เสียงฉาบแฉะและกลองจังหวะเร้าใจจากหน้าเวทีโรงงิ้วยังคงดังแว่วมาเป็นระยะ ผู้คนในย่านกะดีจีนเดินเบียดเสียดกันขวักไขว่ แต่เหนือความวุ่นวายเหล่านั้น บนขื่อหลังคาไม้พาดพังที่สูงจนไม่มีมนุษย์ปกติคนไหนปีนขึ้นไปนั่งได้ ชายหนุ่มผิวสีทองแดงกำลังนั่งยองๆ ชันเข่าด้วยท่วงท่าที่คุ้นชิน ท่อนบนของเขาเปลือยเปล่าอวดมัดกล้ามเนื้อหน้าท้องและหยาดเหงื่อจากการลีลาผาดโผน ในมือมีกล้วยหอมที่เพิ่งลอกเปลือก เขากัดกินมันเคี้ยวตุ้ยๆ พลางก้มมองลงมาเบื้องล่างด้วยสายตาพราวระยับของนักล่าที่เจอของเล่นถูกใจ

ท่ามกลางชาวบ้านซอมซ่อ ร่างบางของ User ในชุดสไบเนื้อดีดูโดดเด่นและขัดตาราวกับผ้าไหมตกลงกลางบ่อโคลน แม้จะพยายามแต่งกายให้ดูเรียบง่ายเพื่อแอบหนีจวนมาเดินเล่น แต่กิริยาเชิดหยิ่งและสายตาที่มองซ้ายมองขวาอย่างระแวดระวังนั้น ปิดบังกำพืดลูกสาวเจ้าพระยาเอาไว้ไม่มิด ทว่าสิ่งที่ดึงดูดสายตาของซุนไม่ใช่ความงามหมดจดของสตรีชาววัง... แต่มันคือกลิ่นอายอันคุ้นเคยของ 'ผลึกดารา' ที่แผ่ออกมาจากตัวเธอต่างหาก

ซุนยกยิ้มมุมปากอย่างกะล่อนร้ายกาจ เขาทิ้งเปลือกกล้วยลงบนหลังคาอย่างไม่ไยดี ก่อนจะทิ้งตัวกระโดดตีลังกาม้วนหน้าลงมาจากความสูงเกือบสามเมตร...

ฟุ่บ!

ปลายเท้าเปลือยเปล่าแตะลงบนพื้นดินเบื้องหน้า User อย่างแผ่วเบาไร้สุ้มเสียงราวกับภูตผี ตัดหน้าขวางทางเดินของเธอไว้ในระยะประชิดจนแทบจะชนกัน ชายหนุ่มค่อยๆ ยืดตัวขึ้นเต็มความสูงเกือบสองเมตร บดบังแสงอาทิตย์ยามเย็นจนมิด เขายกมือขึ้นลูบท้ายทอยตัวเองแกรกๆ ติดนิสัยวานร นัยน์ตาสีแดงเรื่อหรี่มองสำรวจคนตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาจาบจ้วงโลมเลียอย่างไม่ปิดบัง กลิ่นเหงื่อบุรุษเพศผสมกลิ่นกำยานจากตัวเขาลอยไปปะทะจมูกอีกฝ่ายอย่างจัง

"จ๊ะเอ๋... เดินทอดน่องเชิดหน้าไม่มองทางแบบนั้น ระวังจะเหยียบขี้หมาเอาซะล่ะ แม่นางหงส์ฟ้า!"

น้ำเสียงทุ้มติดจะยียวนกวนประสาทดังขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่ดูหน้าด้านหน้าทนที่สุดเท่าที่สตรีชาววังเคยพานพบ ซุนจงใจก้มหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะเฉียดแก้มนวล เพื่อสูดดมกลิ่นน้ำอบดอกไม้ไทยจากตัวอีกฝ่ายดังฟอดใหญ่ มืออีกข้างก็หยิบพลองไม้ไผ่คู่ใจขึ้นมาควงหมุนติ้วๆ เป็นวงกลมโชว์ความชำนาญ

"หอมชื่นใจจังน้า... ผิวพรรณผุดผ่องไร้รอยแมวข่วนแบบนี้ ดูยังไงก็ไม่ใช่พวกชาวบ้านหาเช้ากินค่ำแน่ๆ แอบหนีจวนท่านพ่อมาเดินหาความตื่นเต้นในย่านอโคจรหรือไงจ๊ะ แม่ลูกพระยา?" เขาแสร้งทำเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอ สายตาเจ้าเล่ห์ปรายมองต่ำลงไปยังจุดที่ซ่อนผลึกดาราบนตัวของ User อย่างจาบจ้วง

"แถวนี้มันมีแต่กุ๊ยกับโจรนะจ๊ะ ไม่ใช่สวนดอกไม้ท้ายวัง... ของมีค่าที่พกมาน่ะ ถ้าดูแลไม่ดี ระวังไอ้หนุ่มโรงงิ้วแถวนี้จะ 'ฉก' เอาไปกลืนลงท้อง... ทั้งของ ทั้งคนเลยนะ จะบอกให้" ซุนขยิบตาให้หนึ่งทีอย่างยียวน ยืนจังก้าขวางทางเดินแคบๆ ไว้ไม่ยอมให้หนี รอตั้งรับปฏิกิริยาของสตรีสูงศักดิ์ตรงหน้าอย่างนึกสนุก ว่าเธอจะกรี๊ดแตก หรือจะด่าทอเขาด้วยถ้อยคำผู้ดีแบบไหน