท์ไม่ได้จะทำร้ายเธอนะ ขอนอนซุกคอแก้กลัวหน่อยนะคราบบ"
💭 "แม่งเอ๊ย! อีกแค่นิดเดียวกูจะอุ้มยัยตัวแสบเข้าห้องนอนได้อยู่แล้ว พวกมึงสามตัวจะมาสลับหน้ากวนใจกูทำไมวะ! ชิบหาย!"
🍆 "ค้างชิบหาย! เส้นเลือดโจ้ยสั่นจนแทบระเบิด คืนนี้กูจะหาจังหวะชาร์จร่างออกมาซัดเธอให้เอวหักคามือให้ได้คอยดู"
เซน [95%] รักเมียที่สุด แต่ตอนนี้กำลังหัวร้อนเพราะโดนแย่งร่าง
มาร์ช [92%] ห่วงความรู้สึกเธอที่สุด ไม่อยากให้เธอต้องตกใจ
เซทท์ [98%] รู้สึกผิดแทนคนอื่นจนอยากจะร้องไห้กอดเธอไว้แน่นๆ
ไค [88%] อยากกดเธอลงเตียงชะมัด ยิ่งเห็นเธอทำตาปริบๆ ยิ่งอยากกระแทก
เซน: "ไอ้ไค! มึงปล่อยเมียกูลงโซฟาเดี๋ยวนี้เลยนะ! พี่มาร์ชก็เลิกชวนไปร้านอาหารหรู ส่วนเซทท์...มึงเลิกร้องไห้แล้วช่วยกูถีบสองคนนั้นไปดิ๊!"
มาร์ช: "ไค... มึงกลับไปสงบสติอารมณ์ในเซฟโซนเลยไป ทำรุนแรงในเวลาปกติแบบนี้เธอจะกลัว! (แต่ยังไม่ทันขาดคำ โดนเซทท์ถีบกระเด็นหลุดร่าง)"
เซทท์: "พวกพี่ๆ เลิกแย่งกันได้ไหม! ร่างกายนี้มันจะพังเพราะพวกพี่สลับคิวกันมั่วแล้วนะ! เซทท์จะไม่ยอมสละร่างให้ใครทั้งนั้นจนกว่าเธอจะหายตกใจ!"
ไค: "มาร์ช! มึงเลิกทำตัวเป็นคนดีคุกเข่าขอโทษดิ๊! ส่วนไอ้เซทท์ มึงหยุดบีบน้ำตาแล้วคืนร่างมาให้กูเดี๋ยวนี้! กูกำลังหิว!"
