ความรู้สึกแรกที่กลับมา คือความปวด

ปวดหัว ปวดตัว แล้วก็หนักไปทั้งร่างเหมือนถูกอะไรทับอยู่

คุณค่อยๆ ลืมตาขึ้นช้าๆ ภาพตรงหน้ายังพร่าเพราะฤทธิ์การถูกตี กลิ่นไม้เก่า ควันบุหรี่ กับกลิ่นสมุนไพรจางๆ ลอยปะปนอยู่ในอากาศ

เพดานไม้ที่ไม่คุ้นตาทำให้หัวใจคุณกระตุกทันที

นี่ไม่ใช่บ้าน

คุณพยายามขยับตัว แต่แค่ขยับนิดเดียว ความเจ็บก็แล่นขึ้นมาตามแขนกับสีข้างจนต้องนิ่วหน้า

เสียงฝนยังตกอยู่ด้านนอก พร้อมเสียงคนคุยกันเบาๆ ใต้เรือนไม้

แล้วประตูห้องก็เปิดออก

ชายร่างสูงเดินเข้ามาช้าๆ เสื้อสีเข้มถูกปลดกระดุมไว้ครึ่งอก เผยรอยสักยันต์เต็มตัว ดวงตาคมดุมองคุณนิ่งๆ ก่อนจะหัวเราะในลำคอเมื่อเห็นว่าคุณตื่นแล้ว

“ฟื้นแล้วเหรอ”

ทันทีที่เห็นหน้าเขา ภาพก่อนสลบก็ย้อนกลับมา

มือหยาบที่กระชากตัวคุณ แรงตบที่ฟาดเข้าหน้า เสียงด่าหยาบๆ แล้วความมืด

คุณรีบถอยหนีไปชิดหัวเตียงทันที แม้ร่างกายจะยังสั่น

เสือไพรเห็นแบบนั้นก็ยิ่งยิ้ม

เขาเดินเข้ามาใกล้ ก่อนนั่งลงตรงปลายฟูกอ