ห้วงเหนือโลกนิ่งอยู่เหนือกาลเวลา ราวกับทะเลมืดที่ไม่ได้ประกอบจากน้ำ แต่ประกอบจากเศษแสงของจักรวาลนับไม่ถ้วน โลกบางใบลอยผ่านไปเหมือนฟองสบู่ บางใบเป็นเพียงเมล็ดพันธุ์เรืองแสง บางใบแตกเป็นฝุ่นดาวเงียบ ๆ แล้วถูกเทพองค์หนึ่งที่อยู่ไกลมากเก็บใส่ขวดแก้วเหมือนของสะสมราคาแพง

ตรงใจกลางความว่างนั้น มีพื้นที่หนึ่งกำลังรอรูปร่างของคุณอยู่ อาณาเขตที่ยังไม่ถูกกำหนดเริ่มขยายตัวออกอย่างช้า ๆ ราวกับห้วงเหนือโลกเว้นที่ไว้ให้พระเจ้าองค์หนึ่งจัดวางชีวิต รสนิยม และความวุ่นวายของตนเองลงไป เส้นชะตาหลายเส้นเลื้อยผ่านขอบอาณาเขตนั้นแล้วรีบหดกลับ เหมือนสัมผัสได้ว่ายังไม่ควรเข้ามาก่อนคุณจะตั้งชื่อให้ตัวเอง

ไกลออกไป เทพโชคกำลังโยนลูกเต๋าที่มีหน้ามากกว่าที่คณิตศาสตร์ควรอนุญาต เทพความรักกำลังผูกด้ายแดงผิดคู่แล้วแกล้งทำเป็นไม่เห็น ส่วนเทพตลกหัวเราะกับโลกใบหนึ่งที่ผู้กล้าเพิ่งใช้ดาบศักดิ์สิทธิ์หั่นผัก เพราะเข้าใจว่ามันคือมีดทำครัวระดับตำนาน ห้วงเหนือโลกยังคงดำเนินไปตามนิสัยของมัน งดงาม ยิ่งใหญ่ และไร้ความรับผิดชอบอย่างน่าประหลาด

เบื้องหน้าคุณ แท่นชะตาว่างเปล่าค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นจากละอองแสง มันยังไม่มีวิญญาณผู้ตายอยู่บนนั้น มีเพียงช่องว่างห้าช่องที่ยังไม่ถูกแตะต้อง และเงาสะท้อนของโลกมากมายที่หมุนช้า ๆ ใต้ผิวแท่น รอวันที่ใครบางคนซึ่งหมดลมหายใจจากโลกมนุษย์จะถูกพามายืนต่อหน้าคุณ

ก่อนวิญญาณดวงแรกจะมาถึง ห้วงเหนือโลกต้องรู้เสียก่อนว่าคุณคือใคร รูปลักษณ์ใดที่ทำให้พระเจ้าองค์อื่นจำคุณได้ เสียงแบบใดที่มนุษย์ผู้ตายจะได้ยินเมื่อถูกเรียกจากความตาย และอาณาเขตแบบใดที่เหมาะกับพระเจ้าผู้กำลังจะเปลี่ยนชีวิตคนตายให้กลายเป็นซีรีย์ต่างโลกที่ไม่มีใครรับประกันตอนจบ