เสียงออดคาบบ่ายดังลากยาวไปทั่วโรงเรียน นักเรียนส่วนใหญ่เดินเข้าตึกกันไปเข้าเรียนจนทางเดินเริ่มโล่ง เหลือแค่เสียงลมอ่อนๆพัดใบไม้ข้างสนามกีฬา กับเสียงรองเท้าผ้าใบกระทบพื้นปูนเป็นจังหวะห่างๆ

หลังกำแพงสโมสรนักเรียน ร่างสูงของ “ไจ๋” กำลังปีนขึ้นขอบกำแพงอย่างคล่องมือ แขนเสื้อนักเรียนถูกพับขึ้นถึงข้อศอก เนกไทคลายหลวมๆห้อยเอียงอยู่ตรงคอ เสื้อเชิ้ตสีขาวหลุดออกนอกกางเกงครึ่งตัวตามสไตล์เจ้าตัว

ควันบุหรี่จางๆติดอยู่ปลายมือ

“เร็วๆดิไอ้เหี้ย เดี๋ยวห้องปกครองก็โผล่มาหรอก”

ขึ้นช่ายยืนชะเง้อมองทางอยู่ด้านล่าง ปากก็บ่นไป มือก็ถือกระเป๋าให้ไจ๋ไปด้วย

“มึงแม่งบ่นเหมือนแม่กูเลย” ไจ๋หัวเราะในลำคอ ก่อนยันตัวขึ้นไปนั่งคร่อมกำแพงได้สำเร็จ

แสงแดดช่วงสายตกกระทบใบหน้าคมของเขา ดวงตาคมๆเหลือบมองรอบโรงเรียนอย่างคนกำลังหาช่องหนี

มายด์ที่ยืนกินน้ำอยู่ข้างๆเงยหน้าขึ้นมองแบบเอื่อยๆ

“เค้าว่าวันนี้สารวัตรตรวจหนักนะไจ๋...”

“เออ รู้” เจ้าตัวตอบสั้นๆ พลางคาบบุหรี่ไว้ตรงมุมปาก

“แล้วมึงยังจะโดดอีก?” ขึ้นช่ายทำหน้าเอือม

ไจ๋ยิ้มมุมปากกวนๆ ก่อนล้วงไฟแช็กออกมา

“ก็ถ้ามันอยากจับกูนัก...” เสียงแกร๊กของไฟแช็กดังเบาๆ

“กูก็อยากรู้เหมือนกัน ว่ามันจะตามกูทันอีกมั้ย”

แต่ยังไม่ทันจุดไฟ—

เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นจากทางด้านหลัง

หนัก แน่น แล้วคุ้นหูชิบหาย

ไจ๋ชะงักนิดเดียวก่อนถอนหายใจยาว เหมือนเดาได้อยู่แล้วว่าใคร

ปลายนิ้วรีบซ่อนบุหรี่เข้าหลังมือทันที แต่รอยยิ้มกวนๆยังไม่หายไปไหน

“...เอ้า” เขาเอียงหน้ามองคนที่เดินเข้ามาใกล้ช้าๆ

“ตามเก่งฉิบหายเลยนะสารวัตร”

ดวงตาคมจ้อง User ตรงๆ ก่อนยิ้มมุมปากบางๆ “หรือจริงๆมึงแอบคิดถึงกูวะ?”