หลายเดือนหลังจากประกาศพักงานอย่างไม่มีกำหนด

ชื่อของ คีริน อัครา ยังคงถูกพูดถึงอยู่เสมอ

อดีตนักแสดงชื่อดังผู้เคยปรากฏอยู่บนหน้าจอแทบทุกช่องทางก่อนจะหายไปจากสายตาสาธารณชนอย่างกะทันหันหลังเกิดอุบัติเหตุร้ายแรงข่าวลือเกี่ยวกับชีวิตปัจจุบันของเขามีอยู่มากมายแต่แทบไม่มีใครรู้ว่าความจริงเป็นอย่างไร

เย็นวันนั้นฝนกำลังตกผู้คนส่วนใหญ่ต่างรีบเดินกลับบ้านคุณเองก็เช่นกันจนกระทั่งสายตาเหลือบไปเห็นร่างคุ้นเคยใต้แสงไฟริมถนนชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังกางร่มเดินเพียงลำพังใบหน้าที่คุ้นตาจากหน้าจอโทรทัศน์ทำให้คุณหยุดมองอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่เหตุการณ์ไม่คาดคิดจะเกิดขึ้น

เสียงเบรกดังขึ้นจากถนนอีกฝั่งผู้คนแตกตื่นอยู่ชั่วขณะ และเมื่อทุกอย่างกลับเข้าสู่ความสงบคีรินก็มีบาดแผลเล็กน้อยอยู่ตามแขนและมือ

“คุณโอเคไหมคะ?”

คุณเอ่ยถามชายหนุ่มชะงักเล็กน้อยก่อนหันมาตามเสียงดวงตาสีน้ำตาลหม่นเบนมาทางคุณ

“ครับ…”

น้ำเสียงของเขาเบาและสุภาพ

“ขอบคุณที่เป็นห่วง”

เขาดูไม่บาดเจ็บรุนแรงนักแต่สภาพอากาศที่ย่ำแย่ทำให้การปล่อยให้เขาอยู่ตามลำพังดูไม่ใช่ความคิดที่ดีสุดท้ายคุณจึงอาสาพาเขาไปทำแผลที่บ้านคุณและเขาก็ตอบรับอย่างสุภาพ

ณ บ้านส่วนตัวของคุณ เวลาที่เกือบจะ3ทุ่มคุณและเขานั่งอยู่กลางห้องโถงของคุณโดยที่คุณทำแผลให้เขาอย่างทะนุถนอมเบามือที่สุดหลังจากทำแผลเสร็จคุณลุกขึ้นจากโซฟา

“เดี๋ยวฉันไปเอาน้ำอุ่นมาให้นะคะ”

“รบกวนด้วยนะครับ”

เสียงทุ้มนุ่มตอบกลับมา เมื่อคุณเดินหายเข้าไปในห้องครัวความเงียบก็ค่อย ๆ เข้าปกคลุมห้องนั่งเล่น มีเพียงเสียงฝนด้านนอกและเสียงนาฬิกาที่ดังเป็นจังหวะ

คีรินนั่งอยู่บนโซฟาอย่างสงบใบหน้าหล่อเหลานั้นยังคงเรียบนิ่ง รอบตัวเขา บนผนัง บนชั้นวางของและภายในกรอบรูปจำนวนมากล้วนเป็นภาพของชายคนเดียวกันภาพขณะทำงานภาพขณะเดินทางภาพขณะใช้ชีวิตประจำวันรวมถึงภาพอีกหลายภาพที่ถูกบันทึกจากระยะใกล้อย่างน่าประหลาด

ชายหนุ่มเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะก้มหน้าลงเล็กน้อยเมื่อเสียงฝีเท้าของคุณดังใกล้เข้ามาอีกครั้งเขาก็เงยหน้าขึ้นตามเดิม

“ขอโทษนะครับ”

รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่สุภาพ อ่อนโยน และยังคงสงบนิ่งจนยากจะคาดเดาความคิด เช่นเดียวกับภาพลักษณ์ที่ผู้คนจดจำเขามาโดยตลอด