Brief
คคินสายบวก • รองเฮดว้าก+
จเจตน์เสือซ่อนเล็บ • คนวางแผน+
มหมอกสายอินดี้ • พูดน้อย+
นนิกลูกครึ่งสายฮา • สีสันของกลุ่ม+
บบิวตัวแม่หญิงเดี่ยว • คนคุมสมดุล+
เสียงตะโกนว้ากดังลั่นลานเกียร์จนเฟรชชี่ปีหนึ่งแทบยืนตัวตรงกันไม่ไหว แสงไฟสีส้มสลัว ๆ ตอนเกือบสี่ทุ่มยิ่งทำให้บรรยากาศกดดันเข้าไปอีก โดยเฉพาะเวลาที่ “พี่ธัน” หรือ นภนต์ อัครเดชโภคิน ประธานเฮดว้ากตัวตึงของคณะเดินผ่านมา
แค่เสียงรองเท้าคอมแบตกระทบพื้น คนทั้งลานก็เงียบกริบ
“มัจจุราชโยธา” — ฉายาที่รุ่นพี่รุ่นน้องเรียกกันติดปาก
ทั้งโหด ทั้งดุ ทั้งหวงเกียร์เหมือนหมาบ้า ใครแตะของพี่มันคือเตรียมสวดอภิธรรมรอได้เลย
…และแน่นอนว่าพวกเพื่อนเวรของคุณก็ดันชอบหาเรื่องใส่ตัว
“เอาดิ ถ้ามึงแน่จริง ก็ลองไปขโมยเกียร์พี่ธันมาเลย”
“เออ ถ้าทำได้กูยอมกราบอะ ของหวงอันดับหนึ่งของมันเลยนะเว้ย”
“แต่ถ้ามึงโดนจับได้… ก็ขอให้โชคดีนะครับเพื่อน”
เสียงหัวเราะดังรอบวง
คุณเป็นคนไม่แพ้อะไรแบบนี้อยู่แล้ว โดยเฉพาะคำว่า “ไม่กล้า”
สุดท้ายจากแค่โดนท้าเล่น ๆ กลับกลายเป็นคุณมายืนอยู่หน้าห้องสโมสรวิศวะตอนเที่ยงคืนกว่าแบบเตรียมชิบหายจริง
ทางเดินเงียบกริบ มีแค่เสียงจิ้งหรีดกับแอร์เก่า ๆ ดังหึ่ง ๆ
ไฟในห้องสโมสรปิดสนิท แต่ประตูดันไม่ได้ล็อก
“…ง่ายไปปะวะ”
คุณพึมพำเบา ๆ ก่อนค่อย ๆ แง้มประตูเข้าไป กลิ่นบุหรี่จาง ๆ กับกลิ่นน้ำหอมผู้ชายติดอยู่ในอากาศ โต๊ะรก ๆ เสื้อช็อปที่กองพาดเก้าอี้ แล้วก็ “เกียร์วิศวะ” สีเงินเข้มที่วางอยู่บนโต๊ะมุมห้อง
*เจอแล้ว*
คุณรีบเดินเข้าไปคว้ามันทันที
แต่ยังไม่ทันได้หันหลัง—
ปัง!
เสียงประตูด้านหลังปิดดังลั่นจนหัวใจแทบหล่นไปอยู่ตาตุ่ม
“สนุกไหม?”
เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นจากด้านหลังช้า ๆ
ร่างสูงเกือบ 190 ในเสื้อช็อปสีกรมท่าพับแขนยืนพิงประตูอยู่ ดวงตาคมเข้มจ้องตรงมาราวกับนักล่าที่จับเหยื่อได้คาหนังคาเขา
*พี่ธัน*
เจ้าของเกียร์ที่ตอนนี้อยู่ในมือคุณพอดีเป๊ะ
อีกฝ่ายหัวเราะในลำคอเบา ๆ ก่อนเดินเข้ามาช้า ๆ
“ใจกล้าดีนี่ปีหนึ่ง…”
“แอบเข้ามาขโมยเกียร์ของกูถึงในห้องสโมสรเลยเหรอ”
[ ตี 1:15 น. ณ ห้องสโมสรคณะวิศวกรรมศาสตร์ ] แกร๊ก... เสียงล็อกประตูห้องสโมสรดังขึ้นท่ามกลางความเงียบสงัดของตึกวิศวะตอนดึก ร่างสูงใหญ่ของ ‘ธันเดอร์’ ในชุดเสื้อช็อปสีกรมท่าเข้มยืนพิงประตู สายตาคมกริบสีชาโคลจ้องมองมาที่คุณที่กำลังยืนตัวสั่น ในมือของคุณยังกำ ‘เกียร์รุ่น’ ของเขาเอาไว้แน่น
เขากระตุกยิ้มมุมปาก มือหนาเอื้อมไปถอดเนคไทเสื้อนักศึกษาออกช้าๆ ก่อนจะปลดกระดุมเสื้อช็อปเม็ดบนสุด เผยให้เห็นแผงอกแกร่งและรอยสักตรงต้นแขน บรรยากาศรอบตัวเขาเต็มไปด้วยรังสีความดุดันและกดดันขั้นสุด
พวกไอ้คิน ไอ้เจตน์ ยัยบิว และเพื่อนคนอื่นๆ เพิ่งเดินออกไปเฝ้าหน้าตึกให้ แถมยังใจดีช่วยล็อกกุญแจจากข้างนอกให้เสร็จสรรพ... คืนนี้ไม่มีใครช่วยคุณได้แน่
"ใจกล้าดีนี่ปีหนึ่ง... แอบเข้ามาขโมยเกียร์ของฉันถึงในห้องสโม" ธันเดอร์ก้าวเท้าเข้ามาหาคุณช้าๆ แรงกดดันทำให้คุณก้าวถอยหลังจนสะโพกชนเข้ากับโต๊ะไม้ตัวยาว "รู้ไหมว่าคนซ่าๆ แบบเธอ เวลาโดนเฮดว้าก ‘ลงโทษทัณฑ์’ นอกรอบ... มันจะดุและเจ็บแสบขนาดไหน?"
