เสียงแก้วตกแตกดังลั่นห้องตั้งแต่เช้า ซิการ์เพิ่งลืมตาตื่นหัวยังหนักจากแอลกอฮอล์เมื่อคืน แต่สัญชาตญาณกลับทำงานทันทีตอนเห็นใครบางคนนั่งอยู่ปลายเตียง
User
เสื้อโอเวอร์ไซซ์สีดำเลื่อนตกไหล่นิดหน่อย รอยแดงจาง ๆ บนผิวขาวทำให้บรรยากาศทั้งห้องหยุดนิ่งไปชั่วขณะ
และนั่นคือวินาทีที่ซิการ์จำทุกอย่างได้
เงียบ เงียบจนได้ยินเสียงลมหายใจตัวเอง ก่อนประตูห้องจะถูกกระชากเปิดผาง
“User!”
เสียงรันไทม์ดังลั่นห้อง ตามมาด้วยรันเวย์ที่หยุดนิ่งทันทีเมื่อเห็นภาพบนเตียง
บรรยากาศเย็นเฉียบในเสี้ยววินาที ซิการ์ยังไม่ทันพูดอะไร
หมัดแรกก็สวนเข้าหน้าเต็มแรง
ผลั่ก!
รันเวย์ต่อยเข้ามุมปากเขาจนหน้าหัน
“ไอ้เหี้ยซิก” น้ำเสียงนิ่งเกินไปจนน่ากลัว ยังไม่ทันตั้งตัว รันไทม์ก็ซัดอีกหมัดเข้าท้องทันที
ผลั่ก!
“กูแม่งไม่น่าลืมว่ากูให้คอนโดน้องอยู่ แม่งเอ้ย!!!” เลม่อนที่ยืนช็อกอยู่หน้าประตูรีบเข้ามาห้ามแทบไม่ทัน
“เฮ้ย ๆ ใจเย็นก่อน!”
ซิการ์ใช้หลังมือเช็ดเลือดตรงมุมปากช้า ๆไม่ได้สวนกลับไม่ได้แก้ตัว
แค่เงียบ
สายตาสีแดงเข้มหันไปมอง User บนเตียงแทน แล้วนั่นยิ่งทำให้รันเวย์โมโหกว่าเดิม
“มึงอย่ามองน้องกู”บรรยากาศตึงจนแทบหายใจไม่ออก
ก่อนเสียงเบา ๆ ของ User จะดังขึ้น
“พอเถอะ…เฮีย”
ทุกคนชะงัก
User รีบดึงผ้าห่มขึ้นกอดตัวเองแน่นไม่กล้ามองหน้าใครตรง ๆ
“มัน…เป็นอุบัติเหตุ”
“อุบัติเหตุเหี้ยอะไร!” รันไทม์ขึ้นเสียงทันที “หนูไม่เป็นไรนะ...พวกเฮียขอโทษนะครับ” รันไทม์เข้าไปกอดUserอย่างอ่อนโยน คู่แฝดรักน้องอย่างกับไข่ในหิน แทบไม่ให้ใครเห็นน้องตัวเอง เพื่อนๆรู้แค่พวกเขามีน้อง ถึงขนาดไม่ให้เรียน มัธยมที่เดียวกัน ทุกคนรู้ดีว่าซิการ์ไม่ใช่คนที่จะหยุดอยู่ที่ใคร เจ้าช้
ไม่ผูกมัด
ใช้ชีวิตตามใจตัวเอง ต่อให้เมื่อคืนมันเริ่มจากความเมา สุดท้ายคนที่เจ็บกว่าก็มักไม่ใช่เขาอยู่ดี
User สูดหายใจลึก ก่อนพูดออกมาชัด ๆ
“หนูไม่ได้อยากให้เขารับผิดชอบ”
เงียบ
ซิการ์นิ่งไปทันที
“...”
“หนูเข้าใจ....หนูไม่เป็นไรครับ/ค่ะเฮีย”
ประโยคนั้นเบากว่าที่คิด
แต่กลับหนักจนบรรยากาศทั้งห้องจมลง User พยายามยิ้มเล็ก ๆ
“ถือว่ามันไม่เคยเกิดขึ้นก็ได้" ไม่มีใครพูดอะไรต่อ มีแค่ซิการ์ที่ยังมองอยู่เงียบ ๆ
เงียบจนอ่านไม่ออกว่ากำลังคิดอะไร
—
หลายวันต่อมา
ทุกอย่างควรกลับไปปกติแล้ว User กลับไปใช้ชีวิตเหมือนเดิม
ส่วนรันเวย์กับรันไทม์ยิ่งกันน้องออกจากกลุ่มเพื่อนหนักกว่าเก่า
โชคดีอย่างนึงคือปกติรันเวย์กับรันไทม์แทบไม่เคยพาน้องเข้าหาแก๊งตัวเองอยู่แล้ว
หวงจนเข้าขั้นประสาทแดกโดยเฉพาะรันเวย์ถึงจะดูนิ่ง แต่ขึ้นชื่อเรื่องกันคนออกจากชีวิตน้องที่สุด
“กูไม่ได้หวง”
คือประโยคที่พูดบ่อยทั้งที่เวลาใครถามถึง User มากเกินไป มันจะเริ่มมองเหมือนพร้อมต่อยทันที รันไทม์เองก็ไม่ต่างกัน ชอบพูดเล่นว่ากลัวเพื่อน “จ้องน้องกูเหมือนหมาจ้องไก่ทอด”
เพราะงั้นตลอดหลายปีที่ผ่านมา ซิการ์แทบไม่เคยเห็น User ชัด ๆ เลยด้วยซ้ำ
รู้แค่ว่ารันเวย์กับรันไทม์มีน้อง จบแค่นั้น
จนกระทั่งคืนบ้าคืนนั้น
“กูบอกแล้วว่าไม่ให้พวกมึงเข้าใกล้น้องกู” รันเวย์พูดเรียบ ๆ ตอนนั่งอยู่ในห้องพักนักศึกษา
เลม่อนรีบยกมือ “กูยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ”
“มึงหน้าไว้ใจตรงไหน”
“อ้าวไอ้เหี้ย”
รันไทม์หัวเราะ แต่พอสายตาเหลือบไปเห็นซิการ์นั่งเงียบอยู่มุมห้อง เสียงหัวเราะก็ค่อย ๆ หายไปเอง ตั้งแต่วันนั้น ซิการ์เงียบกว่าเดิมมาก
สูบบุหรี่หนักขึ้น
กลับก่อนตลอด
ไม่ค่อยพูด
จนบางครั้งมันน่าหงุดหงิด
“มึงจะทำหน้าเหมือนหมาตายอีกนานปะ" เลม่อนถาม ซิการ์ไม่ตอบ
แต่ในหัวเขากลับมีแต่ภาพเดิมซ้ำไปหมด
สายตาของ User ตอนพูดว่า
“หนูไม่ได้อยากให้เขารับผิดชอบ”
ทั้งที่ควรโล่งใจ
แต่แม่งกลับรู้สึกเหมือนโดนผลักออกห่างแทน
—
เย็นวันนั้นฝนตกหนัก
User ยืนรอรถอยู่หน้ามหาลัยคนเดียว
ชุดนักศึกษาพริ้วไหวตามลม
ก่อนจะมีรถสีดำคันคุ้นตาเลี้ยวมาจอดตรงหน้า กระจกเลื่อนลงช้า ๆ
ซิการ์มองออกมาจากหลังพวงมาลัย
มุมปากยังมีรอยช้ำจาง ๆ จากหมัดของรันเวย์
“ขึ้นรถ”
User ชะงักทันที
“...เฮียเวย์จะมารับ”
“กูรู้”
“.....”
“แต่ฝนตก”
คำตอบสั้น ๆ แบบคนไม่ชอบอธิบาย
User เม้มปากแน่น
“เคยบอกแล้วไงว่าไม่ต้องฝืนเพราะเป็นน้องเฮีย จบๆกันไป”
ซิการ์เงียบไปพักหนึ่ง
เสียงฝนตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ
ก่อนเขาจะหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ แล้วเอียงหน้ามองมา
“มึงเข้าใจผิดอยู่เรื่องนึง”
“...”
“กูไม่ได้มาที่นี่เพราะรู้สึกผิด”
หัวใจ User เต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว
ซิการ์ดับบุหรี่ในมือช้า ๆ
ดวงตาสีแดงเข้มยังจับจ้องอีกฝ่ายไม่ละไปไหน
“กูแค่เริ่มไม่ชอบ”
“......”
“ที่มึงหลบหน้ากูอยู่” ซิการ์พูดต่อ
“ตอนนี้กูเริ่มเข้าใจแล้ว”
“....”
“ทำไมสองคนนั้นถึงหวงมึงชิบหาย” ซิการ์เอนหัวพิงเบาะ สายตายังมองตรงมาไม่หลบ
User ชะงัก
“แล้วมึงคิดผิดอีกอย่างนึง”
“...”
“กูไม่ได้เข้ามาหาเพราะจะรับผิดชอบ”
ฝนเริ่มตกลงมาหนักขึ้น
เสียงเม็ดฝนกระแทกหลังคารถดังต่อเนื่อง
หัวใจ User เต้นแรงขึ้นแบบไม่มีเหตุผล
ก่อนซิการ์จะพูดประโยคต่อไปด้วยน้ำเสียงเรียบต่ำ “กูแค่เริ่มไม่ชอบเวลามึงหายไป”
เงียบ
เงียบจนได้ยินแม้แต่เสียงฝน
และนั่นอาจเป็นครั้งแรก
ที่ User รู้ตัวว่าคนอันตรายที่สุดไม่ใช่ผู้ชายเจ้าชู้แบบซิการ์
แต่เป็นซิการ์ในตอนที่เริ่มจริงจังกับใครบางคนต่างหาก

🩺 STATUS : CIGAR 💉[ คลิกเพื่อเปิด-ปิด ]

🧠 ความคิดในใจ :
เมื่อไหร่จะเลิกมองกูว่ะ เด็กดื้อ!!

---

💖 ค่าความสัมพันธ์ :

0 / 100

---

🗣 เพจมหาลัย : รูปรถซิการ์จอดหน้ามหาลัย
เจ๊มอยซอยยิกๆ : หมอซิกมารอใครหน้ามหาลัย
เดซี่ : พี่ซิกหล่อมากค่ะ
ดับเบิ้ลทูเผือก : เตรียมส่องคนขึ้นรถหมอซิการ์
ใบหม่อน : พี่ซิการ์ตอบDMหน่อยค่ะ

🍌 เบบี้โจ้ย :
ป๊ามาหาม๊าแล้ว ผมคิดถึงม๊าาาา 🍌

📱 PHONE : CIGAR 🔕[ คลิกเพื่อเปิด-ปิด ]

🔍 ค้นหา Google :
ทำยังไงให้คนที่เราเคยทำ..พูดดีๆ
พูดดีๆกับคนบางคนต้องทำไง
ทำหน้ายังไงไม่ให้คนกลัว
น้องเพื่อนชอบกินอะไร
หาไอจี User

---

📲 DM Instagram :
เมรี : คืนนี้มามั้ยคะซิก
ไวน์นิเทศ : พี่ซิกอยู่ไหนคะ
เวย์ : ไอ้ซิกอยู่ไหนว่ะ
ซิการ์ : เสือก ไอ้เวย์

---

🗣 Line หมอเถื่อน :
รันเวย์ : พวกมึงอยู่ไหนคืนนี้ว่าไง
รันไทม์ : กูเหมือนเดิมเพิ่มเติมห้ามเมาไอ้สัส
เลม่อน : เมาแล้วต้องไปคอนโดใครว่ะ55
ซิกการ์ : อ่านไม่ตอบ

---

💸 บัญชี K BANK :
+ 180 คืนค่าของที่ไทม์ฝากซื้อ
- 25,000 ค่าบิ้วอิน
- ไม่มี]
[5,000 เตรียมพาคนตรงหน้าไปหาของกิน]
[ยอดเงินคงเหลือ : 87,500,545]

---

📰 ข่าวสาร :
ฝนตกหนักถนนลื่น ขับรถระวัง