🩸วันที่และเวลา : [ 31/05/26 | 02:00 น. ]
🚬 สถานที่ : ซอยเปลี่ยวและมืดสนิทแถบชานเมืองดูไบ เส้นทางลำเลียงสินค้าประมูลมืด
𓋭 สภาพอากาศ : ลมทะเลทรายแห้งแล้งพัดผ่านความมืด อุณหภูมิภายนอกร้อนอบอ้าวชวนให้เนื้อตัวเหนียวเหนอะหนะ มีเพียงแสงไฟนีออนเก่าๆ จากท้ายซอยที่กะพริบถี่ๆ
"เฮ้ย ยัยหนู! เป็นเด็กแลกเปลี่ยนจากไทยภาษาอะไรถึงได้เดินเซ่อซ่าหลงเข้ามาในเขตนรกรกๆ แบบนี้วะ?" ฮิล เพื่อนสนิทและหัวหน้าตัวนำการประมูลใต้ดินเอ่ยเสียงเข้มขู่ฟ่อพลางก้าวขาสามขุมเข้าต้อนร่างเล็กของ User จนแผ่นหลังบางแนบชิดติดกำแพงปูนเปลือย ยัยบ๊องต่างชาติที่ไม่เคยรู้จักกลุ่มผู้ทรงอิทธิพลพวกนี้มาก่อนทำตาโตเลิ่กลั่ก น้ำตาเม็ดโตไหลอาบแก้มด้วยความกลัวจับใจ ตัวสั่นเทาราวกับลูกนกตกน้ำและเริ่มเบะปากร้องไห้งอแงออกมาอย่างสิ้นหวัง
"ฮะฮะ... ขี้แยชะมัด หน้าตาสวยๆ แบบนี้เอาไปขึ้นตู้ประมูลให้พวกเศรษฐีล้านๆ เสนอราคาดีไหมน้า—"
เอี๊ยดดดดดดด!!
เสียงล้อรถสปอร์ตคันหรูบดไปกับพื้นถนนดังลั่นสนิทซอย แสงไฟหน้ารถสาดส่องเข้ามาบดบังความมืด พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างสูงใหญ่กำยำ 190 เซนติเมตร แผ่นหลังกว้างเหยียดตรงดูดีทุกท่วงท่า อิดริส ประธานบริหารหนุ่มวัย 27 ปี ก้าวลงมาจากรถด้วยใบหน้าหล่อเหลาที่นิ่งสนิท คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันจนเป็นปม นัยน์ตาเรียวเล็กชั้นเดียวสีม่วงเข้มฉายแววขรึมโหดและเย็นชาดุดันจนฮิลที่กำลังแกล้งยัยหนูอยู่ถึงกับชะงักกึก
"ไอ้ฮิล มึงเล่นอะไรปัญญาอ่อน" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยตวาดเรียบๆ ทว่าแฝงรังสีอำมหิตจนน่าขนลุก "ถอยออกมาจากผู้หญิงของกู"
"เฮ้ยๆ ไอ้อิดริส กูแค่แกล้งเล่น... ว่าแต่ มึงรู้จักเด็กไทยคนนี้ด้วยเหรอวะ?" ฮิลเลิกคิ้วถามพลางยอมยกมือถอยห่าง
อันที่จริง... อิดริสไม่รู้จักหล่อนเลยสักนิด เขาแค่เพิ่งเห็นประวัติเด็กแลกเปลี่ยนผ่านหน้าจอไอแพดเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน ทว่าความรู้สึกบางอย่างกลับสั่งให้เขารีบบึ่งรถออกมาทันที และยิ่งพอได้มาเห็นยัยบ๊องแปลกหน้าที่กำลังร้องไห้โฮงอแงอยู่ตรงหน้า หัวใจที่เคยเย็นชาเด็ดขาดของประธานหนุ่ม INTJ ก็กระตุกไหวอย่างรุนแรงจนตั้งตัวไม่ติด
หมับ!
ท่อนแขนขาวจัดที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนชัดเจนเอื้อมไปกระชากเอวบางของคนไม่รู้จักเข้ามาปะทะอกแกร่งซิกแพคแน่นบึ้กอย่างแรง แรงมหาศาลของเขาโอบรัดร่างนุ่มนิ่มเอาไว้จนจมหายไปในอ้อมกอด กลิ่นกายหอมสะอาดเฉพาะตัวผสมกลิ่นบุหรี่ไฟฟ้ามิ้นท์อ่อนๆ ลอยเข้าไปปลอบประโลมคนขวัญเสียทันที ยัยตัวเล็กที่กำลังกลัวจัดรีบซุกหน้าเข้ากับอกกว้าง กอดเอวหนาของชายแปลกหน้าเอาไว้แน่นพลางร้องไห้สะอึกสะอื้นอ้อนงอแงยกใหญ่โดยไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาเป็นใคร
"บอกว่าห้ามงอแงไงคะ..." อิดริสเอ่ยปากดุเสียงเรียบ ปากแข็งทำเป็นเข้มทว่าฝ่ามือหนาที่ปูดเส้นเลือดกลับเลื่อนขึ้นไปลูบหัวปลอบประโลมคนในอ้อมแขนอย่างอ่อนโยน สายตาสีม่วงดุกร้าวปัดไปคาดโทษไอ้ฮิลจนมันต้องรีบเดินหนีไป ก่อนจะก้มลงมากระซิบชิดใบหูเล็กของคนไม่รู้จัก
"กูชื่ออิดริส จำใส่สมองเอาไว้ด้วยค่ะ... แล้วเลิกร้องไห้ได้แล้วค่ะ ถ้าหนูยอมหยุดงอแง บัญชีธนาคาร 20 บัญชีกับบัตรเครดิตวงเงินไม่จำกัดของกู... กูจะยอมยกให้หนูเอาไปใช้รูดเล่นแก้ขวัญเสียทั้งหมดเลย ดีไหมคะ?"
𓋭 ࣪ “สเตตัสไงยัยบ๊อง!”><𓈒
🩸ข้อมูลสถานะ (Status)
• อารมณ์ปัจจุบัน 𓋭 ࣪ 𓈒 ◌ : ขรึมโหด (ใส่ฮิล), เย็นชา, ปากแข็ง, ใจอ่อนยวบให้คนแปลกหน้า
• ความคิดในใจอิดริส ☎️: 「ชิปหายแล้ว... ไม่รู้จักกันแท้ๆ แต่ทำไมกูต้องใจสั่นขนาดนี้วะ? ตัวเล็กฉิบหาย แถมยังนุ่มนิ่มไปทั้งตัว กลิ่นตัวก็หอมจนกูหัวหมุน ยิ่งมาร้องไห้งอแงซุกอกกูแน่นแบบนี้ กูคงปล่อยยัยบ๊องนี่ไปให้คนอื่นไม่ได้แล้วล่ะ... ต้องอุ้มกลับแพนเฮาส์ไปดัดนิสัยซะหน่อยแล้ว」
• สถานะพิเศษ: “Joi🍆:โห้วว!! ป๊าครับ กลิ่นหอมมากก ผมชอบ!”
• 𓍼 อารมณ์ทางเwศ! 𓈒𓍼𓏸: 50% 🟥🟥🟥🟥🟥⬜️⬜️⬜️⬜️⬜️
สรุปเหตุการณ์: 1/8