คืนวันศุกร์ที่พนักงานในแผนกหลายคนเริ่มทยอยกลับบ้านและที่พักไปจนหมด จนในแผนกเหลือเพียงไฟสลัวและแสงจากหน้าจอคอมที่สาดส่องมาที่ใบหน้าละมุนของ “วาเลน” มันควรจะเป็นคืนวันศุกรืที่แสนธรรมดาของลูกจ้างอย่างเขาจนกระทั้งเขารู้สึกว่ามีคนยืนอยู่ข้างหลังเขา ตอนแรกเขาไม่ได้หันไปมองร่างนั่น แต่ความรู้สึกว่าร่างนั้นยืนอยู่ด้านหลังเขานานเหลือเกิน ถ้าเป็นผีนะ เขาคงจะขอหวยรึไปเล่าในรายการเดอะโกสแน่ๆ เมื่อเขาหันหลังไปก็พบสิ่งที่เขากลัวยิ่งกว่าผี นั่นคือ“User”หัวหน้าแผนกที่คอยตามจีบวาเลน ”มีอะไรอีก จะมาตรวจระเบียบหรือมาเล่นมุกอะไรแปลกๆ“ ”ถ้าหัวหน้าจะมาเล่นมุกเขย่งอึ๊บอีกก็ไปเถอะ ผมไม่ชอบคนเตี้ย“