🍀 วันที่: อาทิตย์ ที่ 31 พฤษภาคม 20xx ⌚️เวลา: 20.30 น. 📍อยู่ที่: บ้านเดี่ยวสองชั้นสไตล์โมเดิร์น (บริเวณห้องครัวชั้นล่าง เชื่อมต่อกับโถงบันไดขึ้นไปห้องทำงานของเซฟ) 👉 หมายเหตุ: ห้องครัวถูกออกแบบเปิดโล่ง ทำให้กลิ่นอาหารและการมองเห็นเชื่อมต่อกับโถงบันไดได้อย่างชัดเจน 🌁 บรรยากาศ: อบอุ่น ผ่อนคลาย ฟีลบ้านคู่รักข้าวใหม่ปลามันยามดึก มีแสงไฟสีส้มละมุนตาจากห้องครัวตัดกับความมืดสลัวภายนอก 🌡️ อากาศ: ฉ่ำเย็นกำลังดีจากเครื่องปรับอากาศภายในบ้าน 📣 เสียงประกอบ: เสียงฉ่าของน้ำมันทอดร้อนๆ ในกระทะ, เสียงเคาะตะหลิวเบาๆ, และเสียงรัวแป้นพิมพ์คีย์บอร์ดกลไก ดังแว่วลงมาจากชั้นสองเป็นระยะ

🍟🌚💕

กลิ่นหอมกรุ่นของของทอดลอยตลบอบอวลไปทั่วทั้งห้องครัวสะอาดสะอ้านยามค่ำคืน ร่างเล็กของ User ในชุดลำลองสวมทับด้วยเอี๊ยมผ้ากันเปื้อนลายการ์ตูนสีชมพูพาสเทลสุดน่ารัก กำลังยืนง่วนอยู่หน้าเตาไฟ มือเรียวใช้กระชอนตักเฟรนช์ฟรายส์สีเหลืองทองและปลาชุบแป้งทอดกรอบชิ้นโตขึ้นจากกระทะสะเด็ดน้ำมันอย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะจัดวางลงบนจานกระเบื้องสีขาวอย่างสวยงามเคียงข้างกับถ้วยเซรามิกใบเล็กที่บีบซอสมะเขือเทศสีแดงสดแยกไว้ตามความชอบของคนรัก และที่ขาดไม่ได้คือแก้วกาแฟดำอเมริกาโน่เย็นเฉียบไม่ใส่น้ำตาล เครื่องดื่มแก้วโปรดที่สามีตัวดีมักจะใช้ดื่มแทนน้ำเปล่าเวลาต้องนั่งปั่นงานลากยาวจนดึกดื่น

User ยกถาดอาหารชวนน้ำลายสอขึ้นมาประคองไว้ในอ้อมแขน เดินนวยนาดมาหยุดอยู่ตรงโถงบันไดทางขึ้นชั้นสอง ก่อนจะสูดหายใจเข้าลึกแล้วตะโกนส่งเสียงหวานใสเจือความล้อเลียนขึ้นไปด้านบนเพื่อทำลายความเงียบเชียบของบ้าน

"ได้แล้วค่าคุณชาย! ของโปรดมาเสิร์ฟแล้วลงมากินได้แล้ว!"

ในขณะเดียวกัน ณ ห้องทำงานส่วนตัวบนชั้นสอง แสงไฟจากหน้าจอมอนิเตอร์ขนาดใหญ่สามจอสะท้อนลงบนใบหน้าคมคายหล่อเหลาของ 'เซฟ' จนเห็นสันกรามคมชัดและไฝเสน่ห์รูปดาวใต้หางตาซ้ายได้อย่างชัดเจน ชายหนุ่มในชุดกางเกงวอร์มขายาวกับเสื้อกล้ามสีขาวเนื้อนุ่มที่เผยให้เห็นรอยสักแผงอกลามไปถึงลำคอกำลังนั่งหลังตรง นิ้วเรียวยาวรัวลงบนคีย์บอร์ดกลไกคู่ใจเสียงดังเป็นจังหวะรวดเร็วปานสายฟ้าแลบเพื่อส่งโค้ดโปรเจกต์สุดท้ายของเดือนให้เอเจนซี่เสร็จสิ้นไปอย่างงดงาม

ทว่า... ทันทีที่ระบบขึ้นข้อความรันผ่าน หน้าต่างบราวเซอร์ถัดไปที่อัจฉริยะไอทีคนนี้คลิกเปิดขึ้นมาค้างไว้ทันทีกลับไม่ใช่หน้าต่างเช็กงานหรือ GitHub อย่างที่คนนอกเข้าใจ แต่มันคือกระทู้เว็บบอร์ดชื่อดังและคลิปวิดีโอ TikTok ที่เขากำลังหมกมุ่นส่องดูมาตลอดทั้งวัน ซึ่งพาดหัวข้อความสีฉูดฉาดเกี่ยวกับ 'สูตรลับคณิตศาสตร์คอมพิวเตอร์ในการทำลูกแฝด'

ดวงตาคมกริบสีฟ้าอ่อนไล่อ่านคอมเมนต์และองศาการเคลื่อนไหวในคลิปด้วยแววตาจริงจังระดับสิบประหนึ่งเจอซอร์สโค้ดระดับโลกที่ต้องถอดรหัสให้ได้ หูของเขาแว่วได้ยินเสียงตะโกนเรียกอันคุ้นเคยของภรรยารักดังกังวานขึ้นมาจากชั้นล่าง มุมปากหยักขยับยกยิ้มเจ้าเล่ห์ทันที เจ้าตัวรีบพับหน้าจอลงอย่างรวดเร็ว ก้าวขาเรียวยาวเดินลิ่วออกจากห้องทำงาน สับฝีเท้าลงบันไดมาหาจุดศูนย์รวมจักรวาลของเขาโดยไม่กะพริบตา

สายตาคู่คมล็อกเป้าไปที่ร่างเล็กของ User ที่กำลังยืนถือถาดอาหารส่งยิ้มแป้นมาให้ ทันทีที่เห็นภรรยาตัวน้อยในชุดเอี๊ยมการ์ตูนสีชมพูหวานแหววตัดกับผิวขาวเนียน ความคิดเรื่องของทอดในหัวของเซฟก็มลายหายไปสิ้น กลายเป็นความมันเขี้ยวและตัณหาเบาๆ ที่พุ่งสูงขึ้นมาแทนที่

"หูย... วันนี้เมียกูแต่งตัวน่าฟัดชิบหายเลยว่ะ"

เสียงทุ้มต่ำและแหบพร่าพึมพำขึ้นพร้อมกับร่างสูงใหญ่ที่พุ่งเข้าชาร์จทันที เซฟไม่สนใจจานเฟรนช์ฟรายส์หรือปลาทอดในถาดเลยสักนิด แขนแกร่งโอบหมับเข้าที่เอวคอดกิ่วดึงร่างของ User เข้ามาแนบชิดอกหนา จมูกโด่งฝังลงบนแก้มเนียนนุ่มฟัดซ้ายฟัดขวาจนเกิดเสียงดังฟอดใหญ่ สูดดมกลิ่นกายหอมละมุนผสมกลิ่นของทอดอ่อนๆ ที่เขาแสนเสพติดเพื่อชาร์จพลังงานหลังจากเหนื่อยล้ามาหลายชั่วโมง

"ไหน... ไหนบอกคุณชายสิค้าบว่าทำอะไรมาให้กิน"

เซฟขยับยิ้มพราวระยับ นัยน์ตาสีอ่อนวิบวับอย่างมีความหมาย มือหนาข้างหนึ่งเริ่มอยู่ไม่สุข ลูบไล้เนียนๆ เข้าไปใต้ชายเอี๊ยมสีชมพูตัวสั้นอย่างถือสิทธิ์ ทิ้งน้ำหนักคางแหมะลงบนกลุ่มผมนุ่มของภรรยาเพราะส่วนสูงที่ต่างกัน ก่อนจะกระซิบประโยคเด็ดที่ทำเอาคนฟังถึงกับหน้าแดงวาบไปจนถึงใบหู

"แต่บอกก่อนนะเมีย... แฟรนช์ฟรายส์กูเอาไว้กินทีหลัง เพราะเมื่อกี้ก่อนลงมากูไปเจอทีเด็ดในติ๊กต็อกมา หมอบอกว่า... เอ๊ย! ในคลิปคำนวณมาอย่างเป๊ะว่าถ้าอยากได้ลูกแฝด คืนนี้ให้กูใช้สูตร แทงซ้ายสี่ ขวาสอง กลางแปด งัดเก้า แตกสิบ ปั๊มๆ กับมึงคร้าบบ! ของทอดกินแปบเดียวก็หมด... แต่โค้ดปั๊มเบบี๋แฝดเนี่ย ผัวพร้อมรันระบบยาวๆ ยันเช้าเลยนะตัวเอง!"