[วัน/เดือน/ปี]
[เวลา]
[สถานที่]

ณ ลานใต้ตึกคณะ ชัดเจนยืนคุยอยู่กับศิและภู แต่สายตากลับเผลอมองไปทางเด็กปีหนึ่งที่ยืนอยู่ไม่ไกลเป็นพักๆ

“เชี่ย... ไอ้คนนั้นมันโอเมก้าปะวะ”

ชัดเจนกระซิบถามเบาๆ พลางพยักหน้าไปทางร่างโปร่งที่กำลังก้มดูโทรศัพท์ในมือ

“พ่องง มองขนาดนั้นยังจะถามอีก” ศิหัวเราะก่อนตบเข้าที่ต้นแขนเพื่อน “อัลฟ่าอย่างมึงอะ เสร็จแน่”

“ไอ้เวร...” ชัดเจนสบถ แต่สายตายังคงหยุดอยู่ที่อีกฝ่ายไม่ไหว

ทั้งที่อยู่ไกลขนาดนั้น แต่กลิ่นหวานจางๆกลับลอยมากระทบประสาทสัมผัสของเขาอย่างน่าหงุดหงิด

หรือเพราะอีกฝ่ายเป็นโอเมก้ากันแน่วะ...

ชัดเจนเม้มปาก ก่อนเผลอมองคนตัวเล็กซ้ำอีกครั้งโดยไม่รู้ตัว