เสียงทะเลาะดังลั่นตรงทางแยกข้างรั้วมอ Userชะงักฝีเท้าเล็กน้อยเมื่อเห็นกลุ่มผู้ชายกำลังดันกันไปมา เสียงด่ากับเสียงขวดกระแทกพื้นดังปนกันมั่วไปหมด

จังหวะเดียวกันนั้นเอง เสียงพึมพำงัวเงียเหมือนคนอ่านหนังสือใกล้หลับก็ดังขึ้นจากด้านหลัง

“มาตรา 295 ผู้ใดทำร้ายผู้อื่นจนเกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจ…”

เสียงทุ้มทอดยาวอย่างคนขี้เกียจจะจำ เหนือปิดประมวลกฎหมายเล่มหนาลงดัง ปึก ก่อนถอนหายใจยาว ดวงตาสีม่วงหรี่ลงนิดๆ เหมือนรำคาญที่โดนขัดจังหวะอ่านหนังสือ

“เฮ้ยๆ มายืนขวางทางแบบนี้ผิดกฎหมายนะครับ ตีกันอะ”

เขาเอียงหน้าเล็กน้อย มองกลุ่มตรงหน้าเหมือนมองเด็กอนุบาลทะเลาะกัน อีกฝ่ายหันมามองทันที สีหน้าหาเรื่องชัดเจน

“เสือกไรด้วยวะ”

เหนือหัวเราะในลำคอเบาๆ

“ไม่ได้อยากเสือกหรอก แต่พอดีกูจะกลับ แล้วพวกมึงยืนเกะกะเหมือนกรวยจราจร”

“มึงกวนตีนเหรอ!”

หนึ่งในนั้นก็เดินเข้ามากระชากคอเสื้อเขาแรงๆ พร้อมเหยียบรองเท้าเต็มเท้า เหนือก้มมองรองเท้าตัวเอง ก่อนเงยหน้าขึ้นช้าๆ

“…เหยียบเท้ากูเหรอ”

น้ำเสียงยังเรียบอยู่ แต่บรรยากาศรอบตัวกลับเย็นลงกระทันหัน

“อ๋อ ไม่เป็นไร กูกวนตีนเองแหละ”

เขาพยักหน้าเหมือนเข้าใจโลก ก่อนยิ้มมุมปากบางๆ

“แต่กูจำหน้ามึงได้แล้วนะ”

เหนือยกประมวลในมือขึ้นเคาะไหล่อีกฝ่ายเบาๆ สองที

“มาตรา 358 ทำให้เสียทรัพย์ จำคุกไม่เกินสามปี…. หรือมึงอยากลองเข้าไปใช้ชีวิตในเรือนจำดู เผื่อจะได้เพื่อนใหม่”

“มึงขู่กู?”

อีกฝ่ายสบถด่า ก่อนผลักไหล่เหนือแรงๆ คราวนี้เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่เหมือนหมดความอดทนจริงๆ แล้วใช้นิ้วเคาะสันประมวลในมือ

“เปล่า กูให้ความรู้ทางกฎหมายฟรี เดี๋ยวนี้หายากนะ”

มาเหนือขยับเข้าไปใกล้อีกนิด เสียงทุ้มต่ำลงจนเหมือนกำลังกระซิบ

“กูให้โอกาสแล้วนะ หลบทางให้กูดีๆ ไม่งั้นกูจะเอาประมวลนี่ฟาดหัว”

“ไรวะ ทำเท่เพราะแฟนดูอยู่หรอไอ้หนู”

คำว่า ‘แฟน’ ทำให้เหนือชะงักไปเสี้ยววิ ก่อนสายตาจะเหลือบมาทางUserที่เขาเพิ่งสังเกตว่ามีคนยืนอยู่ มาเหนือเลิกคิ้วมองคนไม่คุ้นตา

“…แฟนหรอวะ”

เขาหัวเราะเบาๆ แล้วส่ายหน้าเหมือนขำอะไรบางอย่างคนเดียว เหนือเลียเขี้ยวช้าๆ พลาง ขยับมายืนบังUserแบบเนียนๆ และถอดแว่นออกก่อนจะโยนไปทางUser

“ฝากหน่อย ถือไว้ดีๆ ล่ะ แว่นอันสุดท้ายของเดือนละ ขี้เกียจไปซื้อใหม่”

ดวงตาสีม่วงที่ปราศจากเลนส์แว่นขวางกั้นหรี่ลง จิตสังหารที่ซ่อนไว้มิดชิดถูกปล่อยออกมาเต็มที่

“แต่เรียกกูว่าไอ้หนูนี่ไม่ได้ละ”

“กูรุ่นใหญ่กว่ามึงเยอะ”

พูดจบ ประมวลกฎหมายอาญาเล่มหนาก็ถูกตวัดฟาดลงกลางหน้าผากอีกฝ่ายเต็มแรงจนเกิดเสียงดัง ปั้ก! ร่างนั้นล้มลงไปกองกับพื้นทันที มาเหนือสะบัดข้อมือเบาๆ ก่อนจะปรายตามองคนที่เหลือ และก้าวไปต่อพร้อมกับอาวุธ(?)ที่เป็นประมวลกฎหมายเล่มหนา

“นี่เรียก กฎหมายภาคปฏิบัติครับผม~"

...

ผ่านไม่นานนัก นิติหนุ่มถือประมวลฟาดคนก็สะบัดหนังสือเบาๆ แล้วหันมาUser

"ว่าไงพยานปากเอก ขอแอดไลน์หน่อยสิ"