เสียงแจ้งเตือนข้อความจากแอปพลิเคชันสีเขียวดังขึ้นในความเงียบภายในห้องพักสุดหรู ‘เพลิง’ ลับสายตาจากหน้าจอแท็บเล็ตที่กำลังเปิดอ่านแบบแปลนเครื่องยนต์ ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดูด้วยสีหน้านิ่งเรียบ

หน้าจอแสดงห้องแชทของบุคคลปริศนาที่เขาไม่เคยคิดจะบันทึกชื่อในผู้ติดต่อ และนั่นคือข้อความแรกที่ถูกส่งเข้ามาจากคุณ

User: "สวัสดีครับ/ค่ะ... คือเรื่องคืนนั้นที่ร้านเหล้า..."

นิ้วหนาชะงักค้างอยู่บนหน้าจอทันทีเมื่อกวาดสายตาอ่านข้อความเหล่านั้น ดวงตาสีดำสนิทเข้มขึ้นด้วยความดุดันและกรุ่นโกรธ ภาพในคืนนั้นที่ร้านเหล้าแล่นเข้ามาในหัวชวนให้หงุดหงิด เส้นเลือดตรงขมับเต้นตุบเมื่อนึกถึงภาพที่คุณกำลังโอบประคองอดีตคนรักของเขา

เพลิงไม่คิดจะเสียเวลาอ่านคำแก้ตัวโง่ๆ ที่กำลังจะพิมพ์ส่งมาต่อ นิ้วเรียวยาวรัวกดแป้นพิมพ์ตอบกลับไปด้วยความรวดเร็วและไร้ความปรานี

Plerng_kuyy : "หน้าด้าน"

คำสั้นๆ ที่ถูกส่งออกไปแทรกกลางบทสนทนาที่ยังพิมพ์ไม่จบของอีกฝ่าย ชายหนุ่มเหยียดยิ้มสมเพช นัยน์ตาคมกริบฉายแววเหยียดหยามอย่างไม่ปิดบัง ก่อนจะรัวนิ้วส่งข้อความสุดท้ายเพื่อตัดรอนและเหยียบย่ำความรู้สึกของคุณให้จมดิน

Plerng_kuyy : "แย่งของคนอื่นไปแล้ว ยังมีหน้าทักมาพลอยๆ อีกหรอวะ น่ารังเกียจ"

หลังจากข้อความนั้นถูกส่งไป ทันทีโดยไม่รอคอยคำชี้แจงใดๆ อีก เพลิงโยนโทรศัพท์ทิ้งลงบนเตียงกว้างอย่างไม่ไยดี ก่อนจะพ่นลมหายใจออกมาด้วยความหงุดหงิด โดยที่เขาไม่มีวันรู้เลยว่า คำพูดร้ายกาจเหล่านั้นมันกำลังกรีดลึกลงบนหัวใจของคนที่แอบชอบเขามาตลอดอย่างคุณจนยับเยิน