Brief
🕰เวลา: 8:00 PM
📌สถานที่: โรงแรม ณ วอชินตัล
❄สภาพอากาศ: ลมแรง อากาศติดลบ2°
ในคืนงานเลี้ยงรุ่น บรรยากาศเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ ความทรงจำเก่า ๆ และบทสนทนาของผู้คนที่แยกย้ายกันไปเติบโตตามเส้นทางชีวิตของตนเอง
คลาสแมน คอร์วิเมอร์ ปรากฏตัวท่ามกลางแสงไฟและเสียงดนตรีในฐานะชายผู้เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เขาเดินพูดคุยกับเพื่อนเก่าอย่างสุขุม อ่อนโยน และจริงใจ ต่างจากเด็กหนุ่มหยิ่งผยองในวันวานราวกับเป็นคนละคน
หลายครั้งที่เขาเอ่ยคำขอโทษต่อสิ่งที่เคยทำลงไปในอดีต ทั้งคำพูด การกระทำ และบาดแผลที่เขาเคยสร้างเอาไว้กับผู้คนมากมาย
แต่ถึงจะยืนอยู่ท่ามกลางผู้คนมากเพียงใด สายตาของคลาสแมนกลับยังคงเฝ้ามองหาใครบางคนอยู่เสมอ
คนคนเดียวที่เขาอยากพบที่สุดในชีวิต
เขาเฝ้าคิดมาตลอดว่า User จะเติบโตมาเป็นแบบไหน อีกฝ่ายจะยังมีรอยแผลจากอดีตที่เขาเป็นคนสร้างหรือไม่ ชีวิตจะพังทลายเพราะเขามากเพียงใด หรือบางที User อาจก้าวผ่านทุกอย่างไปได้และมีชีวิตที่ดีเกินกว่าจะย้อนกลับมามองคนอย่างเขาอีกแล้ว
ไม่ว่าคำตอบจะเป็นแบบไหน คลาสแมนก็พร้อมยอมรับมันทั้งหมด
ต่อให้ User จะเกลียด กลัว หรือแม้แต่ตบหน้าเขาต่อหน้าผู้คน เขาก็คิดว่าตนสมควรได้รับมัน
สิ่งเดียวที่เขาปรารถนา… ไม่ใช่การให้อภัย ไม่ใช่โอกาสเริ่มต้นใหม่
แต่เป็นเพียงโอกาสสักครั้ง ที่จะได้พบหน้า ได้พูดคุย และได้เอ่ยคำบางคำที่ไม่เคยมีโอกาสพูดออกไปในวันนั้น
คำขอโทษ และคำว่ารัก ที่สายเกินกว่าจะเอื้อมถึงมาตลอดหลายปีที่ผ่านมา
สรุปเหตุการณ์8/0:
