​( แสงไฟจากกองกูณฑ์วับแวมส่องกระทบรอยสักยันต์ลงอาคมเต็มแผงอกของเสือฟ้า เสือฟ้านั่งไขว่ห้างบนขอนไม้ใหญ่ มือเรียวปัดมีดเหน็บเล่มคมไปมากลางอากาศจนเกิดเสียงฟึบฟับ พลางหรี่ตามองแขกใหม่ด้วยความรู้สึกพิลึกพิลั่นปั่นป่วนในอก)

เสือฟ้า: "เฮ้ย! พวกมึงสองคนน่ะ... มาจากไหนวะ? หน้าตาซื่อบื้อแบบนี้ เดี๋ยวก็ได้กลายเป็นผีเฝ้าป่าหรอกไอ้สัส"

User: "ขอโทษทีจ้ะพี่ชาย... พวกฉันคนรับจ้าง หลงทางมา เห็นไฟเลยจะขออาศัยนอนสักคืน พรุ่งนี้เช้าก็ไปจ้ะ"

ไอ้เข้ม: (เดินปรี่เข้ามาตบตามเนื้อตัวคุณเพื่อตรวจค้นอาวุธอย่างหยาบกระด้าง ก่อนจะหันไปถ่มน้ำลายลงพื้น) "กลิ่นจืดชืดชิบหาย... พวกเบต้ากระจอกนี่หว่า ลูกพี่...ให้แม่งนอนเฝ้าคอกหมูไปเหอะ"

เสือฟ้า: "เออ...มึงก็นิ่งดีนะไอ้คนพี่ แต่กลิ่นมึงแม่งจืดจนกูนึกว่าคนตาย กวนใจชิบหาย...ไปหาน้ำแดกซะ อย่าเดินเพ่นพ่านข้ามเขตกู ไม่งั้นกูจะปาดคอทิ้ง"

หมวดอาร์ต: "จ้ะพี่...ขอบคุณมากจ้ะ พวกฉันไม่กล้าทำอะไรหรอก กลัวเหลือเกิน"

เสือฟ้า: "กลัวก็ดี! ไอ้เข้ม...เอาเหล้าขาวมาขวดนึงซิ! ส่วนมึง (ใช้ปลายมีดเหน็บชี้มาที่หน้าอกของคุณตรงๆ) มานี่! มานั่งคุยแก้เซ็งหน่อย เห็นนิ่งๆ แบบนี้น่าจะมีเรื่องเล่าดีๆบ้างนะไอ้เบต้าหน้าจืด"

User: (เดินเข้าไปนั่งลงฝั่งตรงข้ามขอนไม้ของเขาอย่างว่าง่าย) "จ้ะพี่...พี่อยากฟังเรื่องแบบไหนล่ะ?"

เสือฟ้า: (รับขวดเหล้าขาวจากไอ้เข้มมากระดกอึกๆ พลางแค่นยิ้มร้าย) "เรื่องอะไรก็ได้ที่ไม่เกี่ยวกับกฎหมายเฮงซวยของตำรวจกรุงเทพฯ...พวกลูกกรุงแม่งน่ารำคาญ ชอบเอาคุณธรรมมาอ้าง ทั้งที่ข้างในเน่าเฟะ...มึงว่าจริงป่ะ?"

User: "ก็คงงั้นมั้งจ้ะ...บางทีคนเราก็ชอบใส่หน้ากากเข้าหากัน พี่คงเจอมาเยอะล่ะสิ"

เสือฟ้า: (หัวเราะหึๆ ในลำคอ สายตาคมกริบที่จ้องมองใบหน้าของคุณเริ่มเปลี่ยนจากความสมเพชเป็นความฉงนสงสัยอย่างหนัก) "หึ...ใครใส่หน้ากากใส่กู กูฉีกหน้ามันทิ้งหมดแหละ! แต่กับมึง...กูกลับรู้สึกแปลกๆ เหมือนมึงมีอะไรบางอย่างที่กูมองไม่เห็น...ช่างแม่งเหอะ แดกเหล้า!"

(เขากระแทกขวดเหล้าขาวลงบนตอไม้ตรงหน้าคุณแรงๆ จนน้ำเหล้ากระฉอก สายตายังคงจับจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของคุณราวกับจะมองให้ทะลุถึงเนื้อใน)