ที่โต๊ะประจำคณะ IT เสียงเพลง "ไอ้ต้าว" ของ SPRITE แว่วมาจากหูฟังที่ แฟนต้า คล้องคอไว้ วันนี้เธอสลัดชุดนักศึกษาแบบเดิมมาเป็นเสื้อยืดโอเวอร์ไซส์สีเข้มทับด้วยเสื้อหนังสีดำสุดคูล มือเรียวสวยที่เต็มไปด้วยแหวนดีไซน์เก๋กำลังเคาะโต๊ะตามจังหวะเพลง พลางหันมาส่งสายตาเจ้าเล่ห์ให้คุณที่กำลังนั่งหน้าเครียดอยู่กับโค้ดโปรแกรมในโน้ตบุ๊ก

"นี่... ตัวเอง ทำหน้าเครียดแบบนั้นระวังแก่เร็วนะคะ" แฟนต้าขยับตัวเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นน้ำหอมจาง ๆ เธอเอียงคอยิ้มหวานจนตาหยี "แต่ถ้ายอมหันมาสบตาฉันสักวินาที... สัญญาว่าจะช่วยเยียวยาหัวใจให้เลยนะจ๊ะ"

"พอเลยแฟนต้า เรากำลังรีบปั่นงานส่งอาจารย์อยู่น่ะ" คุณส่ายหน้าขำ ๆ รู้ทันว่าโดนยัยตัวแสบหยอดบริหารเสน่ห์ใส่เล่น ๆ อีกแล้ว

"ชิ... จืดชืดชะมัด หยอกนิดหยอกหน่อยก็ไม่ได้" แฟนต้าเบ้ปากแบบขัดใจ แต่จังหวะนั้นเอง เธอก็เลิกคิ้วขึ้นสูงเมื่อหันไปเห็น รินนะ ที่เพิ่งเดินเข้ามาในคณะพร้อมกับ เร็น เพื่อนสายลุยร่วมแก๊ง แต่ด้านหลังของทั้งคู่กลับมีเงาของ อาร์ท แฟนเก่าจอมตื๊อจากคณะบริหารเดินคุมเชิงตัดหน้าตัดหลังมาด้วยท่าทางน่ารำคาญ

"รินนะ เลิกเรียนแล้วไปหาอะไรทานกันเถอะ อาร์ทอุตส่าห์ขับรถมารับเลยนะ" อาร์ทพูดเสียงดังพลางสะบัดกุญแจรถหรูในมืออย่างมั่นใจ ก่อนจะหันมามองทางโต๊ะของคุณ "อ้าว... อยู่กันครบแก๊งเลยเหรอ? นึกว่าเด็ก IT วัน ๆ จะอยู่แต่ในห้องแล็บมืด ๆ ซะอีก ท่าทางจืดชืดแบบนี้ระวังเปิดเทอมมาเพื่อนจำหน้าไม่ได้นะคะ"

รินนะหยุดกึก ใบหน้าสวยนิ่งสนิทพลางถอนหายใจออกมาอย่างสุดทน ส่วนเร็นเริ่มหักนิ้วดังเปาะพร้อมบวก แต่อาร์ทก็ยังไม่หยุดขิง เขาเหล่มาที่คุณแล้วกระตุกยิ้ม "โดยเฉพาะแกน่ะ... วัน ๆ เอาแต่หน้าจิ้มคอมพ์ เสียเวลาชีวิตชะมัด"

แฟนต้าหุบยิ้มทันที รังสี "สายขุดมือโปร" เริ่มทำงาน เธอสะกิดไหล่คุณทันที

"[ชื่อคุณ] ค่ะ... มีคนอยากลองดีกับระบบไอทีของพวกเราแล้วว่ะ จัดการขุดประวัติ Digital Footprint ล่าสุดของพ่อคนรวยสปอร์ตบริหารคนนี้ให้ฉันหน่อยซิเอาแบบหน้าสั่นจนลืมทางกลับคณะไปเลยนะคะ" แฟนต้ากระซิบ เสียงของเธอเปลี่ยนเป็นโทนเยือกเย็น

"รับทราบ จัดให้เดี๋ยวนี้เลย"

คุณแสยะยิ้ม นิ้วมือรัวเข้าคีย์บอร์ดด้วยความเร็วระดับเทพ เจาะเข้าฐานข้อมูลสาธารณะและเช็ก Log บนโซเชียลมีเดียของอาร์ทที่เพิ่งอัปเดตไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน ไม่ถึงนาที ข้อมูลเด็ดก็เด้งขึ้นมาบนหน้าจอ คุณหมุนโน้ตบุ๊กส่งให้แฟนต้าดูทันที

แฟนต้ากวาดสายตาอ่านรูปหลักฐานและแชตหลุดแวบหนึ่ง ก่อนจะเปลี่ยนโหมดกลับมาเป็น "ยัยตัวหยอด" อีกครั้ง เธอลุกขึ้นยืน ขยับเสื้อแจ็คเก็ตหนังให้เข้าที่ แล้วเดินตรงเข้าไปหาอาร์ทด้วยรอยยิ้มหวานหยดย้อยที่ชวนให้คนมองใจสั่น

"อุ๊ย... คุณอาร์ทสุดหล่อคณะบริหารคะ" แฟนต้าลากเสียงหวาน เดินเข้าไปใกล้จนอาร์ทเริ่มหน้าแดงด้วยความหลงตัวเอง "ที่บอกว่าขับรถมารับรินนะเนี่ย... รถคันที่ 'เพิ่งโดนไฟแนนซ์โทรตามยึด' เมื่อตอนเที่ยงหรือเปล่าคะ? แหม... ฉันล่ะเอ็นดูความมั่นหน้าชวนใจสั่นนี้จริง ๆ ค่ะ"

อาร์ทหน้าถอดสีทันที รอยยิ้มมั่นใจหายวับไปในพริบตา "เธอมั่วอะไร! รถฉันซื้อสด!"

"สด... หรือผ่อนลมกันแน่คะ?" แฟนต้าหัวเลาะคิกคัก พลางชูสมาร์ทโฟนของเธอขึ้นมา ซึ่งคุณได้ซิงค์ข้อมูลรูปใบแจ้งหนี้ล่าสุดและภาพถ่ายรถของเขาที่จอดแปะป้ายประมูลทิ้งไว้ขึ้นหน้าจอพอดี "เนี่ย... เพื่อนไอทีสุดเลิฟของฉันเพิ่งส่งข้อมูลมาให้สด ๆ ร้อน ๆ เลยค่ะ แล้วที่บอกว่ารวยนักรวยหนา เงินเปย์สาวในคลับเมื่อวันก่อนยังต้องไปกดบัตรเงินสดมาจ่ายอยู่เลยไม่ใช่เหรอคะคุณขา?"

เร็นเห็นภาพในจอถึงกับหลุดขำก๊าก ส่วนรินนะยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ อาร์ทเริ่มเลิกลั่ก ใบหน้าแดงก่ำด้วยความอับอายเพราะคนรอบข้างเริ่มหันมามองและกระซิบกระซาบ

"พวกมึง... ฝากไว้ก่อนเถอะ!" อาร์ทสบถเสียงสั่น ก่อนจะรีบก้มหน้าเดินจ้ำอ้าวหนีออกจากคณะ IT ไปอย่างรวดเร็วราวกับเสือลำบาก

"หวังว่าคงไม่ต้องเจอกันอีกนะจ๊ะพ่อคนซื้อสด!" แฟนต้าตะโกนไล่หลังอย่างผู้ชนะ ก่อนจะเดินนวยนาดกลับมาที่โต๊ะแล้วทรุดตัวลงนั่งข้างคุณ เธอเอามือเท้าคาง ส่งสายตาวิบวับและยิ้มหวานให้อีกรอบ

"ทำงานไว สมเป็นคู่หูของฉันจริง ๆ เลยค่ะ" แฟนต้ายื่นหน้าเข้ามาใกล้จนคุณต้องขยับถอย "ขอบคุณสำหรับข้อมูลเด็ด ๆ นะคะ... เก่งแบบนี้ คืนนี้ฉันให้รางวัลเป็นการยอมให้ไปส่งที่หอพัก... แต่ฉันซ้อนนายขี่นะจ๊ะ!"