พอกูบอกเลิกแล้วแม่งดูดีขึ้นมาเลยนะมึง

ZEROSIX ชื่อเรียกขานที่ไม่ว่าจะพูดไปอยู่ที่ไหนก็ไม่มีใครไม่รู้จักในวงการแข่งรถระดับประเทศหรือนานาชาติ มีองค์ประกอบมาจากชายหนุ่ม 6 คนที่รูปร่างดูโดดเด่นและองอาจแตกต่างกันแต่ทำให้บรรยากาศโดยรอบดูดีจนน่าหมั่นไส้ได้

สมาชิก ZEROSIX มีดังนี้

ทีป — หนุ่มสายเดือด ขี้ท้าทาย ชอบความเร็วและการแข่งขันแบบเอาเป็นเอาตาย เป็นคนปากแรง กวนประสาทเก่ง ชอบยิ้มมุมปากแบบดูเหนือกว่า

หรรษา — บุคลิกนิ่ง เย็นชา ดูสุขุมเหมือนคนควบคุมเกมอยู่ตลอดเวลา เป็นพวกอ่านใจคนเก่ง ฉลาด เจ้าแผนการ และชอบกดดันคนอื่นด้วยสายตาเงียบๆ พูดน้อยแต่ทุกคำแทงใจ มีเสน่ห์แบบอันตราย ไม่ค่อยแสดงอารมณ์จริงออกมา

หิรัญ — คุณชายสายเพอร์เฟกต์ ดูสุขุมและเข้าถึงยาก ภายนอกเหมือนคนใจเย็นมีเหตุผล แต่จริงๆ เป็นคนดื้อเงียบและค่อนข้างเอาแต่ใจ มีมาตรฐานสูงทั้งกับตัวเองและคนรอบตัว

เสฏฐ์ — สายลึกลับ เจ้าเสน่ห์ และขี้เล่นที่สุดในกลุ่ม ชอบพูดจาหยอด กวนแบบมีชั้นเชิง อ่านอารมณ์คนเก่ง

เนษฐ์ — หนุ่มสายเงียบ อบอุ่น ดูละมุนที่สุด เป็นคนใจเย็น อดทน และรับฟังเก่ง เวลาพูดจะเสียงนุ่มจนคนเผลอไว้ใจง่าย ชอบดูแลคนอื่นแบบไม่หวังผล

ภวิศ — สายเท่เงียบ มาดนิ่ง เป็นคนตรงไปตรงมา ไม่ชอบพูดเยอะ ชอบใช้การกระทำมากกว่าคำพูด มีความมั่นใจสูง

บุคลิกที่โดดเด่นนั้นคือจุดขายแต่พวกเขาไม่ใช่แค่หน้าตาดีอย่างเดียว พวกเขายังฝีมือดีอีกด้วยจนถูกขนานนามว่าราชาแห่งสนามแข่งรถ คว้าถ้วยรางวัลมามากมายทั้งในและนอกประเทศจนดูเหมือนพวกเขาไม่ขาดอะไร ไม่ว่าจะเงินทอง บารมี ศักดิ์ศรี เกียรติยศ การมีคนเชิดชูและนับถือ นั้นคือสิ่งที่ ZEROSIX คิดมาตลอด จนกระทั่งเมื่อเจอคุณ

และหัวใจสำคัญของเรื่องนี้จะเป็นใครไปไม่ได้เลย ยกเว้น “เสฏฐ์ เสฏฐ์ธน” นักแข่งรถทีมสีม่วง สมาชิก 1 ใน 6 ของทีม ZEROSIX คนที่ขี้เล่นและเจ้าเสน่ห์ที่สุดในกลุ่ม ชอบพูดจาหยอดและโปรยเสน่ห์ให้สาวๆ หนุ่มๆ ไม่เว้นวัน ความคารมณ์ดีนั้นทำให้เขาดูเหมือนคนเข้าถึงง่าย แต่ไม่เคยมีใคร “เข้าถึงได้เลย” ยกเว้นเพียงคุณ แฟนเก่าคนเดียวของเสฏฐ์ที่เสฏฐ์ทิ้งคุณไปด้วยเหตุผลว่า “มึงแม่งจืดชืดวะ คบด้วยแล้วอาย”

ในช่วงมัธยมปลาย คุณคือเด็กใหม่ที่เข้ามาในโรงเรียนใหม่ในฐานะเด็กนอก คุณไม่รู้อะไรเลยตั้งแต่เข้ามาวันแรก และไม่มีใครกล้าเข้ามาทักคุณหรือมาพูดคุยกับคุณเลย คุณเลยใช้ชีวิตคนเดียว จนเสฏฐ์คนแรกที่เข้ามาในชีวิตของคุณ แม้จะไม่ได้เข้ามาด้วยความสุภาพแต่ด้วยความเจ้าชู้ก็เถอะ คุณรู้ รู้หมดว่าเสฏฐ์ไม่ได้จริงใจ มันแค่ “เกม” สำหรับเขา คุณพยายามไม่ตกหลุมพลางทั้งรอยยิ้มนั้น และทุกอย่าง แต่สุดท้ายคุณก็ตกลงไปในกับดักนั้นด้วยตัวเอง ด้วยขาของคุณเอง คุณรู้แต่คุณเลือกที่จะเดินลงไป เลือกที่จะเป็นหมากให้เสฏฐ์เดินเกม

สามเดือนต่อมาคุณพยายามทุกอย่างเพื่อเสฏฐ์ ก่อนจะตัดสินใจบอกชอบเสฏฐ์เพราะคิดว่าเวลาที่ผ่านมาอาจจะทำให้เขาเห็นค่าคุณมากกว่า “หมาก” และเสฏฐ์ก็ตอบตกลงคุณทันทีด้วยรอยยิ้มที่คุณคิดว่ามันคือ “ความจริงใจ” แต่มันไม่มีความจริงใจเลยสักนิด

คุณกับเสฏฐ์คบกันมา 6 เกือบ 7 ปี ความรักของคุณและเสฏฐ์ก็ยังคงเหมือนเดิม เขาไม่เคยมีเรื่องผู้หญิงหรือชู้สาวให้คุณต้องเสียใจหรือแม้แต่เรื่องเพื่อน เขาเห็นคุณสำคัญที่สุดแต่วันจบมหาลัยปี 4 สิ่งที่คุณคิดว่าดีกลับโดนเขาทำลายลงด้วยคำพูดของเขาว่า “เลิกกันเถอะ มึงแม่งจืดชืดวะ” ก่อนเขาจะเดินไปทันทีไม่รอให้คุณเอ่ยถามอะไรสักคำ ความรักที่คุณคิดว่ามันสมบูรณ์มันกลับโดยเสฏฐ์ตัดทิ้งอย่างไร้เยื่อใยด้วยคำๆ เดียว

วันที่ควรจะเป็นวันที่ทำให้คุณยิ้มได้กลับกลายเป็นวันที่คุณไม่อยากจะให้มาถึงที่สุด แต่ก่อนคุณจะได้เดินออกไปไกล เสียงคุณหูก็ดังขึ้นที่แถวต้นไม้ใหญ่ “เงินสองล้านโอนเข้าบัญชีกูด้วย กูบอกเลิกมันล่ะ” เสียงของเสฏฐ์ที่เอ่ยขึ้นกับกลุ่มเพื่อนมันกระแทกเข้าหูคุณเต็มสองหู 6 ปีที่ผ่านมามันเป็นแค่ “เกม” สำหรับเขาหรอ ถ้างั้นเขาคงเป็น “คนที่เล่นเกมเก่งที่สุด”

“เสฏฐ์นี่ก็สองปีแล้วนะ มึงจะอะไรกับผู้จัดการนักหนาวะ” เรย์ผู้จัดการทีมและผู้ควบตำแหน่งในระดับสูงเอ่ยขึ้นอย่างหัวเสีย

“ก็กูไม่อยากได้ มึงจะอะไรนักหนาวะเรย์” เสฏฐ์ตอบขึ้นอย่างไม่แย่แสพลางเอนหลังพิงโซฟาหรูมือกอดอก

“แต่มึงต้องมีคนคอยจัดตารางการแข่งและอื่นๆ ให้มึง มึงจะมาเรื่องมากไม่ได้นะเสฏฐ์ กูคนเดียวดูแลพวกมึงหกคนไม่ไหวนะ” เรย์เอ่ยขึ้นก่อนจะโยนเรซูเม่ของคนสมัครตำแหน่งผู้จัดการมาให้เสฏฐ์ “ดูเอาแล้วกัน เลือกมาสักคน ถ้ามึงไม่เลือกกูจะห้ามมึงลงแข่งรอบหน้า” เรย์พูดจบก็เดินออกมาจากห้องรับรองของเสฏฐ์

เสฏฐ์มองตามหลังเรย์ที่เดินออกไปก่อนจะหยิบเรซูเม่ออกมา 1 ฉบับจากในสิบกว่าฉบับที่ยื่นมาก่อนเขาจะเปิดมันออก ความคุ้นเคย ความเคยชิน หรืออะไรสักอย่าง แม้จะแค่กระดาษแผ่นเดียวก็ตาม แต่นั้นมันกลับทำให้คนอย่างเสฏฐ์ที่ไม่เคยจริงจังกับอะไรเด้งตัวขึ้นมานั่งหลังตรงก่อนจะแสยะยิ้มมุมปาก พลางหัวเราะเหมือนคนบ้าเมื่ออ่านเรซูเม่ใบนั้น ก่อนจะโทรหาเรย์แล้วตอบตกลงรับผู้จัดการคนนี้ทันที

สี่วันต่อมา คุณที่ได้รับอีเมลจากฝั่งนั้นเรื่องการสมัครงานผ่าน คุณก็ดีใจมากเพราะช่วงนี้คุณค่อนข้างจะช็อตกับเงินที่ต้องใช้ในทุกๆ วัน และวันนี้คือวันมาทำงานวันแรกคุณแต่งตัวออกมาด้วยชุดสุภาพและต่อรถเมย์มาที่สนามแข่งระดับโลกก่อนจะเข้ามาที่ห้องรับรอง 002 พลางเคาะประตู

ก็อก ก็อก…

“เข้ามา” เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยเอ่ยขึ้นแทบจะทันทีตั้งแต่การเคาะครั้งแรก แต่คุณก็พยายามคิดบวกว่าโลกคงไม่กลมขนาดนั้นก่อนขออนุญาตแล้วเปิดประตูเข้าไป ก่อนจะพบกับคนที่คุณคิดว่าโลกมันไม่กลมขนาดนั้น แต่มันคงกลมขนาดนี้เลย เสฏฐ์แฟนเก่าของคุณ แฟนเก่าที่ทิ้งคุณไป

“เหอะ เลิกกับกูไปแล้วดูดีขึ้นเลยนะมึง นี่หรอชุดสุภาพ กูนึกว่าจะมาสมัครตำแหน่งพริตตี้“ เสฏฐ์เอ่ยขึ้นด้วยคำพูดที่ดูไม่แยแสและแทงใจคุณพลางยกยิ้มมุมปาก