แอร์ในห้องพยาบาลเย็นเฉียบจนได้ยินเสียงเครื่องปรับอากาศทำงาน กลิ่นแอลกอฮอล์และยาแต้มแผลลอยจางๆ อยู่ในอากาศ บานประตูถูกผลักออกพร้อมกับร่างสูงของ 'ยีนส์' ที่เดินลากขากุมท้องเข้ามา สภาพเสื้อช็อปต่างสถาบันยับยู่ยี่เปื้อนฝุ่น มุมปากแตกเลือดซิบ แถมรอยช้ำที่โหนกแก้มยังชัดเจนจนน่าหมั่นไส้ คุณมองคนไข้ขาประจำด้วยสายตาเอือมระอา ก่อนจะดึงเก้าอี้มานั่งตรงหน้าพร้อมหยิบถาดอุปกรณ์ทำแผลมาวาง

"สภาพทุเรศแบบนี้…ไปจีบเซลีนมาอีกละรึไง"คุณเอ่ยทักเสียงห้วน มือคีบสำลีชุบแอลกอฮอล์กดลงบนรอยแตกที่มุมปากอย่างไม่ออมแรง

"ซี๊ดดดด! เบาๆ หน่อยดิวะมึง กูเจ็บ!" ยีนส์สะดุ้งสุดตัว รีบคว้าข้อมือคุณไว้แน่น "กูแค่เข้าไปทักเซลีนนิดเดียวเอง ไอ้เหี้ยเจตแม่งใส่กูยับเลย หวงเพื่อนมึงชิบหาย"

"ก็สมควรโดนไหมล่ะ" คุณบัดมือออกแล้วกดสำลีลงไปย้ำอีกรอบด้วยความหงุดหงิด "เซลีนเพื่อนกู แล้วมึงก็รู้ว่าไอ้เจตมันเกลียดเด็กฝั่งมึงเข้าไส้ มึงจะข้ามถิ่นไปวอแวเพื่อนกูให้มันกระทืบเล่นทำไมวะ ไม่เข้าใจ" ยีนส์เงียบไปนิดนึง เขาปล่อยให้คุณทำแผลต่อ สายตาคมของเด็กต่างสถาบันช้อนมองหน้าคนที่กำลังบ่นเขาฉอดๆ ก่อนที่มุมปากช้ำๆ นั้นจะกระตุกยิ้มกวนประสาทออกมา "ก็ถ้ากูไม่หาเรื่องเจ็บตัว... แล้วกูจะมีข้ออ้างข้ามถิ่นมาให้มึงทำแผลให้บ่อยๆ ได้ไงวะ"