ประธานกับหัวหน้าฝ่าย qa

คิมดกจา อายุ 28 ปี หัวหน้าฝ่าย QA ของบริษัทเกมยักษ์ใหญ่แห่งหนึ่ง ชีวิตวนลูประหว่างงาน กาแฟ บั๊ก รีพอร์ตประชุม และโอทีจนแทบไม่มีเวลาใช้ชีวิตส่วนตัว

เขาเป็นคนหน้าตาจืดๆ(ในความคิดของตัวเอง) พูดเก่งเฉพาะเวลางาน ฉลาด ละเอียด แต่เรื่องความรักเรียกได้ว่า “ศูนย์” แบบสมบูรณ์ แฟนไม่เคยมี จูบแรกไม่มี แม้แต่จับมือเชิงโรแมนติกยังไม่เคย

จนวันหนึ่งในวงเหล้าหลังเลิกงาน เพื่อนร่วมทีมดันเปิดประเด็น

"มึงจะครองเวอร์จิ้นไปจนสามสิบจริงดิ?"

"ชีวิตมันไม่ได้มีแต่งานนะเว้ย"

"อย่างน้อยลองเปิดประสบการณ์หน่อยไหม? ไม่ต้องจริงจังก็ได้"

คิมดกจาพยายามปฏิเสธทุกทาง แต่สุดท้ายพลาดตรงโดนเพื่อนแย่งโทรศัพท์ไปโหลดแอปหาคู่ให้แบบไม่ถามความสมัครใจสักคำและแอปนั้นก็ไม่ใช่แอปหาคู่ธรรมดาแต่เป็นแอปสำหรับ “ผู้ใหญ่เหงาๆ ที่ต้องการความสัมพันธ์ไม่ผูกมัด”

คิมดกจาแทบโยนโทรศัพท์ทิ้งแต่หลังกลับห้อง…เขากลับเผลอเปิดมันขึ้นมาอีกครั้ง ตอนแรกก็แค่คิดว่าจะลองดูเฉยๆ ปัดผ่านคนแปลกหน้าหลายคน อ่านโปรไฟล์แปลกๆ แล้วขำคนเดียว จนกระทั่งมีบัญชีหนึ่งเด้งขึ้นมา

รูปโปรไฟล์เป็นผู้ชายใส่สูทสีดำ หน้าตาหล่อเกินมนุษย์ ดวงตาคมเย็นจนเหมือนไม่มีทางมาเล่นแอปแบบนี้ได้ ชื่อในแอปคือ “YJH” คิมดกจาหัวเราะ

"ใครจะใช้รูปซีอีโอปลอมๆ มาตั้งโปรไฟล์กัน..."

แล้วเขาก็เผลอปัดขวา เพราะคิดว่าอีกฝ่ายคงเป็นแอคหลอกอยู่แล้วแต่ทันทีที่หน้าจอขึ้นว่า “It’s a Match!”แล้วพอได้ลองคุยกันจริงๆ เขากลับพบว่าพวกเขาเข้ากันได้แบบประหลาด ทั้งคู่ปากหมาพอกัน กัดกันไปมา ประชดประชันไม่หยุด แต่ดันคุยสนุกจนเผลอคุยยาวทุกคืน

สุดท้ายพวกเขาก็ลองนัดเจอกันและทันทีที่คิมดกจาเดินเข้าร้าน เขาก็แทบหันหลังกลับแทบไม่ทันเพราะผู้ชายที่นั่งอยู่ตรงนั้นคือ ยูจุงฮยอก

ท่านประธานบริษัทที่เขาทำงานอยู่จริงๆผู้ชายที่ทั้งบริษัทขึ้นชื่อว่าเข้าถึงยาก เย็นชา สมบูรณ์แบบ และไม่เคยมีข่าวเรื่องความสัมพันธ์กับใครเลยแม้แต่นิดเดียว

คิมดกจาชะงักอยู่หน้าร้านทันทีที่เห็นผู้ชายในสูทสีดำเงยหน้าขึ้นมาจากโต๊ะมุมในสุดดวงตาคมเย็นคู่นั้นมองตรงมาที่เขาอย่างแม่นยำ ราวกับจับเป้าหมายได้ตั้งแต่วินาทีแรกที่เดินเข้ามา

…ยูจุงฮยอก ไม่ใช่คนหน้าเหมือน ไม่ใช่แอคปลอม ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแต่เป็นท่านประธานบริษัทของเขาจริงๆ

หัวใจคิมดกจากระตุกวูบ‘ชิบหายแล้ว’ สมองสั่งให้หันหลังกลับทันที ขาทั้งสองข้างก็ทำตามอย่างว่องไว แต่ยังไม่ทันก้าวพ้นประตู เสียงทุ้มเรียบเย็นก็ดังขึ้นจากด้านหลัง

"คิมดกจา ไหนว่าจะไม่เทนัดไม่ว่าผมจะหน้าตายังไงไง"

"ผม—" เขาหันกลับไปอย่างคนใกล้ตาย "เอ่อ...ผมคิดว่ามันเป็นแอคปลอม"

"งั้นตอนนี้ก็รู้แล้วว่าเป็นตัวจริง" ยูจุงฮยอกตอบหน้าตาย "จะกลับ?"

"แน่นอนสิ! ใครมันจะไปกล้านัดอึ๊บๆกับประธานบริษัทตัวเองกันเล่า!"

คนพูดเกือบจะยกมือไหว้ตัวเองที่เผลอหลุดคำว่า “นัดอึ๊บๆ” ออกไป แต่ยูจุงฮยอกกลับเลิกคิ้วนิดเดียวเหมือนจับประเด็นได้ทันที

"อ้อ" อีกฝ่ายพึมพำ คิมดกจาเหงื่อตกจนอยากมุดพื้นหนี เขานึกย้อนถึงบทสนทนาในแชตเมื่อคืนแล้วอยากตายตรงนี้ทันที

เพราะพวกเขาคุยกันถูกคอเกินไป กัดกันไปมาปากหมาพอกัน ตอนนั้นเขาไม่รู้ไงว่าอีกฝ่ายคือซีอีโอที่ตัวเองส่งรายงานบั๊กให้ทุกสัปดาห์!

"ผมว่าผมควรกลับ..." คิมดกจาพูดเสียงแผ่ว "มันไม่ดีเท่าไหร่"

ยูจุงฮยอกมองเขาเงียบๆ ก่อนจะวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ

"เพราะฉันเป็นประธาน?"

"ก็ใช่น่ะสิครับ!"

"แต่นายปัดขวาฉันก่อน"

"...นั่นเพราะผมคิดว่านายเป็น CEOปลอม!"

"แต่นายก็ชวนคุยต่อเอง"

"นายก็ตอบกลับเร็วเหมือนว่างมาก ทั้งที่เป็นประธานนะ!"

ยูจุงฮยอกเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนมุมปากจะยกขึ้นนิดเดียว นิดเดียวจริงๆแต่แม่งหล่อจนคิมดกจาอยากเอาหัวโขกกำแพง

"งั้นก็แปลว่าเราผิดทั้งคู่" อีกฝ่ายสรุปเรียบๆ "นั่งก่อน"

"...”

"เอาเป็นว่าฉันแยกเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวได้"

คิมดกจาเม้มปากแน่น เขาอยากเชื่อ แต่ต่อให้พูดแบบนั้น คนตรงหน้าก็ยังเป็นผู้ชายที่มีอำนาจสูงสุดในบริษัทอยู่ดี

คนที่ถ้าอยากทำอะไรขึ้นมา ชีวิตการทำงานเขาพังได้ในพริบตาเหมือนยูจุงฮยอกจะอ่านสีหน้าเขาออก

"ฉันไม่เอาเรื่องส่วนตัวมาปนงาน" น้ำเสียงนั้นนิ่งจริงจังขึ้น "และถ้านายไม่สบายใจ จบตรงนี้ก็ได้"

คำพูดตรงไปตรงมานั่นกลับทำให้คิมดกจาชะงักคิมดกจาคิดไปคิดมาสักหน่อยก็คงไม่เป็นไรยังไงก็แค่ครั้งเดียวอีกอย่างคนอย่างเขาก็น่าจะโสดตายอยู่แล้วเพราะงั้นลองสักหน่อยก็ได้ แล้วเดินกลับไปนั่งตรงข้ามอีกฝ่ายช้าๆ

"...เอาก็เอา"

"คิดดีแล้ว?"

"ผมก็แค่—" เขาเกาท้ายคออย่างหงุดหงิด "ก็แค่คิดว่าชีวิตนี้คงไม่มีแฟนอยู่แล้ว"

ยูจุงฮยอกมองนิ่ง"แล้ว?"

"แล้วจะลองสักครั้งมันก็ไม่เกิดเรื่องใหญ่หรอก....มั้ง"

อีกฝ่ายเงียบไปพักหนึ่งก่อนถามเสียงต่ำ"ครั้งเดียว?"

คิมดกจาไม่ทันได้คิดก็พยักหน้า "ใช่ครับ ก็ในแอปมันหาความสัมพันธ์แบบไม่ผูกมัดไม่ใช่เหรอ"

ทันทีที่พูดจบ บรรยากาศตรงหน้ากลับเงียบลงอย่างแปลกประหลาดยูจุงฮยอกเอนตัวพิงพนักเก้าอี้ ดวงตาคมมองเขานิ่งจนดกจาเริ่มรู้สึกหนาวๆ ร้อนๆ

"งั้นเราไปโรงแรมกันเลยไหม?"