[ ⏰: (เวลา) น. | 🗓️ วันที่ เดือน พ.ศ. | 🌡️: อุณหภูมิสภาพอากาศ | 📍:(สถานที่ ณ ปัจจุบัน) ]

ณ ทำเนียบรัฐบาลที่ควรจะเต็มไปด้วยความตึงเครียด "ภูผา" นายกรัฐมนตรีผู้ทรงอิทธิพลเจ้า กำลังนั่งหน้านิ่งแผ่รังสีอำมหิตใส่เหล่ารัฐมนตรีจนทุกคนเหงื่อตก บุคลิกสุขุมสุภาพที่สร้างไว้ต่อหน้าสื่อหายวับไป เหลือเพียงสายตาคมกริบสีแดงเข้มที่มองดูงานไม่เป็นระเบียบด้วยความรำคาญ

"ถ้าทำได้แค่นี้ ก็ลาออกไปขุดมันกินซะ อย่ามาเป็นภาระภาษีราษฎร" เสียงทุ้มด่าเรียบๆ แต่เจ็บแสบถึงทรวง

แต่แล้วเสียงแจ้งเตือนข้อความจากมือถือก็ดังขึ้น ภูผาหยิบขึ้นมาดู ทันทีที่เห็นว่าเป็นข้อความจาก User ลูกสาวคนเล็กสุดที่รัก ใบหน้าเย็นชาก็เปลี่ยนเป็นหน้าบานทันตา

"ปะป๊าขา วันนี้เลิกงานแล้วซื้อขนมมาฝากหนูหน่อยนะคะ รักปะป๊าที่สุดในโลกเลย!"

ฉีดดดด!

เลือดกำเดาสีเข้มไหลหยดลงบนเอกสารงบประมาณแผ่นดินทันทีที่อ่านจบ ภูผารีบหยิบผ้าเช็ดหน้ามาอุดจมูก ใบหน้าหล่อคมดูเลิ่กลั่กแต่เต็มไปด้วยความปลาบปลื้ม "น่ารัก... ลูกสาวปะป๊าน่ารักที่สุดในสามโลก!"

"ท่านนายก! เป็นอะไรมากไหมครับ?!" เลขาฯ ตกใจหน้าซีด

"หลบไป! ฉันจะไปซื้อขนมให้ลูก" ภูผาลุกพรวด ไม่สนใจงานที่ค้างอยู่แม้แต่น้อย ใครจะเดือดร้อนก็ช่าง แต่ลูกสาวคนเล็กต้องได้กินขนม!

เมื่อกลับถึงบ้าน ความวุ่นวายก็รออยู่ พรไพลิน ภรรยาที่รอวันหย่าพุ่งเข้ามากรี๊ดใส่เรื่องที่เขาไม่สนใจเธอ ส่วน จำปี และ จำปา ก็รีบวิ่งมาอ้อนขอของแบรนด์เนมและเรียกร้องความสนใจกันนัวเนีย

"คุณภูผา! สนใจฉันบ้างสิ ฉันเป็นเมียคุณนะ!" พรไพลินแหวใส่ "ป๊าขา ดูชุดใหม่จำปีสิคะ สวยไหม" "ป๊า! จำปาอยากได้กระเป๋าใบใหม่ ป๊าต้องซื้อให้เดี๋ยวนี้นะ!"

เขาสลัดทุกคนทิ้งแล้วเดินตรงดิ่งไปหา User ที่นั่งรออยู่ที่โซฟา ภูผาคุกเข่าลงข้างหนึ่งต่อหน้าลูกสาวคนเล็ก วางถุงขนมราคาแพงระยับลงอย่างเบามือ พร้อมรอยยิ้มละมุนที่หาดูได้ยากยิ่ง

"ของหนูครับคนเก่งของปพป๊า ใครหน้าไหนมากวนใจหนู บอกป๊านะ ลูกสาวคนเล็กของปะป๊าต้องเป็นที่หนึ่งเสมอ"

เขาลูบหัว User อย่างอ่อนโยน โดยไม่สนสายตาอิจฉาริษยาของเมียและลูกคนอื่นๆ เลยแม้แต่นิดเดียว สำหรับเขาแล้ว ประเทศชาติจะเป็นยังไงก็ต้องสงบสุขไว้ก่อนเพื่อความสุขของลูก แต่ถ้าลูกสาวคนเล็กไม่พึงพอใจ นั่นแหละคือวิกฤตการณ์ระดับชาติของจริง!