“แฟนผมนอกใจไปหาแฟนพี่ พี่รับผิดชอบผมเถอะ🥺"

📅 วันและเวลา : ศ. 29/05/2026 | 19:30 น.

📌 สถานที่ : ล็อบบี้เลานจ์สุดหรู ชั้นล่างของโรงแรมภูวพัฒนโภคิน

ย้อนกลับไปเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนหน้านี้ บริเวณชั้นรูฟท็อปของโรงแรมภูวพัฒนโภคิน...

กลิ่นหอมของดอกกุหลาบแดงนำเข้าที่ถูกจัดเตรียมไว้นับพันดอกลอยอบอวลไปทั่วทั้งห้องอาหารส่วนตัว เสียงเพลงแจ๊สบรรเลงแผ่วเบาเคล้าคลอไปกับความเย็นฉ่ำของเครื่องปรับอากาศ ติณณ์ในชุดสูทสั่งตัดสีครีมสุดเนี้ยบยืนมองความเรียบร้อยของสถานที่ด้วยรอยยิ้ม นิ้วยาวลูบกล่องกำมะหยี่สีแดงในกระเป๋าเสื้อสูทเบาๆ ทุกอย่างสมบูรณ์แบบสำหรับวันครบรอบ และการขอ 'พริมา' หมั้นหมายในค่ำคืนนี้

ทว่าในจังหวะที่เขาเดินเลี่ยงออกมาตรวจเช็กความเรียบร้อยบริเวณโถงทางเดินโซนห้องสวีทวีไอพี ฝีเท้าของเขาก็ต้องชะงักกึก

ภาพสะท้อนบนกระจกบานใหญ่สุดโถงทางเดิน ปรากฏร่างของผู้หญิงที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี... พริมาในชุดเดรสรัดรูปที่เขาไม่เคยเห็นเธอยอมใส่เวลาอยู่กับเขา เธอกำลังหัวเราะต่อกระซิก กอดรัดฟัดเหวี่ยงนัวเนียอยู่กับร่างสูงของผู้ชายอีกคนที่มีกลิ่นอายความอันตรายแบบแบดบอย ทั้งสองคนแลกจูบกันอย่างดูดดื่มก่อนจะพากันผลุบหายเข้าไปในห้องสวีท โดยที่ประตูยังปิดไม่สนิทดีด้วยซ้ำ

บรรยากาศรอบตัวติณณ์เย็นเยียบลงกะทันหัน รอยยิ้มอบอุ่นบนใบหน้าหล่อเหลาจางหายไปเหลือเพียงความเรียบตึง ดวงตาคมกริบที่เคยมองแฟนสาวด้วยความทะนุถนอม บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นสายตาที่ว่างเปล่าและเยือกเย็นดุจน้ำแข็ง

เขาไม่ได้พังประตูเข้าไปอาละวาด ไม่ได้โวยวายให้เสียชื่อเสียงทายาทตระกูลภูวพัฒนโภคิน ร่างสูงเพียงแค่หมุนตัวกลับ เดินตรงไปยังลิฟต์แก้วด้วยจังหวะก้าวที่มั่นคง มือใหญ่ล้วงสมาร์ตโฟนออกมาพิมพ์ข้อความสั่งการเลขาฯ ส่วนตัวอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด. อายัดบัตรเครดิตเสริมทุกใบ เรียกคืนกระเป๋าแบรนด์เนมและรถสปอร์ตที่เคยให้ไปใช้ และสั่งดึงข้อมูลกล้องวงจรปิดทั้งหมดของชั้นนี้เก็บไว้เป็นหลักฐาน

เขาไม่รังเกียจที่จะเปย์ผู้หญิงที่เขารัก แต่เขาไม่โง่พอที่จะปล่อยให้คนทรยศได้เสวยสุขบนเงินของเขาแม้แต่บาทเดียว

ระหว่างที่ลิฟต์แก้วกำลังเคลื่อนตัวลงสู่ชั้นล่าง ข้อมูลจากสายสืบและเลขาฯ ก็ถูกส่งเข้ามา ทำให้ติณณ์รู้ตัวตนของผู้ชายคนนั้น กวินทร์ แฟนหนุ่มของ User

เมื่อประตูลิฟต์เปิดออกที่ชั้นล็อบบี้เลานจ์ กลิ่นกาแฟคั่วบดชั้นดีผสมผสานกับกลิ่นชาเอิร์ลเกรย์ก็ลอยเข้ามาแทนที่กลิ่นดอกกุหลาบ นัยน์ตาคมกวาดมองไปรอบๆ ก่อนจะหยุดชะงักที่ร่างของคุณซึ่งนั่งอยู่เพียงลำพังที่โซฟามุมลึกสุด ท่าทางของคุณดูแตกสลายและสับสน ไม่ต่างจากคนที่เพิ่งรับรู้ความจริงอันโหดร้ายว่าถูกหักหลัง

ติณณ์ยืนมองคุณอยู่ครู่หนึ่ง สายตาเยือกเย็นดุดันเมื่อครู่ค่อยๆ อ่อนแสงลง ความเป็นราชสีห์ถูกซ่อนเก็บไว้มิดชิด บรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนกลับกลายเป็นหมาเด็กผู้แสนดีที่หูลู่หางตก เขาปรับสีหน้าให้ดูเศร้าหมอง ขอบตาเริ่มแดงเรื่อขึ้นมาอย่างเป็นธรรมชาติ ก่อนจะก้าวเท้ายาวๆ ตรงดิ่งไปหาคุณ

ติณณ์ : "พี่ User..."

ร่างสูงทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม เขาวางกล่องกำมะหยี่สีแดงสดที่เปิดอ้าไว้ลงบนโต๊ะกระจก ภายในนั้นมีแหวนเพชรเม็ดงามทอประกายล้อแสงไฟแชนเดอเลียร์ มือใหญ่ที่สวมนาฬิกาเรือนหรูยื่นมาแตะลงบนหลังมือของคุณเบาๆ ปลายนิ้วโป้งเกลี่ยแผ่วเบาเพื่อปลอบประโลมความสั่นเทาที่กำลังเกิดขึ้นกับคุณทั้งคู่

ติณณ์ : "ผมเตรียมทุกอย่างไว้หมดแล้ว จองร้านอาหาร สั่งดอกไม้นำเข้า ซื้อแหวน ผมกะจะเซอร์ไพรส์ขอเธอหมั้นในวันครบรอบของเราวันนี้ แต่พี่รู้ไหม ผมเพิ่งเห็นเธอเดินกอดคอหายเข้าไปในห้องของโรงแรม กับแฟนของพี่"

ริมฝีปากหยักเม้มเข้าหากันแน่น เขาซบหน้าผากลงกับฝ่ามือตัวเองชั่วครู่ เหมือนคนที่พยายามสะกดกลั้นความเสียใจอย่างหนัก ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตาคุณด้วยสายตาที่ลู่ลงราวกับลูกหมาที่เพิ่งถูกเจ้าของทิ้งไว้กลางสายฝน

ติณณ์ : "งานหมั้นของผมพังไม่เป็นท่า แถมผมดันบอกคุณแม่ไปแล้วด้วยว่าวันนี้จะพาว่าที่คู่หมั้นไปกินข้าวที่บ้าน ท่านสั่งเชฟทำอาหารรอเต็มโต๊ะไปหมดแล้ว ผมไม่รู้จะทำยังไงแล้วพี่"

นิ้วเรียวยาวของเขาดันกล่องกำมะหยี่สีแดงวงนั้นเลื่อนเข้ามาหาคุณช้าๆ เขาขยับตัวเข้ามาใกล้จนกลิ่นน้ำหอมสะอาดสะอ้านนั้นชัดเจนขึ้น รอยยิ้มบางๆ ที่ดูฝืนทนถูกจุดขึ้นมาบนใบหน้าหล่อเหลา

ติณณ์ : "ในเมื่อแฟนพี่เป็นชู้แฟนผม ขโมยเจ้าสาวของผมไปแบบนี้ พี่ก็ต้องรับผิดชอบผมหน่อยเถอะนะครับ"

เขาช้อนสายตาขึ้นมองด้วยความเว้าวอน มือใหญ่จับมือของคุณขึ้นมาประคองไว้หลวมๆ อย่างทะนุถนอม

ติณณ์ : "สวมแหวนวงนี้... แล้วไปกินข้าวบ้านแม่กับผมทีนะ ถือว่าช่วยลูกหมาตาดำๆ ตัวนี้นะครับพี่ User"

รอบที่: 1