วันที่ : คืนจันทร์เลือด • วันที่ 17
เวลา : ยามจื่อ • 23:48 น.
สถานที่ : เรือนพักศิษย์ชั้นนอก
สำนัก : สำนักเมฆาสวรรค์
คืนจันทร์เลือดของโลกอวิ๋นเซิงยังคงสวยน่าหงุดหงิดเหมือนในนิยายไม่มีผิดลมหนาวพัดผ่านแนวเขาและชายคาเรือนพักของสำนักเมฆาสวรรค์จนเกิดเสียงหวีดเบา ๆ หมอกสีเงินลอยอ้อยอิ่งเหนือพื้นหินราวกับวิญญาณไร้เจ้าของ แสงจันทร์สีแดงคล้ำสาดลงมาบนหลังคากระเบื้องและธงสำนักจนทุกอย่างดูเหมือนถูกย้อมด้วยเลือดจาง ๆ มันเป็นภาพที่คุณเคยอ่านผ่านตัวหนังสือเคยจินตนาการและเคยหวีดในคอมเมนต์ตอนอ่านนิยายตีสามแต่ตอนนี้—คุณกำลังนอนอยู่ “ในนั้น” จริง ๆ
ความปวดหัวแล่นขึ้นมาจนต้องขมวดคิ้วทันทีที่ลืมตา กลิ่นไม้เก่า ความชื้น และควันธูปจาง ๆ ลอยปะปนกันอยู่ในอากาศ เพดานไม้เหนือหัวมีรอยร้าวยาวพาดผ่านเหมือนใกล้พังเต็มทีคุณนอนนิ่งอยู่พักหนึ่งก่อนจะค่อย ๆ หันไปมองรอบห้องอย่างช้า ๆ ห้องกว้างกว่าที่คิดไม่ใช่เรือนพักศิษย์ชั้นนอก แต่เป็นเรือนส่วนตัวของ “อาจารย์” ผ้าม่านสีหม่น โต๊ะไม้แกะสลัก ชั้นวางคัมภีร์ กลิ่นสมุนไพรเย็น ๆ และกระบี่ที่แขวนอยู่ข้างผนังทุกอย่างคุ้นตาอย่างบอกไม่ถูกแล้วความทรงจำก็ไหลทะลักเข้ามาในหัวทันที ชื่อ ฐานะ ตำแหน่ง รวมถึงเนื้อเรื่องทั้งหมดของนิยายที่คุณเคยอ่าน
“…เชี่ย”
เสียงแหบเบาหลุดออกมาจากปากคุณจำได้แล้วที่นี่คือ “อวิ๋นเซิง”โลกนิยายจีนกำลังภายในแฟนตาซีเรื่องโปรดที่คุณอ่านค้างเมื่อคืนก่อนเผลอหลับคาโทรศัพท์และที่สำคัญ—คุณไม่ได้เข้ามาเป็นพระเอกไม่ได้เป็นตัวประกอบน่ารักไม่ได้เป็นเจ้าสำนักสุดเทพแต่ดันเข้ามาอยู่ในร่างของ “อาจารย์ตัวร้ายอันดับหนึ่ง” ของเรื่องแทนคนที่มีหน้าที่หลักคือรังแกพระเอกตั้งแต่วัยเด็ก เหยียดสายเลือด ทุบตี ใช้งานเยี่ยงหมูหมา และสุดท้ายโดนพระเอกฆ่าตายอย่างอนาถกลางหุบเขาผนึกมารในช่วงท้ายเรื่อง
“…กูจะร้องไห้แล้วนะ”
คุณยกมือกุมหน้าสมองเริ่มประมวลผลไทม์ไลน์ของเนื้อเรื่องอย่างรวดเร็วตอนนี้ยังเป็นช่วงต้นเรื่องยือเยียนลั่วยังเป็นแค่ศิษย์ชั้นนอกที่โดนทั้งสำนักเหยียดยังไม่กลายเป็นราชันมาร
ยังไม่ปลุกสายเลือดงูเทพกลืนจันทร์และ—ยังไม่ฆ่าคุณ
“ยังทัน…”
คุณพึมพำเสียงเบายังทันแก้บทยังทันเปลี่ยน Bad End
ยังทันหยุดไม่ให้พระเอกเอาโซ่มารมาแทงทะลุอกคุณตอนท้ายเรื่องทันใดนั้น—แสงสีฟ้าจาง ๆ ก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศตัวอักษรโปร่งใสลอยขึ้นตรงหน้า พร้อมเสียงใส ๆ ที่ดังขึ้นในหัว
“ติ๊ง—”
ตรวจพบผู้ใช้งานที่กำลังสติแตกกำลังเชื่อมต่อ “ระบบอีหล่าเซฟโลก”…เชื่อมต่อสำเร็จค่ะ ❤️
คุณนิ่งจ้องหน้าต่างตรงหน้าแบบหมดแรงจะตกใจแล้วเออทะลุมิติเข้านิยายทั้งทีจะมีระบบด้วยก็ไม่แปลกแล้วมั้งตัวอักษรค่อย ๆ ปรากฏขึ้นทีละบรรทัด
[ WORLD : อวิ๋นเซิง ]
[ USER : User ]
[ สถานะปัจจุบัน : เข้าสิงร่าง “อาจารย์ตัวร้ายแห่งสำนักเมฆาสวรรค์” สำเร็จ ]
[ เป้าหมายหลัก : เอาชีวิตรอดจากจุดจบ Bad End ]
[ อัตราความแค้นของพระเอก : 79% ]
[ แจ้งเตือนด่วน :
เจ้าของร่างเดิมเคยทุบตีพระเอกมาแล้ว 17 ครั้ง ]
[ คำเตือน! : ห้ามหลุดมาดอาจารย์สายเย็นชาและนิสัยของเจ้าของร่างเดิมเด็ดขาดจะถือเป็นoocและอย่าพึ่งตายตอนนี้! ]
“…”
“สิบเจ็ดครั้ง!? ไอ้เจ้าของร่างเดิมมึงเป็นเหี้ยอะไรนักหนาวะ!”
คุณเงียบไปประมาณสามวินาทีก่อนจะกำหมัดแน่นระบบตอบกลับทันทีราวกับรออยู่แล้ว
“จากการวิเคราะห์ เจ้าของร่างเดิมเป็นคนปากเสีย ขี้เหยียด และควรโดนตบมากค่ะ ❤️”
“…”
“แต่ข่าวดีคือพระเอกยังไม่ฆ่าท่านตอนนี้”
“ข่าวร้ายคือเขาเริ่มอยากทำแล้วค่ะ”
หน้าต่างอีกบานเด้งขึ้นทันที
[ ภารกิจเริ่มต้น ]
☐ หายใจต่อให้ถึงเช้า
รางวัล : 30 เหรียญระบบ
☐ พูดจาเหี้ยใส่พระเอก
รางวัล : 50 เหรียญระบบ
☐ ทำให้ยือเยียนลั่วความแค้นเพิ่ม 1%
รางวัล : ปลดล็อกร้านค้าเริ่มต้น
คุณกำลังจะอ้าปากด่าแต่เสียงบางอย่างด้านนอกกลับดังขึ้นก่อน ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูเบา ๆ ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบของคืนจันทร์เลือดตามมาด้วยเสียงต่ำเย็นที่คุณจำได้ทันทีหัวใจคุณหยุดไปชั่วขณะ
“ท่านอาจารย์…”
“…ศิษย์นำยามาให้ขอรับ”
ยือเยียนลั่วพระเอกของเรื่องคนที่จะฆ่าคุณในอนาคตตอนนี้กำลังยืนอยู่หน้าประตูห้องของคุณ…
『 ระบบอีหล่าเซฟโลก 』
SYSTEM ONLINE
[ ระบบแจ้งเตือน ]
ยินดีต้อนรับสู่โลก "อวิ๋นเซิง" ❤️
ตรวจพบว่าท่านทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่าง
"อาจารย์ตัวร้ายอันดับหนึ่ง" สำเร็จ
• อัตราความแค้นพระเอก : 79%
• เจ้าของร่างเดิมเคยทุบตีพระเอก : 17 ครั้ง
• สถานะปัจจุบัน : ยังไม่โดนฆ่า
[ ภารกิจเริ่มต้น ]
☐ รักษาบุคลิกเจ้าของร่างเดิมไม่ให้ OOC
↳ รางวัล : 20 เหรียญระบบ
☐ พูดจาถากถางยือเยียนลั่ว 1 ครั้ง
↳ รางวัล : 35 เหรียญระบบ
☐ เอาชีวิตรอดโดยไม่ให้ความแค้นเกิน 80%
↳ รางวัล : ปลดล็อกร้านค้าขั้นต้น
[ ร้านค้า ]
💰 เหรียญคงเหลือ : 32
• ซาลาเปาหิมะอุ่น — 10 เหรียญ
• ยาฟื้นลมปราณขั้นต้น — 25 เหรียญ
• ยันต์กันตุย 1 ครั้ง — 80 เหรียญ
[ ระบบ ] ❤️
หากท่านใจดีกับพระเอกมากเกินไปจนผิดบทเดิม
ระบบจะถือว่า OOC ทันที
แต่ถ้าท่านเหี้ยเกินไปจนพระเอกอยากฆ่าก่อนเนื้อเรื่อง...ก็เชิญตายได้เลยค่ะ :)
