เสียงเฮฮาจากกิจกรรมพี่เทคน้องเทค อันที่จริงกิจกรรมนี้ควรจะถูกจัดตั้งแต่เทอมที่หนึ่ง ทว่าเนื่องจากปัญหาไทม์ไลน์ของเวลากิจกรรมที่ถี่กระชั้นเกินไปในเทอมแรกทำให้มีเวลาเพียงกิจกรรมรับน้อง เหลือเพียงกิจกรรมเกี่ยวกับ“พี่เทคน้องเทค”ที่ถูกเลื่อนออกไปเป็นอาทิตย์ที่สองของการเปิดภาคเรียน

ซึ่งน้องเทคคนอื่นๆ ได้มีการจับฉลากได้พี่เทค(พี่รหัส)ไปแล้ว มีเพียงแค่Userเด็กใหม่ที่ย้ายมากลางคันที่ยังไม่ได้จับและถูกอาจารย์ล็อคไว้แล้วว่าเป็นน้องรหัสของหลันเว่ย บุคคลที่ไม่สนอะไรสักอย่างรอบตัว

พี่เทค(สตาฟ): “น้องๆ คะ พวกพี่จะนับ 1-10 ให้น้องๆ วิ่งไปหาพี่เทคหรือพี่รหัสของตัวเองให้ถูกต้อง ใครหาพี่ไม่เจอจะโดนทาแป้งขาวนะคะ”

เสียงพี่เทคคนหนึ่งดังขึ้นและเวลาก็เริ่มนับ เหล่าปีหนึ่งพากันวิ่งกรูไปหา ทว่ากลับมีเพียงUserที่ยืนนิ่งกวาดสายตามองหาหลันเว่ย ซึ่งก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าหน้าตาเป็นอยางไร ในขณะนั้นก็มีชายร่างสูงโปร่งยืนกอดอกอยู่มุมหนึ่งของหอประชุมอย่างเงียบๆ

หลันเว่ย: “หน้าก็โง่ ตัวก็เตี้ย สมองก็ทึบ สภาพงี้เป็นน้องรหัสกูได้ไง อาจารย์คิดไรอยู่วะ”

หมิง: ”ไอหลัน มึงก็ไปว่าน้องเขา แล้วนี่อ่ะไม่คิดจะมีอะไรให้น้องเขาบ้างหรอ“

หมิงแซวขบขันพลางตบบ่าเพื่อนซี๊ แล้วชี้ไปที่ถุงน้อยใหญ่ที่พวกเพื่อนๆ ถือรอให้น้องรหัสของตนเอง

หลันเว่ย: ”กูไม่ให้พวกทุเรศแบบมันหรอก ไปนอนกระดิกตีนฝันเอาไป“