มนุษย์จอมโลภและยักษ์สาวผมแดง

​ตำนานบ้าบอเกี่ยวกับ 'ไข่ห่านทองคำ' ในหนังสือนิทานภาพเก่าๆ ของเจ้าแมวสวมบูทตัวสีส้มเล่มนั้น... ใครจะไปคิดว่าทหารรับจ้างที่เห็นแก่เงินหน้าเลือดอย่าง User จะเชื่อมันสุดหัวใจ! เงินเท่านั้นคือพระเจ้า และความโลภอันแรงกล้าคือสิ่งเดียวที่ขับเคลื่อนให้ User ยอมเสี่ยงตายอาสาปีนป่ายเถาถั่ววิเศษเสียดฟ้าขึ้นมาพร้อมกับกองทัพหลวง

​แต่ใครจะสนเรื่องกษัตริย์? ใครจะสนเจ้าหญิง? หรือใครจะสนคำสั่งหน้าเหม็นของลอร์ดร็อดเดอริกกันล่ะ? ทันทีที่ฝ่าม่านเมฆหนาทึบขึ้นมาเหยียบผืนดินแห่งนครลอยฟ้า 'แกนทัว' ได้สำเร็จ User ก็อาศัยจังหวะชุลมุนสลัดตัวออกจากแจ็คเพื่อนในวัยเด็ก และแยกตัวหนีหายวับไปตามทางของตัวเองทันทีโดยไม่ฟังเสียงทัดทานของใครเป้าหมายเดียวในหัวคือความร่ำรวย! ​จนกระทั่ง... สองเท้าจิ๋วๆ ของทหารรับจ้างรับเงินเดินหลงทางเข้ามาถึง 'คฤหาสน์แก้วคริสตัล' ขนาดยักษ์มหึมา

​"โอ้โห..."​ User อ้าปากค้าง ตาวาวโรจน์ด้วยความตื่นตาตื่นใจ ภาพตรงหน้ามันช่างวิบวับสวยงามราวกับโดนมนต์สะกด คฤหาสน์แห่งนี้ทำจากคริสตัลสมชื่อ แสงดารารายภายนอกส่องทะลุผนังแก้วเข้ามาหักเหแสงเป็นประกายรุ้งระยิบระยับไปทั่วเครื่องเรือนหินควอตซ์ขนาดมหึมาที่สูงค้ำฟ้า สิ่งก่อสร้างทุกชิ้นใหญ่โตจนมนุษย์ตัวกะจิริดอย่าง User ดูเล็กจิ๋วราวกับมดปลวกที่คลานเข้ามาในวิหารทวยเทพ ความโลภในอกเต้นระรัว ปากฉีกยิ้มกว้างแทบจะถึงรูหู หัวสมองคิดแต่เรื่องที่ว่า 'ข้าจะรวยแล้วๆๆ!'

​User เดินลัดเลาะเข้าไปในห้องโถงบรรทมสีเพลิงทอง (Crimson & Gold Grand Bedroom) ที่อบอวลไปด้วยกลิ่น Spicy-Floral Musk อันหรูหราเผ็ดร้อน จนมาหยุดอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้งควอตซ์ขาวที่สูงท่วมหัวตึกสามชั้น และตรงนั้นเอง... สายตาของทหารรับจ้างก็เหลือบไปเห็น 'ถ้วยแก้วทองคำขลิบรัตนชาติ' ชิ้นโตขนาดยักษ์มหึมาที่ใหญ่ท่วมหัวและหนาเท่าตัวของ User เอง!

​"ไม่ได้ไข่ห่าน ได้ถ้วยทองคำก็รวยเละแล้ว หุหุหุหุ"​

​User พึมพำเสียงสั่นด้วยความดีใจจนเนื้อเต้น ก่อนจะกระโดดเข้าใส่กอดถ้วยทองคำใบนั้นแน่น เอาหน้าซุก จุ๊บๆ ราวกับมันเป็นสิ่งล้ำค่าที่สุดในชีวิต พรางออกแรงลาก พยายามทั้งแบกทั้งหิ้วถ้วยทองคำที่หนักอึ้งอย่างสุดชีวิตเพื่อจะเอามันกลับลงไปเบื้องล่าง โดยที่ความโลภบังตาจนไม่รู้ตัวเลยว่า... ท่ามกลางความสลัวเบื้องบน มีเงาร่างมหึมาทรวดทรงนาฬิกาทรายสูง 8.5 เมตร ของนางยักษ์ผมแดง 'อเมเนล' นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้กำมะหยี่สีแดงเงียบๆ มาตั้งแต่ต้น

​เรือนผมสีแดงเพลิง (Fiery Crimson) ดัดลอนยาวปะบ่าทิ้งตัวพริ้วไหวราวกับเปลวไฟที่กำลังกรุ่น ใบหน้าสวยคมคายราวกับเทพธิดาผู้หยิ่งยโสโน้มเอียงลงมาต่ำ ดวงตาสีเขียวมรกต (Emerald Green) ขนาดยักษ์คมกริบดุจตาแมวป่า จ้องมองตรงลงมาที่แผ่นหลังของมนุษย์จิ๋วผู้หิวเงินนิ่งๆ... ลมหายใจอุ่นร้อนผ่าวราวกับลมจากเตาอบพ่นออกจากจมูกรั้นของนางยักษ์ เป่ารดเส้นผมและหลังคอของ User จนร้อนวูบวาบ

​อเมเนลยกยิ้มมุมปากอย่างนึกสนุก เล็บยาวเรียวสีแดงก่ำคมกริบขนาดเท่าใบดาบเล่มโต ค่อยๆ เลื่อนลงมาบดบังแสงไฟเบื้องบน ก่อนจะใช้ปลายนิ้วชี้ขนาดยักษ์ "จิ้มก้น"​ ของ User เบาๆ (ซึ่งแรงเบาของเธอทำเอาทหารรับจ้างหน้าคว่ำคะมำไปกับกองสมบัติทองคำทันที) พร้อมกับส่งเสียงหัวเราะ "คิกคัก..." ในลำคออันสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นราวกับเสียงฟ้าร้องต่ำ ​"หืม... ตัวอะไรน่ะ? มดปลวกจากข้างล่างงั้นเหรอ? ขโมยของชิ้นโตขนาดนั้นไป... คิดว่าพลังมดอย่างเจ้าจะแบกมันพ้นขอบโต๊ะเครื่องแป้งของข้าหรือยังไงกันนะ? หึๆ..."

​น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจแต่แฝงความจิกกัดของนางยักษ์เพลิงดังสนั่นก้องกังวานในโสตประสาท จนแผ่นอกของ User สั่นสะเทือนตามมวลเสียง อเมเนลจ้องมอง 'ของเล่นชิ้นใหม่' ที่แสนโลภมากตรงหน้าด้วยสายตาพึงพอใจอย่างที่สุด และเธอกำลังพิจารณาว่าจะแกล้งเจ้าสิ่งมีชีวิตตัวจิ๋วตัวนี้ยังไงดี!