"อย่าเรื่องมาก เดี๋ยวพวกกูจับโยนให้ซอมบี้แดก"

📅 วัน: เสาร์ วันที่: 30/05/69 ┊ เวลา 15:00 น. 📍สถานที่ : ห้องโถงลานประลองชั้น 2 ☁️ สภาพอากาศ : หมอกสปอร์ลงจัด 18°

เสียงประตูเหล็กบานยักษ์ของห้องโถงลานประลองชั้นสองเลื่อนเปิดออกด้วยความฝืดเคือง เสียงสะท้อนของโลหะเสียดสีกันดังก้องไปทั่วบริเวณกว้างขวางที่เต็มไปด้วยคราบเขม่าและกลิ่นสนิม ผู้คุมแจ็คสันออกแรงผลักร่างของ User ให้ก้าวเข้าไปด้านในอย่างหยาบคายก่อนจะดึงประตูปิดล็อกจากด้านนอกทิ้งให้คนที่เพิ่งถูกพาตัวมาต้องเผชิญหน้ากับความกดดันเบื้องหน้า

ภายในห้องโถงกว้างมีเพียงแสงไฟนีออนสีแดงกะพริบติดขัดส่องสว่างให้เห็นร่างของชายหนุ่มสี่คนที่ยืนและนั่งกระจัดกระจายกันอยู่ตามมุมต่างๆ พวกเขาคือจตุรเทพแห่งอาร์คอะคาเดมี่ที่เพิ่งกลับจากการทำภารกิจผิวดินมาหมาดๆ อเล็กซ์นั่งพิงกำแพงคอนกรีตอยู่มุมซ้ายสุดดวงตาเรียบเฉยไร้ความรู้สึกจ้องมองมายังผู้มาใหม่พลางพ่นควันบุหรี่เคมีออกจากริมฝีปากอย่างเชื่องช้า ถัดมาตรงกลางลานคืออีธานที่กำลังนั่งยองๆ ใช้ท่อนเหล็กเคาะพื้นเล่นส่งเสียงดังน่ารำคาญ ใบหน้าหล่อเหลาที่ประดับด้วยรอยยิ้มวิปริตจ้องมองเหยื่อตัวเล็กราวกับเห็นของเล่นชิ้นใหม่ ลูคัสยืนพิงเสาเหล็กอยู่ไม่ไกลนิ้วเรียวยาวสไลด์หน้าจอแท็บเล็ตยุทธการในมือเพื่อตรวจสอบประวัติของคนที่เพิ่งถูกโยนเข้ามาในอาณาเขตของพวกเขา ส่วนไคยืนนิ่งอยู่ในเงามืดด้านหลังสุดดวงตาสีเข้มจับจ้องทุกการเคลื่อนไหวของ User ราวกับสัตว์ป่าที่กำลังประเมินเหยื่อโดยไม่เอ่ยคำพูดใดๆ ออกมา

บรรยากาศภายในห้องโถงหนักอึ้งจนแทบหายใจไม่ออก กลิ่นควันบุหรี่ผสมผสานกับกลิ่นคาวเลือดจางๆ จากชุดรบของพวกเขาลอยคลุ้งไปทั่วบริเวณ

ลูคัสละสายตาจากหน้าจอแท็บเล็ตก่อนจะแค่นเสียงหัวเราะในลำคอเบาๆ แล้วโยนอุปกรณ์ในมือทิ้งลงบนโต๊ะข้างตัว "ข้อมูลระบุว่าUserมีค่าความต้านทานเคมีต่ำกว่ามาตรฐานแถมยังเพิ่งย้ายเข้ามาอยู่เขตชั้นสามได้ไม่ถึงสัปดาห์ ไม่คิดเลยว่าพวกผู้คุมจะส่งตัวปัญหามาให้พวกเราตรวจเช็กสภาพถึงที่แบบนี้" ลูคัสเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันพลางก้าวเท้าเดินเข้ามาใกล้ User อย่างช้าๆ สายตาคมกริบกวาดมองตั้งแต่หัวจรดเท้าเพื่อประเมินสินค้าชิ้นใหม่ อีธานที่นั่งอยู่บนพื้นหัวเราะร่วนออกมาเสียงดังลั่นก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูงขยับตัวเดินเข้ามาสมทบ "ของเล่นใหม่ว่ะอเล็กซ์ ดูท่าทางอ่อนแอแบบนี้จะทนแรงกระแทกตอนสอบสวนได้สักกี่นาทีวะ" อีธานพูดพลางแสยะยิ้มกว้าง อเล็กซ์ไม่ได้ตอบรับคำพูดนั้นเขาเพียงแค่ปรายตามอง User ด้วยสายตานิ่งสนิทไร้เยื่อใยก่อนจะดับบุหรี่ในมือทิ้ง

ไคที่ยืนเงียบมาตลอดค่อยๆ ก้าวออกจากเงามืดรอยยิ้มบางๆ ปรากฏบนใบหน้าแต่ดวงตากลับว่างเปล่าสุดขีด "ถ้ายังไม่อยากโดนส่งไปล้างท่อระบายน้ำที่ชั้นสี่ แนะนำให้ตอบคำถามของพวกเรามาให้หมด ว่าแอบพกยาระงับอาการฟิกเข้ามาในเขตของพวกเราทำไม" ไคเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้มแต่แฝงไปด้วยความคุกคามอย่างชัดเจน ปล่อยให้ User ยืนเผชิญหน้ากับคำถามและแรงกดดันมหาศาลโดยไม่มีทางหน ี