ห้องโถงใหญ่ในสตูดิโอ (วันอ่านบทวันแรก)
คุณ เดินเข้ามาในห้องด้วยออร่า "ตัวพ่อวาย" เขาอยู่ในชุดเชิ้ตสีดำปลดกระดุมบน ตัวสูงโปร่ง ผิวเข้มสุขภาพดี และใบหน้าที่คมกริบจนกระดาษยังบาดไม่เข้า ทุกคนที่เห็นต่างยกมือไหว้และคิดในใจว่า “นี่แหละ พระเอกตัวท็อป!” คุณนั่งลงที่เก้าอี้พร้อมมาดนิ่งๆ เตรียมตัวรับบท 'นายเอกสายสตรอง' ที่เขาเพิ่งเซ็นสัญญาไป
ทันใดนั้น ประตูห้องก็ถูกผลักเปิดออกพร้อมกับเสียงหัวเราะใสๆ ของกลุ่มทีมงานที่เดินล้อมหน้าล้อมหลังหนุ่มน้อยคนหนึ่งมา
คิน ปรากฏตัวในชุดฮู้ดสีพาสเทล ใบหน้าขาวใส ปากนิดจมูกหน่อย ดวงตากลมโตเป็นประกายเหมือนลูกกวางที่เพิ่งเกิดใหม่ เขาแย้มยิ้มจนเห็นลักยิ้มบุ๋มลงไปที่ข้างแก้ม คินยกมือไหว้ทักทายทุกคนอย่างนอบน้อมพร้อมเสียงหวานๆ ว่า "สวัสดีครับคินครับ ฝากตัวด้วยนะครับ"
คุณมองภาพตรงหน้าแล้วคิ้วกระตุกเบาๆ ในหัวเริ่มประมวลผล ‘ไอ้เด็กหน้าหวานนี่เหรอจะมาเป็นผัวกูในเรื่อง?’
ผู้กำกับรีบปรบมือเรียกทั้งคู่ "มาๆ user นี่น้องคิน ไอดอลวง STAR-X ที่จะมารับบท 'เพลิง' พระเอกสายโหด เย็นชา และดุดันของเรื่องนี้"
คินรีบเดินเข้ามาหาคุณทันที เขาพยายามยืดตัวเต็มความสูง ที่เตี้ยกว่าคุณ แล้วทำหน้าขรึม พยายามกดเสียงให้ต่ำที่สุดเท่าที่จะทำได้
"สวัสดีครับพี่user... ผมคินนะ" คินพูดพร้อมพยายามทำสายตาคมเข้มใส่ "บทเพลิงเนี่ย... ผมจะเล่นให้พี่รู้เลยว่า 'สามีแห่งชาติ' ที่แท้จริงมันเป็นยังไง"
คุณมองเด็กหนุ่มที่สูงแค่ระดับสายตาเขา แถมยังมีกลิ่นแป้งเด็กจางๆ ลอยออกมาจากตัว "หึ... สามีเหรอ?" คุณ ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ข่มจนคินต้องแหงนหน้ามอง "นายดูบทผิดหรือเปล่าคิน? บทที่นายถืออยู่ มันคือบทพระเอกที่ต้องกดพี่ลงเตียงนะ ไม่ใช่บทน้องสาวข้างบ้าน"
"พี่userดูถูกผมเหรอ!" คินแก้มป่องขึ้นมาด้วยความลืมตัว (ที่เจ้าตัวคิดว่าน่าเกรงขามมาก) "หน้าหวานแล้วไง? ในจอผมจะเป็นเสือโคร่งขย้ำพี่ให้ดู!"
"เสือโคร่งหรือแมวส้มกันแน่?" คุณยิ้มมุมปาก พลางเอื้อมมือไปลูบหัวคินเบาๆ เหมือนเอ็นดูหมาน้อย "ไปกินนมให้ตัวสูงกว่าพี่ก่อนไหมค่อยมาขย้ำ"
คินปัดมือคุณ ออกทันที หน้าแดงก่ำไม่ใช่เพราะเขินแต่เพราะแค้น "พี่คอยดูเถอะ! พรุ่งนี้ผมจะใส่รองเท้าเสริมส้นห้านิ้วมาเข้าฉาก! พี่เตรียมตัวเป็นนายเอกตัวน้อยๆ ของผมได้เลย!"
สตูดิโอถ่ายภาพ (วัน Fitting)
"น้องคินครับ! เอาหน้าเข้าไปใกล้พี่userอีกนิด! แล้วสายตาต้องดู 'หิวกระหาย' กว่านี้หน่อยลูก!" เสียงพี่ช่างภาพตะโกนก้องห้อง
คิน ในชุดสูทสีดำที่พยายามสั่งตัดมาให้ไหล่ดูตั้งที่สุดเท่าที่จะทำได้ กำลังยืนเขย่งปลายเท้าสุดชีวิต มือหนึ่งโอบเอว คุณ ส่วนอีกมือพยายามจะเชยคางรุ่นพี่ขึ้นมา แต่ปัญหาคือ... คุณ ดันเผลอทำหน้า "ข่ม" กลับด้วยสัญชาตญาณพระเอกสายรุกเก่า
"คิน... นายสั่นเหรอ?" คุณ กระซิบถามพลางก้มมองมือคินที่วางอยู่บนเอวเขา
"ไม่ได้สั่น! ผมกำลังบิ้วอารมณ์เสือโคร่งอยู่พี่!" คินกัดฟันตอบ เสียงสั่นพร่าเพราะต้องใช้พละกำลังทั้งหมดในการเขย่งเพื่อให้ดูสูงกว่าคนตรงหน้า "พี่นั่นแหละ ทำหน้าให้มันดู 'เคลิ้ม' หน่อยได้ไหม? นี่หน้าหรือแผ่นศิลาจารึก แข็งไปหมดแล้ว!"
"ก็ดูนายนอนสิ... จะให้พี่เคลิ้มยังไงไหว" คุณ เหลือบมองความน่ารักที่พยายามจะเป็นความโหดของคิน "หน้าก็นุ่มเหมือนขนมโมจิ กลิ่นตัวก็เหมือนแป้งแคร์ ไหนความโหดที่บอก?"
"พี่user! อย่ามาวิจารณ์น้ำหอมผมนะ!"
"คิน! อย่าทำแก้มป่อง! พระเอกเขาไม่ทำแก้มป่องตอนจะจูบนายเอก!" ผู้กำกับตะโกนแทรกขึ้นมา "userด้วย! อ่อนโยนลงหน่อยลูก ตอนนี้มึงเหมือนกำลังจะต่อยพระเอก ไม่ใช่รอเขาจูบ!"
คุณถอนหายใจยาว พยายามปล่อยไหล่ให้ตกและทำตัวให้ดูตัวเล็กตัวน้อยที่สุด (เท่าที่ชายสัดส่วน 185 ซม. จะทำได้) เขาหลับตาลงช้าๆ "เอ้า... จะทำอะไรก็ทำ คิน พี่พร้อมโดนขย้ำแล้ว"
คินได้โอกาสก็ฮึดสู้ เขาโน้มหน้าเข้าไปหาคุณ กะจะโชว์ท่าทางเหนือกว่าเต็มที่ แต่ด้วยความที่พื้นสตูดิโอมันลื่นบวกกับรองเท้าเสริมส้นที่คินแอบใส่มา 3 นิ้ว...
"เฮ้ย!!!"
โครม!
แทนที่จะเป็นฉากจูบสุดโรแมนติก คินดันเสียหลักล้มหน้าทิ่มใส่หน้าอกแน่นๆ ของคุณ อย่างจัง แต่แทนที่เจตจะล้มลงไปในฐานะนายเอกที่บอบบาง สัญชาตญาณความรุกมันดันทำงานเร็วกว่าสมอง! คุณ รวบเอวคินไว้ด้วยแขนข้างเดียว แล้วหมุนตัวสลับตำแหน่งเอาคินไปพิงกำแพงแทนเพื่อไม่ให้ล้ม
ภาพที่ออกมาคือ: คุณ (นายเอก) กำลังทำท่า Wall-slam (พิงกำแพง) ใส่ คิน (พระเอก) ที่หน้าเหวอและอยู่ในอ้อมแขนพี่เขาอย่างสมบูรณ์แบบ
ช่างภาพกดชัตเตอร์รัวๆ "สวย! ท่านี้แหละเคมีฉีดกระจาย! คินดีมากลูก หน้าดูเหวอเหมือนโดนความหล่อกระแทกหน้า... ส่วนuser... เอ่อ userลูก มึงเป็นนายเอกนะลูก ไม่ใช่คนคุมซ่อง!"
"พี่user... ปล่อย!" คินหน้าแดงแป๊ด ดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมแขน "เมื่อกี้ผมแค่ลื่น! เอาใหม่! ผมจะกำราบพี่ให้ได้!"
คุณไม่ยอมปล่อย แถมยังก้มลงไปกระซิบข้างหูคินที่ตอนนี้แดงไปถึงลำคอ "เชื่อพี่เถอะคิน... ยอมเป็นเมียพี่ตั้งแต่วันนี้ เรื่องมันจะง่ายขึ้นเยอะเลยนะเจ้าลูกแมว"
ฉาก: บ้านไม้ชายน้ำ (สถานที่ถ่ายทำวันแรก)
"ซีนที่ 5 คัตที่ 1... เทคที่ 1... แอ็กชัน!"
สิ้นเสียงสเลท คิน ในบท 'เพลิง' ต้องเดินดุ่มๆ เข้าไปกระชากแขน คุณ ในบท 'น้ำนิ่ง' เพื่อคาดคั้นความจริงตามบทดราม่า คินพยายามทำหน้าให้ดูเหี้ยมที่สุด คิ้วขมวดจนเกือบผูกโบว์ได้
"หยุดเดี๋ยวนี้นะน้ำนิ่ง! นายจะหนีฉันไปไหน!" คินตะโกนเสียงเข้ม (ที่แอบติดโทนแบ๊ว) พร้อมคว้าหมับเข้าที่ต้นแขนของคุณ
คุณ ที่ต้องแสดงเป็นคนอ่อนน้อมถ่อมตน ค่อยๆ หันมามองด้วยสายตาละมุน "ปล่อยนิ่งเถอะครับคุณเพลิง... เราไม่มีอะไรต้องคุยกันแล้ว"
"ไม่ปล่อย! นายต้องอยู่ฟังฉัน!"
ตามบทคินต้องกระชากคุณ เข้ามาปะทะอก แต่พอออกแรงดึงจริงๆ... คุณกลับไม่ขยับเลยสักนิด! คุณยืนนิ่งมั่นคงเหมือนเสาเข็มวัดอรุณ ส่วนคินที่ออกแรงดึงสุดตัวกลับเซถลาเข้าหาคุณเองเพราะแรงสะท้อนกลับ
"คัต! คินลูก! แรงควายหน่อยลูก! หนูเป็นคนกระชากเขา ไม่ใช่ให้เขาดูดหนูเข้าไป!" ผู้กำกับตะโกนสั่ง
"โธ่ผู้กำกับ! พี่userเขาตัวหนักอย่างกับหิน ใครจะไปดึงขยับ!" คินโวยวายพร้อมสะบัดมือที่เริ่มแดงเพราะแขนคุณแข็งมาก "พี่user! พี่ช่วยทำตัวเบาๆ เหมือนนุ่นหน่อยได้ไหม?"
"พี่ก็ยืนเฉยๆ นะคิน นายแรงน้อยเองหรือเปล่า?" คุณยิ้มล้อเลียน "มา... เดี๋ยวพี่สอนเทคนิคการกระชาก"
คุณคว้าหมับที่ข้อมือคินแล้วกระตุกเบาๆ ทีเดียว คินก็ปลิวมาแปะอยู่ที่อกกว้างของคุณทันที หน้าของคินซบลงที่แผงอกอุ่นๆ กลิ่นน้ำหอมผู้ชายสะอาดๆ จากตัวคุณทำเอาไอดอลหนุ่มถึงกับมึนไปชั่วขณะ
"เห้ย! พี่ปล่อยนะ!" คินผลักออกหน้าแดงซ่าน "เดี๋ยวสิ! เมื่อกี้พี่กระชากผมในฐานะนายเอกได้ยังไง มันผิดโพ!"
"ก็สอนไงครับน้องคิน" คุณขยิบตาให้หนึ่งที "เอาล่ะ เทคสอง พี่จะพยายามทำตัว 'บาง' ให้พริ้วตามมือนายเลย โอเคไหม?"
(ตัดมาที่มอนิเตอร์หลังกอง)
พี่น้ำปั่น (ผจก. คิน): "อุ๊ยตาย... น้องคินของแม่ ดูไปดูมาเหมือนโดนพี่userเขาล่อลวงมากกว่าจะไปรุกเขาซะอีก"
พี่เก่ง (ผจก. คุณ): "ไอ้userมันร้าย... มันบอกว่าเล่นบทนายเอกไม่เป็น แต่ดูมันทำหน้าสิครับพี่น้ำปั่น แพรวพราวขนาดนี้ เด็กพี่จะรอดไหม?"
ขณะนั้น เคนตะ (คู่แข่งคุณ) ที่แวะมาดูลาดเลาก็เดินเข้ามาพร้อมกาแฟในมือ "แหม่... เห็นรุ่นพี่userต้องมาทำตัวนุ่มนิ่มให้เด็กใหม่รุกใส่แบบนี้ ผมล่ะเสียดายฝีมือจริงๆ ครับ ถ้าเป็นผม... น้องคินคงไม่ต้องเหนื่อยแรงขนาดนี้"
คินที่กำลังซดน้ำหวานอยู่หูผึ่งทันที "พี่เคนตะหมายความว่าไงครับ?"
"ก็หมายความว่า... พี่userเขาเขี้ยวลากดินไงครับคิน เขาแกล้งทำเป็นตัวหนักให้นายเหนื่อยเล่นๆ หรือไม่ก็..." เคนตะเว้นวรรคแล้วยิ้มเยาะ "เขากำลังสอนให้นายรู้ว่า ต่อให้นายอยากเป็นพระเอกแค่ไหน สุดท้ายนายก็ดูเหมือน 'เมีย' เขามากกว่าอยู่ดี"
"ใครเมีย! ผมเนี่ยแหละจะรุกพี่userให้ดู!" คินตบโต๊ะดังปังจนน้ำหวานกระฉอกใส่เสื้อตัวเอง
แทฮยอน (เพื่อนเคป็อป) ที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่ รีบเดินเข้ามากระซิบ "คิน... เมื่อกี้ตอนตบโต๊ะ นายลืมเก็กเท่ นายทำหน้าเหมือนแมวโดนขัดใจเลยเพื่อน ไม่ผ่านนะ ท่านี้สาวไม่กรี๊ด"
"โว้ยยยย! จะรุกคนมันยากขนาดนี้เลยเหรอวะ!" คินขยี้หัวตัวเองจนทรงผมพังไปหมด
หลังจากโดนเคนตะปั่นประสาท คินก็ฮึดสู้เต็มที่ วันนี้กองถ่ายย้ายมาที่ห้องนอนในบ้านไม้ชายน้ำ เพื่อถ่ายฉาก "เพลิงรุกไล่ต้อนน้ำนิ่ง" ซึ่งเป็นฉากสำคัญที่พระเอกต้องดูคุกคามและทรงอำนาจที่สุด
ฉาก: ห้องนอนสไตล์วินเทจ (ซีนอารมณ์และใกล้ชิด)
"คิน... ซีนนี้เพลิงต้องโกรธที่น้ำนิ่งจะหนีไปหาคนอื่น เลยต้องกดเขาลงบนเตียงแล้วขู่ด้วยเสียงต่ำๆ นะลูก" ผู้กำกับอธิบาย "ส่วนuser... มึงต้องดูตระหนกเหมือนกระต่ายน้อยตื่นตูมนะ"
คุณพยักหน้าพลางทิ้งตัวลงนั่งบนเตียง ทำตาละมุนใสซื่อจนทีมงานยังเผลออุทานว่า "น้อนนน" แต่ในใจคุณแอบขำที่เห็นคินยืนวอร์มร่างกายเหมือนจะไปขึ้นชกมวย
"คิน... พี่เตือนนะ อย่าลงแรงเยอะ เดี๋ยวเตียงหัก" คุณแกล้งแหย่
"พี่คอยดูเถอะ ผมจะทำให้พี่กลัวจนตัวสั่นเลย!" คินกระชับเสื้อเชิ้ตที่ปลดกระดุมออกสองเม็ด (ตามคำแนะนำของแทฮยอนว่ามันดู 'แด๊ดดี้')
"ซีนที่ 12 คัตที่ 1... เทคที่ 1... แอ็กชัน!"
คินเดินย่างสามขุมเข้าไปหาคุณด้วยความมาดมั่น เขากระชากคอเสื้อคุณให้ลุกขึ้นแล้วเหวี่ยง (ที่คุณแกล้งปลิวตามแรง) ลงบนเตียงนุ่ม คินรีบขึ้นคร่อมทับร่างหนาของคุณไว้ทันที
"จะหนีไปไหน! คิดว่าหนีฉันพ้นเหรอ!" คินตะคอก ใส่เต็มแม็กซ์ สายตาพยายามจะดุดันแต่ดันออกมาดูเหมือนลูกแมวขู่ฟ่อ
คุณแกล้งทำหน้าตื่นตระหนก มือหนายกขึ้นยันอกคินไว้เบาๆ "คุณเพลิง... ปล่อยนิ่งเถอะครับ เราไม่ได้เป็นอะไรกัน"
"ไม่ได้เป็นเหรอ? งั้นมาเป็นตอนนี้เลยไหมล่ะ!" คินโน้มหน้าลงไปใกล้จนปลายจมูกแทบชนกัน เขาจำเทคนิคมาจากแทฮยอนว่าต้อง "มองที่ปากสลับกับตา" เพื่อให้ดูหิวกระหาย
คินทำได้ดีมากจนกระทั่ง... หน้าท้องของเขาดันไปสัมผัสกับซิกแพคแข็งๆ ของเจต ที่เผลอเกร็งขึ้นมาโดยไม่ตั้งใจ
กึก!
คินชะงักไปครู่หนึ่ง หัวใจเต้นรัวแรงไม่ใช่เพราะบทบาท แต่เพราะความ "แมน" ของนายเอกตรงหน้าที่มันทะลุชุดออกมาจนสัมผัสได้ คินเริ่มลนลานจนเผลอหลุดปากนอกบท
"พี่user... พี่เผลอเกร็งพุงใส่ผมเหรอ มันแข็งนะ!"
"คัต!!!" ผู้กำกับตะโกน "คิน! นายจะทักพุงพี่เขาไม่ได้! นายต้องรุกต่อสิลูก!"
"ก็มันเหมือนนอนทับก้อนหินเลยนี่ครับผู้กำกับ!" คินประท้วง หน้าแดงลามไปถึงหู
คุณที่นอนอยู่ข้างใต้ระเบิดหัวเราะออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ เขาเอื้อมมือไปคว้าเอวคินที่นั่งคร่อมอยู่ให้ก้มลงมาใกล้กว่าเดิม "คิน... ถ้าจะรุกน่ะ ใจต้องนิ่งกว่านี้ นี่แค่นี้ก็นิ้วสั่นแล้วเหรอ?"
"ผมไม่ได้สั่น! ผมแค่... ผมแค่พักยก!" คินดิ้นหนีอ้อมกอดพี่เขาพัลวัน
ขณะนั้นเอง อาร์ต เพื่อนสนิทของคุณที่แวะมาดูการถ่ายทำก็ตะโกนมาจากหลังมอนิเตอร์ "user! มึงเล่นให้น้องเขาดูเป็นผู้ชนะหน่อยสิวะ หน้ามึงตอนโดนกดนี่เหมือนเตรียมจะจับน้องเขาพลิกกลับตลอดเวลาเลยนะ!"
พี่น้ำปั่น ผู้จัดการคินถึงกับกุมขมับ "น้องคินลูก... แม่ว่าหนูเปลี่ยนไปกินข้าวเหนียวมะม่วงให้ใจเย็นๆ ก่อนไหม ทรงนี้หนูจะโดนเสือคาบไปกินก่อนได้ขย้ำเขาแน่ๆ"
คินลุกขึ้นจากเตียงอย่างหัวเสีย "วันนี้ดวงไม่ดีแน่ๆ! แทฮยอน! ไหนบอกว่าท่านี้สาวกรี๊ดไงวะ!"
แทฮยอน ที่ยืนเคี้ยวหมากฝรั่งอยู่ข้างกองตะโกนตอบ "ก็สาวๆ กรี๊ดไงเพื่อน แต่พี่userเขาไม่ใช่สาวไง เขาเป็น 'นายเอกที่หล่อกว่าพระเอก' นายต้องใช้ท่าไม้ตายขั้นกว่าแล้วล่ะ!"
ฉาก: ห้องนอน (ถ่ายทำต่อจากซีนเมื่อครู่)
"เอาล่ะคิน... จำที่ฉันบอกนะ" แทฮยอน กระซิบข้างหูเพื่อน "ผู้ชายมาดขรึมอย่างพี่user ต้องเจอแผน 'รุกแบบทีเผลอ' นายไม่ต้องพูดเยอะ ให้ใช้สายตาจิกแล้วไซ้ซอกคอเขาไปเลย ท่านี้ต่อให้เป็นหินก็ต้องละลาย!"
คินสูดหายใจเข้าลึกๆ "โอเค... รอบนี้ผมไม่พลาดแน่"
"ซีนที่ 12 คัตที่ 2... เทคที่ 5... แอ็กชัน!"
คินขึ้นคร่อมคุณอีกครั้ง แต่รอบนี้เขานิ่งกว่าเดิม คินรวบข้อมือทั้งสองข้างของคุณไว้เหนือหัวด้วยมือเดียว (ซึ่งคุณก็ให้ความร่วมมือด้วยการยอมปล่อยมือให้นิ่มที่สุด)
"น้ำนิ่ง... นายหนีฉันไปไม่ได้หรอก" คินใช้เสียงกระซิบที่พยายามให้ดูเซ็กซี่ที่สุด เขาค่อยๆ โน้มใบหน้าลงไปซุกที่ซอกคอของคุณตามบท
คุณหลับตาลง เตรียมรับบทนายเอกผู้น่าสงสาร แต่พอจมูกโด่งๆ ของคินสัมผัสเข้าที่ลำคอ... ความป่วนก็บังเกิด!
คินที่พยายามจะ "ไซ้" ให้ดูดุดัน กลับเผลอทำจมูกฟุดฟิดเหมือนลูกแมวหาทางออก แถมผมหน้าม้านุ่มๆ ของคินยังไปทิ่มคอคุณจนคนตัวโตเริ่ม "จี้"
"อึกก..." คุณพยายามกลั้นขำจนตัวสั่น
คินเห็นเจตตัวสั่นก็คิดว่าแผนได้ผล! ‘หึหึ พี่userกลัวจนตัวสั่นเลยเหรอเนี่ย!’ คินยิ่งได้ใจ เลยจัดหนักด้วยการเม้มริมฝีปากลงที่ลำคอคุณเบาๆ หนึ่งที
"ฮ่าๆๆๆๆๆ! คิน! ปล่อยก่อน ฮ่าๆๆๆ!" คุณระเบิดหัวเราะออกมาจนคินกระเด็นออกจากร่าง
"คัต!!! อะไรอีกล่ะเนี่ยuser!" ผู้กำกับวีนแตก
"ขอโทษครับผู้กำกับ ฮ่าๆๆ แต่น้องคิน... น้องเขาไม่ได้ไซ้คอผม เขาเอาผมหน้าม้ามาปั่นคอผมจนจะบ้าตายอยู่แล้ว!" คุณเอามือกุมคอที่เริ่มแดงเพราะความจี้ "แถมเมื่อกี้... นายไม่ได้ดูหิวกระหายเลยนะคิน นายเหมือนลูกแมวที่พยายามจะแทะกระดูกติดคอพี่มากกว่า"
"พี่user! ผมอุตส่าห์ทำตามที่แทฮยอนบอกนะ!" คินหน้าแดงก่ำด้วยความอับอาย "แทฮยอน! ท่าไม้ตายแกมันไม่ได้ผล!"
แทฮยอน ตะโกนสวนกลับมา "มันได้ผลเพื่อน! แต่พี่userเขาเส้นตื้นเอง! นายต้องรุกให้หนักกว่านี้ เอาแบบที่เขาขำไม่ออก!"
ขณะนั้น พี่เก่ง (ผจก.คุณ) เดินเข้ามาตบไหล่คินเบาๆ "น้องคิน... พี่ว่าน้องเปลี่ยนวิธีเถอะ ลูกพี่พี่มันพวก 'ยิ่งรุกยิ่งสู้' ถ้าอยากชนะมัน น้องต้องทำให้มัน 'เขิน' จริงๆ ให้ได้"
"ทำยังไงครับพี่เก่ง?" คินถามอย่างมีความหวัง
"มันแพ้ทางคนขี้อ้อน... ลองเปลี่ยนจากเสือโคร่ง เป็นลูกแมวที่ขู่แบบหยิ่งๆ ดูสิ" พี่เก่งกระซิบแผนลับที่ทำเอาคุณที่ยืนดื่มน้ำอยู่ถึงกับสำลัก
ช่วงพักกอง (ที่ดูเหมือนจะไม่พัก)
เคนตะ เดินเข้ามาใกล้คินที่กำลังนั่งเครียด "เป็นไงล่ะคิน? รุกรุ่นพี่userไม่เข้าล่ะสิ บอกแล้วว่านายมันโพเมียชัดๆ ลองเปลี่ยนใจมาเล่นบทนายเอกคู่กับฉันในเรื่องหน้าไหมล่ะ? ฉันรุกเก่งกว่าuserเยอะนะ"
"ใครจะไปเล่นคู่กับพี่!" คินลุกขึ้นประจันหน้า "ผมเป็นพระเอก! และผมก็จะทำให้พี่userยอมสยบแทบเท้าผมให้ได้!"
คุณที่ยืนมองอยู่ไกลๆ ยิ้มมุมปาก พลางพูดกับอาร์ตเพื่อนสนิท "อาร์ต... มึงว่าเด็กนั่นจะทำยังไงต่อไปวะ?"
อาร์ต: "กูว่าน้องเขาจะเลิกเป็นเสือ แล้วกลายเป็น 'เมีย' มึงจริงๆ ว่ะuser ดูสายตามันสิ... มุ่งมั่นจะกดมึงให้ได้จนลืมไปเลยว่าตัวเองหน้าหวานขนาดไหน"
