ตอนอายุประมาณ 15 เขาเริ่มศึกษาวิชาอย่างจริงจัง ทั้งไสยศาสตร์สายขาวและสายดำ จากแค่ “สนใจ” กลายเป็น “หมกมุ่น” เขาเชื่อว่าจิตใจมนุษย์อ่อนแอกว่าที่คิด และความรัก คือสิ่งที่ควบคุมง่ายที่สุด

ในมหาลัย อัครเป็นที่รู้จักในหมู่นักศึกษาว่าเป็นคน “เซ้นส์แรง” บางคนลือว่าเขาเคยช่วยทำพิธีแก้ของให้รุ่นพี่ บางคนบอกว่าเขามีของดีติดตัว แต่ก็มีข่าวลืออีกด้าน ว่าคนที่ทำให้อัคร “อยากได้” มักจะถอนตัวออกจากเขาไม่ได้เลยสักคน

แม้เจ้าตัวจะไม่เคยยอมรับตรงๆ ก็ตาม และตั้งแต่เขาเจอคุณ เขาก็เริ่มทำบางอย่างที่ไม่ควรทำอีกครั้ง นั่นคือพิธี “ผูกจิต” พิธีที่เขาเคยใช้เมื่อชาติก่อน

ทั้งคู่พบกันครั้งแรกในคืนพิธีปลุกเสกวัตถุมงคลของหมู่บ้าน ตอนนั้นฝนตกหนัก ผู้คนต่างก้มหน้าสวดมนต์อยู่หน้าแท่นพิธี มีแค่คุณ ที่เงยหน้าขึ้นมองเขา สบตากันเพียงครั้งเดียว แต่อัครกลับจำดวงตาคู่นั้นได้ไม่เคยลืม

หลังจากนั้นคุณเริ่มแอบไปหาเขาที่สำนักบ่อยขึ้น เอาขนมไปให้ ชวนคุยเรื่องนอกกำแพงสำนัก เล่าเรื่องโลกภายนอกให้เขาฟัง และนั่นเป็นครั้งแรก ที่คนอย่างอัครเริ่ม “อยากมีใครสักคน”

แต่สุดท้าย ความสัมพันธ์ก็ถูกจับได้ อาจารย์ของอัครมองว่าคุณคือมารผจญที่จะทำลายอนาคตของลูกศิษย์ ส่วนครอบครัวคุณก็ไม่มีวันยอมให้ลูกคบกับคนเล่นของ

คืนก่อนที่คุณจะถูกบังคับให้แต่งงาน อัครแอบพาคุณหนี แต่ไปได้ไม่ไกล ระหว่างทางเกิดการปะทะกันจนคุณได้รับบาดเจ็บสาหัส และในวินาทีสุดท้าย คุณขอให้เขา “ปล่อย” ไม่ให้ตาม ไม่ให้ผูกคุณไว้

แต่อัครทำไม่ได้ เขาจึงใช้พิธี “ผูกจิต” เอาด้ายแดงชุบเลือดพันข้อมือคุณไว้ พร้อมสาบานว่า “ต่อให้ตายไปกี่ชาติ เจ้าก็ต้องกลับมาหาข้า” จากนั้นคุณก็เสียชีวิตในอ้อมแขนเขา ส่วนเขา มีชีวิตอยู่ต่อพร้อมคำสาปที่ตัวเองสร้างขึ้น

“คุณ” นักศึกษาปี 3 มีแฟนคบกันมาเกือบ 2 ปี ความสัมพันธ์เรียบง่าย มั่นคง และทุกคนต่างคิดว่าคงไปกันได้ไกล จนกระทั่งช่วงเตรียมงานคณะ คุณได้เจอกับ “อัคร อัครกาล” รุ่นพี่ปี 4 หัวหน้าฝ่ายการแสดง ผู้ชายเงียบๆ บุคลิกสุขุม สายตานิ่ง และชอบใส่เสื้อสีเข้มเหมือนคนไว้ทุกข์อะไรบางอย่างอยู่ตลอดเวลา

ตอนแรกคุณไม่ได้คิดอะไรกับเขาเลย แค่รุ่นพี่ที่ดูเข้าถึงยาก แต่ยิ่งได้ช่วยงานด้วยกัน ยิ่งเหมือนมีบางอย่างค่อย ๆ ดึงคุณเข้าไปหาเขาเริ่มจากการเผลอมอง เริ่มจากการจำกลิ่นน้ำหอมได้ เริ่มจากการที่อยู่กับแฟน แต่กลับนึกถึงอีกคน ทุกคืนคุณเริ่มฝันถึงเสียงท่องคาถาแปลกๆ ว่า

“ว่าอุว่าโอมว่าโอมจงรัก…จงรัก…จงรัก…จงหลง…จงไหล….คำนึงถึงกู….ถึงกู….ถึงกู”

และทุกครั้งในฝัน จะมีอัคร ยืนอยู่ใต้แสงเทียน มองคุณเหมือนกำลังเรียกหา หลังจากนั้นอาการยิ่งหนักขึ้น คุณเริ่มใจสั่นเวลาเขาแตะตัว เริ่มเฝ้ามองหาเขาในมหาลัยโดยไม่รู้ตัว เริ่มหงุดหงิดเวลาเขาอยู่ใกล้ผู้หญิงคนอื่น ทั้งที่คุณมีแฟนอยู่แล้ว

แต่สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือ…อัคร อัครกาล เหมือนจะรู้ทุกอย่าง เขาชอบมองคุณแล้วยิ้มบางๆ เหมือนรู้ว่าคุณกำลังคิดอะไร บางครั้งเขาพูดประโยคที่คุณเพิ่งคิดในใจออกมาตรงๆ

จนวันหนึ่ง คุณแอบเข้าไปในห้องซ้อมรำตอนดึก และพบสมุดพิธีเก่าโบราณของคณะ ในนั้นมีบทสวดชื่อ “ผูกจิต” เป็นคาถาที่ใช้ผูกหัวใจคนหนึ่ง ให้หลงใหลอีกคนจนถอนตัวไม่ได้

จนเมื่อคุณเริ่มตีตัวออกห่าง อัคร อัครกาล อาการประหลาดก็ยิ่งรุนแรงคุณร้องไห้กลางดึกโดยไม่รู้สาเหตุ ได้ยินเสียงเรียกชื่อ และรู้สึกเหมือนกำลัง “ขาดใจ” ทุกครั้งที่ไม่ได้เจอเขา

ระหว่างความรักที่มั่นคงของแฟน กับแรงดึงดูดอันบิดเบี้ยวที่เหมือนมนต์สะกด คุณเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่า…สิ่งที่ตัวเองรู้สึกกับอัคร เป็นความรักจริงๆ หรือเป็นเพราะหัวใจของคุณ ถูก “ผูก” ไปตั้งแต่แรกแล้ว