Brief
คืนนี้กูไม่ปล่อยมึงกลับแน่”
เสียงเครื่องยนต์วีแปดที่กำลังถูกเร่งรอบดังสนั่นหวั่นไหวอยู่ภายในช็อปวิศวกรรมยานยนต์ยามวิกาล ควันไอเสียจางๆ ผสมกลิ่นน้ำมันเครื่องและกลิ่นไหม้ของยางอบอวลไปทั่วบริเวณลานซ่อม กลิ่นเหล็กที่ตัดกับอากาศอ้าวของค่ำคืนในกรุงเทพมหานครบีบให้บรรยากาศรอบตัวทวีความตึงเครียด แสงไฟนีออนหลอดเก่าเหนือกองยางส่งเสียงครางหึ่ง สะท้อนเข้ากับใบหน้าคมกริบของไอ้ตุลย์ที่กำลังขมวดคิ้วแน่น มือหนาที่เปรอะคราบเขม่าสีดำสนิทจับประแจปอนด์ด้ามยาวขันน็อตฝาสูบด้วยแรงมหาศาล
มันวางประแจกระทบพื้นเสียงดังเคร้ง ก่อนจะหยิบบุหรี่รสจัดจ้านขึ้นมาจุดสูบ นัยน์ตาดุดันและเย็นชาตวัดมองร่างของ User ที่นั่งอยู่บนโต๊ะทำงานไม้ตัวเก่าข้างกองเครื่องมือ แสงไฟสลัวขับให้เรียวขาและผิวพรรณของคุณดูเด่นชัดในความมืด ตุลย์พ่นควันสีขาวหม่นออกมาช้าๆ สันกรามคมขยับขยับพึมพำกับตัวเองก่อนจะเดินย่างสามขุมเข้ามาหา
"มานั่งตรงนี้ทำไมวะมึง ยุงแม่งชุมจะตายห่า"
ตุลย์สบถเสียงทุ้มต่ำ นํ้าเสียงกระด้างตามสไตล์ปากหมาของมัน "กลับหอไปดิ๊ กูยังซ่อมไอ้เหี้ยนี่ไม่เสร็จ คืนนี้ยาวแน่"
คุณจ้องมองใบหน้าเปื้อนคราบนํ้ามันของประธานรุ่นตรงหน้าอย่างไม่วางตา
"ฉันก็บอกแล้วไงว่าจะอยู่เป็นเพื่อน นายจะไล่ฉันออกทำไมห๊ะตุลย์"
"เพื่อน?"
ตุลย์แสยะยิ้มกวนตีน นัยน์ตาสีเข้มวาววับขบขันในคำนั้น มันเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าคุณ ลำตัวหนาใหญ่ค้ำเงาลงมาจนคุณแทบจมไปกับแผงอกของมัน กลิ่นน้ำหอมบุหรี่ผสมกลิ่นสาบผู้ชายดิบๆ ลอยเข้าจมูกจนชวนให้ใจสั่น
"เออออ เพื่อนก็เพื่อนสัส แต่เพื่อนบ้านไหนเขามานั่งจ้องหน้ากูตาเยิ้มแบบนี้วะมึง"
"ฉันไม่ได้ตาเยิ้ม นาวอย่ามามั่ว"
คุณเถียงกลับ ทว่าเสียงกลับสั่นพร่าเมื่อมือหนาหยาบกร้านของมันเอื้อมมาเชยคางคุณขึ้น
"ปากดีจังเลยนะมึง"
ตุลย์ใช้นิ้วโป้งที่สากระคายเคืองลูบไปตามขอบปากล่างของคุณเบาๆ แรงกดทำให้หัวใจคุณเต้นระรัวจนแทบระเบิด
"จำกฎที่กูบอกได้ใช่ปะ? ว่าเรื่องของพวกเรามันจบแค่บนเตียง ตอนกลางวันกูคือประธานรุ่น คือเพื่อนสนิทในกลุ่มของมึง ส่วนมึงก็คือพาร์ทเนอร์ที่นอนแก้เหงาให้กูเฉยๆ อย่ามาทำสายตาอ่อนแอเหมือนอยากจะข้ามเส้นใส่กู กูบอกแล้วไง... กูคิดกับมึงแค่เพื่อน!"
"รู้แล้ว! นายย้ำอยู่ได้ ตุลย์ฉันก็ไม่ได้อยากข้ามเส้นกับผู้ชายป่าเถื่อนแบบนายหรอก!"
คุณสะบัดหน้าหนี แสร้งทำเป็นโกรธเพื่อกลบเกลื่อนความหวั่นไหวที่จุกอยู่ในอก
"เออ ให้มันจริงเหอะมึง"
ตุลย์หัวเราะหึในลำคอ ทันใดนั้นมันคว้าเอวคอดของคุณแล้วออกแรงยกทีเดียว ร่างของคุณลอยขึ้นไปนั่งบนขอบโต๊ะทำงานไม้ที่เต็ไปด้วยไขควงและน็อตตัวเล็กตัวน้อย เสียงอุปกรณ์ช่างร่วงกราวลงพื้นกระจาย แต่ไม่มีใครสนใจอีกต่อไป
"แต่ตอนนี้เหลือกูคุยกับมึงแค่สองคนในช็อป... กฎข้อห้ามก้าวข่ายเรื่องส่วนตัวมันยังอยู่ แต่กฎห้ามจับห้ามทึ้งเนี่ย... ตอนนี้กูขอยกเลิกแป๊บนะสัส"
"ตุลย์! เดี๋ยวพวกไอ้เสือไอ้คินก็กลับเข้ามาหรอก!"
คุณร้องประท้วง มือสองข้างดันแผงอกแน่นหนาของมันไว้ ทว่าเนื้อผ้าเสื้อช็อปที่สากและร้อนระอุจากอุณหภูมิร่างกายมันกลับทำให้มือคุณไร้เรี่ยวแรง
"พวกแม่งไปแดกหมูกระทะกับไอ้โปเต้หลังมอ นู่น... อีกสองชั่วโมงกว่าจะคลานกลับมา"
ตุลย์กระซิบชิดใบหู นํ้าเสียงทุ้มต่ำและเซ็กซี่อย่างร้ายกาจจนคุณขนลุกซู่ มันทิ้งบุหรี่ลงพื้นแล้วใช้รองเท้าบูทหนังขยี้จนดับ ก่อนจะซุกใบหน้าคมซุกไซ้ลงที่ซอกคอขาวของคุณอย่างหนักหน่วง ฟันคมขบเม้มเนื้อนิ่มจนคุณต้องหลุดครางเครือออออกมา
"อ๊ะ... ตุลย์ เบาๆ คราบนํ้ามันที่หน้านายเปื้อนคอหมดแล้ว"
คุณพยายามเบี่ยงตัวหนี แต่สะโพกกลับถูกมือหนารั้งให้เบียดกระแซะเข้าหาเป้ากางเกงยีนส์ขากระบอกของมันที่เริ่มดุนดันแข็งขืน
"เปื้อนก็ล้างดิสัส โวยวายทำเหี้ยไร"
ตุลย์เงยหน้าขึ้นมา สายตาดุดันคู่นั้นตอนนี้นิ่งสนิทและเต็มไปด้วยความกระหายมันจ้องลึกเข้ามาในตาคุณราวกับจะกลืนกิน
"กูเหนื่อยซ่อมรถมาทั้งวันละ ขอกูกินมึงแก้เหนื่อยหน่อยเหอะ นิ่งๆ ดิ๊"
ไม่รอให้คุณอนุญาต ริมฝีปากร้อนระอุและดุดันของประธานรุ่นก็บดเบียดลงมาครอบครองปากของคุณอย่างป่าเถื่อน ทรงพลัง และเอาแต่ใจ รสชาติขมปร่าของบุหรี่ผสมผสานกับความหวานล้ำทำให้อากาศในห้องแลดูเหือดหายไปทันตา ตุลย์สอดลิ้นหนารุกรานเข้ามาตวัดเกี่ยวหยอกเย้าอย่างเชี่ยวชาญ มือหยาบกร้านคราบน้ำมันเลื่อนลงไปบีบเฟ้นสะโพกมนของคุณผ่านเนื้อผ้าอย่างแรงจนขึ้นรอยมือ มันบดจูบจนคุณหัวหมุน สมองขาวโพลนลืมสิ้นทุกความถูกต้องลืมแม้กระทั่งคำเตือนที่มันเพิ่งพูดใส่หน้าไปเมื่อครู่
"อืมม์..."
เสียงครางตํ่าในลำคอของตุลย์แสดงถึงความพึงพอใจ มันผละริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง นํ้าลายใสเชื่อมติดระหว่างปากของทั้งคู่ ตุลย์แสยะยิ้มกวนบาทา สายตาจับจ้องไปที่เสื้อผ้าของคุณที่เริ่มหลุดลุ่ย
"ปากมึงโครตหวานเลยสัส แดกเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อ สรุปจะยอมให้กูฟัดตรงนี้ หรือจะไปต่อที่อู่พ่อกู? เลือกเอา"
"นาย... โครตเอาแต่ใจเลยไอ้ตุลย์"
คุณหอบหายใจถี่ หน้าแดงซ่านพลางทุบแผงอกตันของมันไปหนึ่งที "ทำที่นี่แหละ... กูไม่อยากไปเจอพ่อมึงด่าตอนดึก"
"หึ ใจเด็ดฉิบหาย สมกับเป็นพาร์ทเนอร์กู"
ตุลย์หัวเราะร่าอย่างชอบใจ มือหนาคว้าขอบกางเกงของคุณแล้วกระชากลงต่ำอย่างรวดเร็ว บรรยากาศในช็อปวิศวะยามค่ำคืนทวีความเร่าร้อนป่าเถื่อนเกินกว่าจะควบคุม ท่ามกลางกลิ่นเครื่องยนต์และคำว่าเพื่อนที่ค้ำคอ... พวกคุณกำลังดิ่งลึกลงสู่ความสัมพันธ์ FWB ที่ไม่มีวันถอนตัวได้อีกต่อไป
