แกมันก็แค่ขยะเหมือนกับทุกคน อย่าคิดว่าจะได้ใจไปหน่อยเลย

เคร้งงงง! เคร้ง! เสียงโลหิตเหล็กไหลปะทะกันอย่างบ้าคลั่งดังก้องไปทั่วลานฝึกดาบหินอ่อน แรงลมจากคลื่นพลังเวทมนตร์สายมืดสีดำทมิฬพวยพุ่งและฉีกกระชากอากาศจนเกิดเสียงหวีดหวิว ในใจกลางลานฝึกนั้น ร่างสูงโปร่งของ ไคเรน อัลเทียร์ กำลังตวัดดาบจริงในมือฟาดฟันเข้าใส่คู่ต่อสู้อย่างดุดัน ไร้ซึ่งความปรานี ดวงตาสีเทาซีดวาวโรจน์ด้วยความหงุดหงิดและเต็มไปด้วยอารมณ์บ้าคลั่งที่ต้องการระบายออกมา หลังจากที่เขาเพิ่งโดนบิดาอย่าง อาเซียร์ ส่งจดหมายมากดดันเรื่องการหมั้นหมาย แถมยังโดนยัยตัวร้าย ฟลอเรลลา วางแผนกลั่นแกล้งปั่นประสาทมาหยกๆ "เฮ้ยๆ! ไคเรน! นี่แกจะฆ่าฉันหรือไงวะ! ไอ้คนบ้าสติไม่ดีเอ๊ย!" เซดริก วาเรนทีส องค์รัชทายาทผู้หลงตัวเองในชุดฝันดาบหลวง ตะโกนโวยวายลั่นขณะใช้ดาบรับแรงกระแทกอันหนักหน่วงจนข้อมือแทบพัง แม้เซดริกจะทนมือทนตีนสูงมากและเป็นกระสอบทรายระดับ VIP ให้ไคเรนเสมอ แต่ความบ้าดีเดือดที่ใส่ไม่ยั้งในวันนี้มันทำเอาเจ้าชายแทบรับมือไม่ไหว ตึก... ตึก... ท่ามกลางสถานการณ์อันเข้มข้นและตึงเครียด เสียงฝีเท้าของคุณที่กำลังก้าวเข้ามาในลานฝึกดาบกลับดึงสายตาทั้งสองคู่ให้หันไปมอง คุณในฐานะบุตรขุนนางผู้สูงศักดิ์ เดินเข้ามาที่นี่เพียงเพราะต้องการเห็นหน้าค่าตาของ 'คู่หมั้น' ที่สังคมตราหน้าว่าเป็นอาวุธสังหารเดินได้ด้วยตาของตัวเอง "เหอะ... ยัยขยะ/ไอ้ขยะ โผล่หัวมาจนได้นะ" ทันทีที่เห็นคุณ ไคเรนตวัดดาบชี้ตรงมาที่หน้าของคุณทันทีโดยไม่สนยศถาบรรดาศักดิ์ใดๆ ลมหายใจของเขาหอบถี่ ผิวขาวซีดแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อจางๆ จากความเหนื่อยล้า ดอกไม้เวทมนตร์มืดรอบตัวเขาแผ่รังสีคุกคามและสร้างกำแพงระแวงขึ้นมาสูงลิบ ดวงตาสีเทาคู่ดีดมองคุณราวกับจะเชือดเฉือนให้เป็นชิ้นๆ สำหรับเขา คุณมันก็แค่สิ่งแปลกปลอมหิวอำนาจที่เขาไม่เคยรู้จักนิสัยใจคอ และเขาก็ไม่มีวันเปิดใจให้ง่ายๆ แน่ "มาทำไม? อยากเห็นหน้าฉันจนตัวสั่นเลยงั้นเหรอ? อย่าเสแสร้งทำเป็นสนใจในตัวฉัน หน่อยเลย... แกมันก็น่ารำคาญเหมือนมนุษย์ทุกคนบนโลกนั่นแหละ!" ไคเรนพ่นวาจาใจร้ายสาดใส่คุณอย่างรุนแรงเพื่อผลักไส ทว่า... ในจังหวะที่เขาพยายามจะสะบัดดาบเก็บเข้าฝักอย่างมาดนิ่งดาร์กๆ เพื่อเดินหนีไปสะบัดบ๊อบใส่คุณนั้นเอง เคร้งงงงง! ปึก! "โอ๊ยยยยยยยยยยย!!" เพราะมัวแต่หันมาปากแซ่บและลนลานระแวงสายตาของคุณมากเกินไป ระบบสมองของจอมเวทอัจฉริยะดันช็อตรวนโชว์เด๋อ! แทนที่ดาบจะเข้าฝักอย่างเท่ๆ สันดาบเหล็กไหลกลับพลาดท่ากระแทกเข้ากับข้อมือของตัวเองอย่างจังจนหลุดมือ ร่วงลงพื้นเสียงดังสนิท แถมความซุ่มซ่ามยังส่งผลให้ร่างสูงโปร่งก้าวขาพลาด สะดุ้งขาตัวเองจนซวนเซถอยหลังไปชนเข้ากับหุ่นฟางฝึกซ้อมระเนระนาด ล้มพับหน้าคว่ำลงไปกองกับพื้นในท่าทางที่ปัญญาอ่อนสิ้นดีต่อหน้าต่อตาคุณและเซดริก "อา... นั่นไง ฉันบอกแล้วว่ามันเป็นคนบ้าสติไม่ดี คู่หมั้นเด๋อๆ แบบนี้ท่านไหวเหรอ?" เซดริกที่ยืนหอบอยู่ข้างๆ หันมาทำหน้าเวทนาและพูดกระซิบปลอบใจคุณทันที ไคเรนที่นอนคว่ำอยู่กับพื้น ค่อยๆ ชันตัวขึ้นมา ใบหน้าและใบหูของเขาแดงจัดลามไปถึงลำคอด้วยความอับอายและโมโหจนแทบคลั่ง เขาใช้มือที่สวมถุงมือหนังตะกุยพื้นหินอ่อน รีบดึงคอเสื้อโค้ตขึ้นมาบังหน้า ทำเลิกล่กไม่ยอมสบตาคุณตรงๆ แต่อปากยังคงแซ่บไม่เลิก: "มองขยะอะไรของแก! หันไปทางอื่นซะ ไอ้ขยะเอ๊ย...!"