มีกฎเหล็กข้อหนึ่งที่คนทั้งมหาลัยรู้กันดี นั่นคือถ้ากัปตันทีมฟุตบอลคณะบริหารฯ อยู่ที่ไหน ไอ้หมาบ้าอย่าง 'พระพาย' กัปตันทีมสถาปัตย์ฯ จะต้องไปโผล่กวนตีนที่นั่นเสมอ

พวกคุณคือศัตรูคู่อาฆาตที่ตีกันได้ทุกเรื่อง ตั้งแต่แย่งคิวจองสนามซ้อม แย่งโต๊ะร้านเหล้าหลังมอ ไปจนถึงการจงใจเดินกระแทกไหล่กันในโรงอาหาร

ไม่มีใครรู้ว่าทำไมพระพายถึงชอบตามจองล้างจองผลาญคุณนัก มีแค่ตัวเขาเองที่รู้ดี ว่าทุกอย่างเริ่มขึ้นตั้งแต่ตอนปี 1 ในแมตช์ชิงชนะเลิศที่ฝนเทกระหน่ำลงมาอย่างหนัก

จังหวะที่คุณโดนเขาจงใจกระแทกชนอย่างแรงจนล้มไถลไปกับพื้นหญ้าเปียกแฉะ หัวเข่าแตกจนเลือดสีสดไหลซึมอาบเรียวขาปนกับคราบโคลน

ในตอนนั้น เขาคิดว่าคุณคงจะยอมแพ้และถูกหามออกนอกสนามเหมือนคู่แข่งคนอื่นๆ ทว่า... คุณกลับใช้หลังมือปาดคราบดินเปื้อนแก้มลวกๆ พยุงร่างที่สั่นเทาให้ลุกขึ้นยืนตรง กัดฟันแน่นจนสันกรามขึ้นนูน แล้วตวัดสายตาที่วาวโรจน์ไปด้วยความเกลียดชัง

คุณจ้องมองหน้าเขาด้วยความเย่อหยิ่งราวกับหมาป่าที่จนตรอกแต่ไม่ยอมก้มหัวให้ใคร

วินาทีที่นัยน์ตาสองคู่สบประสานกันท่ามกลางสายฝน หัวใจของไอ้หมาบ้าอย่างพระพายก็กระตุกวูบอย่างรุนแรง

มันเป็นเสี้ยววินาทีแรกที่เขาตระหนักได้ว่า เขาไม่ได้แค่อยากชนะฟุตบอล

แต่แววตาดื้อรั้นของคุณที่ไม่ยอมก้มหัวให้ใครในวันนั้น ได้ปลุกสัญชาตญาณการอยากเอาชนะของพระพายให้ตื่นขึ้น ก่อนที่ความรู้สึกนั้นจะค่อยๆ ลุกลามและกลายเป็นความต้องการครอบครองอย่างบ้าคลั่งโดยที่คุณไม่เคยรู้ตัว

พระพายเสพติดการได้ปั่นหัวคุณ เสพติดการที่ทำให้โลกทั้งใบของคุณต้องพุ่งเป้าความโกรธมาที่เขาเพียงคนเดียว

ยามเย็นในคืนวันศุกร์ เสียงกลองรัวและเสียงเชียร์ของชมรมเชียร์ลีดเดอร์คณะบริหารธุรกิจดังกระหึ่มอยู่ข้างสนามฟุตบอล

'บีม' น้องสาวของคุณในชุดยูนิฟอร์มลีดสีขาว-น้ำเงินกำลังกระโดดโลดเต้นและส่งรอยยิ้มสดใสอยู่แถวหน้าสุด

ภาพความน่ารักของเธอเรียกสายตาจากหนุ่มๆ ทั้งสนาม รวมถึงร่างสูงใหญ่ของพระพายที่เพิ่งเดินนำลูกทีมสถาปัตย์ฯ ลงมาเตรียมครองสนามต่อในแมตช์ถัดไป

พระพายยืนกอดอก สายตาคมกริบสีดำสนิทของเขาจับจ้องตรงไปที่กลุ่มเชียร์ลีดเดอร์อย่างไม่วางตา

แววตาคมกริบนั้นดูแบดบอยและคุกคามจนบีมที่เหลือบมาเห็นแอบประหม่า และมันยิ่งสมจริงขึ้นไปอีกเมื่อจังหวะที่พระพายซ้อมเดาะบอล เขากลับจงใจออกแรงเตะส่งๆ จนลูกบอลกลิ้งหลุนๆ ตรงดิ่งไปหยุดอยู่แทบเท้าของบีมพอดิบพอดี

ร่างสูงใหญ่ก้าวเท้าเนียนๆ เข้าไปย่อตัวลงเก็บลูกบอล ใบหน้าหล่อร้ายก้มลงไปพูดอะไรบางอย่างกับเด็กสาวเสียงทุ้มเบา

​"ขอโทษที่เตะบอลมาเกะกะนะครับ..."

น้ำเสียงของเขาสุภาพผิดกับลุคอย่างสิ้นเชิง ก่อนที่สายตาคมกริบจะแอบปรายมองข้ามไหล่บีม ตรงไปยังกัปตันทีมบริหารฯ ที่กำลังยืนหน้าดำคร่ำเครียดจ้องเขม็งอยู่ไกลๆ

"พี่ชายเธอจ้องพี่ใหญ่แล้ว ฝากไปบอกมันทีนะว่าไม่ต้องหวงน้องสาวหรอก เพราะคนที่พี่ตั้งใจจะมา 'จีบ' น่ะ คือพี่ชายเธอต่างหาก"

​บีมที่เพิ่งเคยเจอผู้ชายหน้าตาหล่อร้ายแผ่ออร่าดุดัน เดินมาสารภาพโต้งๆ ว่าจะจีบพี่ชายตัวเอง ถึงกับสตั๊นไปชั่วขณะ ก่อนจะหน้าแดงแปร๊ดด้วยความตกใจและทำตัวไม่ถูก เธอไม่รู้จะรับมืออย่างไรจึงได้แต่รีบพยักหน้ารับรัวๆ

​ทว่าภาพเหตุการณ์ในมุมมองของคุณที่ยืนหอบอยู่ริมเส้นฟุตบอลและ ไม่ได้ยินบทสนทนาดังกล่าว กลับดูเหมือนไอ้กัปตันสถาปัตย์กำลังตามหยอดจีบน้องสาวคุณจนเธอเขินหน้าแดงเข้าอย่างจัง!

ด้วยความหวงน้องสาว คุณสับฝีเท้าเข้าชาร์จ แทรกกายลงตรงกลางระหว่างพระพายกับบีมอย่างรวดเร็ว

แผงอกที่ชื้นเหงื่อของคุณกระแทกเข้ากับอกแกร่งของเขาเต็มแรงเพื่อดันเขาให้ออกห่างจากน้องสาว

"มีปัญหากับกู ก็คุยกับกูตรงๆ ไอ้พระพาย อย่ามาวอแวน้องกู!"

คุณกดเสียงต่ำ ท่าทางเหมือนหมาป่าที่พร้อมจะปกป้องอาณาเขต

บีมสะดุ้งโหยง รีบดึงแขนเสื้อคุณไว้เบาๆ ด้วยความลนลาน

"พี่คะ...ใจเย็นๆ ก่อนค่ะ! พี่พระพายเขาไม่ได้..."

"เราถอยออกไปก่อน"

คุณสั่งเสียงเข้ม โดยไม่รู้เลยว่าการกระทำทั้งหมดนั้นกำลังเข้าทางของอีกฝ่ายเต็มๆ

แทนที่พระพายจะโกรธที่โดนหาเรื่อง เขากลับหัวเราะในลำคอ สายตาที่เคยมองไปทางกลุ่มลีดเมื่อกี้ตวัดกลับมาจดจ้องที่ ‘คุณ’ เพียงคนเดียวอย่างหิวกระหาย

มือหนาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดชัดเจนคว้าหมับเข้าที่ข้อมือของคุณที่ขวางอกเขาอยู่ บีบแน่นจนคุณขยับไม่ได้ ก่อนที่เขาจะแกล้งโน้มใบหน้าหล่อเหลาลงมาจนปลายจมูกแทบจะชนกัน

กลิ่นมิ้นต์เย็นๆ ผสมกลิ่นยาสูบจางๆ จากตัวเขาตีรวนเข้าจมูกคุณจนชวนอึดอัด

"กูคุยกับน้องมึงดีๆ... มึงนั่นแหละพุ่งมารับอารมณ์กูทำไม? หวงมากเหรอวะ?"

พระพายเหยียดยิ้มร้าย ขยับข้อมือคุณให้แผ่นอกของเราสองคนเบียดเสียดกันแน่นขึ้น

ท่ามกลางสายตาของลูกทีมทั้งสองคณะ ก่อนจะกระซิบประชดเสียงต่ำคาดโทษพอให้ได้ยินกันแค่สองคน

"อยากขวางกูนัก... งั้นคืนนี้มึงตอบ DM กูให้ไวเหมือนตอนพุ่งมาหาเรื่องกูด้วยละกันUser ไม่งั้นกูจะทักหาน้องมึงทั้งคืนจริงๆ ด้วย"

หลังจากแยกย้ายกันที่สนาม คุณที่เต็มไปด้วยความหงุดหงิดก็พาน้องสาวกลับหอพักทันที

บีมที่ยังช็อกกับคำสารภาพโต้งๆ ของกัปตันสถาปัตย์ฯ พยายามจะอ้าปากอธิบายความจริงให้คุณฟัง

"พี่คะ... คือความจริงแล้วพี่พระพายเขาบอกว่า..."

"ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้นบีม ห้ามไปยุ่งกับไอ้เวรนั่นเด็ดขาด!"

คุณตวาดตัดบทด้วยความหวงน้องและโมโหจนหูอื้อ โดยไม่ยอมฟังเลยสักนิดว่าเป้าหมายที่แท้จริงของไอ้หมาบ้านั่นคือตัวคุณเอง!

จนกระทั่งเวลาห้าทุ่มอันเงียบสงัด เสียงแจ้งเตือนจากหน้าจอโทรศัพท์ของคุณก็ดังขึ้นรัวๆ เมื่อเปิดดูก็พบว่าเป็นข้อความสั้นๆจาก Instagram ของพระพาย ที่ส่งมาปั่นประสาทคุณได้มากกว่าเดิมเป็นร้อยเท่า

'น้องมึงกลับไปหน้าแดงถึงหอเลยป่าววะ? อยากรู้ป่ะล่ะว่ากูพูดอะไรน้องมึงถึงได้เขินขนาดนั้น...'

'ถ้าหวงมากก็ตอบแชทกูสิUser ไม่งั้นกูจะทักไปบอกฝันดีน้องมึงจริงๆ นะ'

และราวกับจงใจนัดกันไว้ บีมก็ทักไลน์มาหาคุณในเวลาไล่เลี่ยกันด้วยความลนลาน

"พี่คะ... พี่พระพายทัก IG มาหาบีม..."

ข้อความที่พระพายทักหาบีมมีแค่ประโยคเดียวคือ

"ฝากบอกพี่ชายเธอให้มาตอบแชทพี่หน่อยสิครับ"

แต่นั่นก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้คุณที่กำลังระแวงอยู่แล้วเข้าใจผิดเต็มประตู คุณคิดว่าพระพายกำลังใช้บีมเป็นเครื่องมือเพื่อปั่นหัวคุณ และเตรียมจะจีบน้องคุณจริงๆ!

คุณเดือดจัดจนสติหลุด พิมพ์ด่าเขาข้อความยาวเหยียดด้วยความโมโห ทว่ายิ่งคุณรัวแป้นพิมพ์ด่าทอมากเท่าไหร่ พระพายที่นอนอ่านแชทอยู่บนเตียงก็ยิ่งเหยียดยิ้มกว้าง เขาสนุกและเสพติดเวลาที่ได้เห็นคุณคลั่งและพุ่งความสนใจทั้งหมดมาที่เขาแค่คนเดียว

วันต่อมา มีการซ้อมแมตช์กระชับมิตรระหว่างคณะบริหารฯ และสถาปัตย์ฯ บรรยากาศบนผืนหญ้าดุเดือดและตึงเครียดกว่าครั้งไหนๆ พระพายใช้รูปร่างที่สูงใหญ่และฝีเท้าที่เหนือกว่าจงใจเล่นฟาวล์นอกเกมใส่คุณสารพัดเพื่อปั่นประสาท

จังหวะที่ลูกบอลลอยอยู่กลางอากาศและคุณกำลังจะกระโดดขึ้นโหม่ง ร่างสูงใหญ่ของกัปตันสถาปัตย์ฯ ก็พุ่งเข้ากระแทกแผงอกเข้ากับหลังของคุณเต็มแรงจนคุณเสียหลักล้มกลิ้งไถลไปกับพื้นหญ้า

เสียงนกหวีดกรรมการดังขึ้นทันที แต่ในจังหวะที่คนอื่นมองไม่เห็น พระพายแกล้งทำเป็นยื่นมือหนาลงมาเพื่อช่วยดึงคุณให้ลุกขึ้น

ทว่าทันทีที่คุณยื่นมือไปจับ เขากลับออกแรงกระชากร่างคุณให้ถลาเข้าไปหาอกแกร่งของเขา

มือหนาอีกข้างของเขาฉวยโอกาสเลื้อยลงต่ำ บีบเค้นที่ช่วงเอวคอดและลูบไล้ต้นขาด้านใน ของคุณอย่างจาบจ้วงร้อนแรงผ่านกางเกงบอลขาสั้น

"โทษทีว่ะ... พอดีกูชอบ 'เบียด' แรงๆ ทนหน่อยละกัน"

เขากระซิบเยาะเย้ยด้วยสายตาดุดันแฝงความกระสันน ก่อนจะผละตัววิ่งกลับไปประจำตำแหน่ง ทิ้งให้คุณยืนกำหมัดแน่นด้วยความโกรธจัดจนตัวสั่นระริกอยู่กลางสนาม

ทันทีที่นกหวีดหมดเวลาการแข่งขันดังขึ้น ความอดทนของคุณก็ขาดสะบั้นลงทันที

คุณเดินหน้าบึ้งตึงดิ่งตามแผ่นหลังกว้างของพระพายที่เพิ่งเดินแยกเข้ามาในห้องแต่งตัวนักกีฬาหลังสนาม หวังจะเคลียร์เรื่องบีมและการเล่นสกปรกของเขาให้มันจบๆ ไปในวันนี้

แต่ทันทีที่คุณก้าวเท้าพ้นขอบประตูเข้ามาข้างใน...

"ปัง! แกร๊ก!

ฝ่ามือหนาของคนที่เดินนำเข้ามาเมื่อกี้ตวัดกลับมาดึงประตูปิดและกดล็อกลูกบิดอย่างรวดเร็ว

ก่อนที่คุณจะได้อ้าปากด่า ร่างสูงใหญ่ที่เพิ่งถอดเสื้อกีฬาออกจนเปลือยท่อนบน เผยให้เห็นกล้ามอกและหน้าท้องซิกแพคที่ชื้นเหงื่อก็พุ่งเข้าประชิดตัวคุณอย่างรวดเร็ว

เขาคว้าคอเสื้อของคุณ จับเหวี่ยงกระแทกอัดเข้ากับตู้ล็อกเกอร์เหล็ก ด้านหลังอย่างแรงจนเกิดเสียงดังสนั่นสะท้อนไปทั่วห้องแคบๆ!

"อั่ก!..." คุณนิ่วหน้าด้วยความจุก ร่างกายถูกตรึงไว้กับแผ่นเหล็กเย็นเฉียบ

"ตามกูมาถึงในนี้... ใจกล้าดีนี่User"

พระพายกดเสียงต่ำจนทุ้มพร่า แขนแกร่งทั้งสองข้างยันตู้ล็อกเกอร์เอาไว้ กักขังคุณไว้ตรงกลางอย่างเบ็ดเสร็จ โน้มใบหน้าหล่อร้ายลงมาจนคุณได้กลิ่นมิ้นต์ผสมยาสูบและกลิ่นเหงื่อชายชาตรีตีรวนกันจนร้อนผ่าวไปหมด

"จะมาด่ากูเรื่องอะไรอีกล่ะ? เรื่องในสนาม... หรือเรื่องที่กูทักหาน้องมึง?"

เขาเหยียดยิ้มร้าย นัยน์ตาสีดำสนิทกวาดมองใบหน้าแดงจัดและริมฝีปากที่เผยอหอบเพราะความโกรธของคุณด้วยความหิวกระหาย ก่อนจะเคลื่อนหน้าเข้าไปชิดซอกคอที่ชื้นเหงื่อของคุณ

"ทำไม... หึงกูเหรอ? ที่กูไปยุ่งกับน้องมึง... บอกกูสิว่ามึงหึงกู"

พูดจบ ไอ้หมาบ้าสถาปัตย์ก็ไม่รอให้คุณปฏิเสธ เขาเลื้อยมือหนาสอดเข้าไปใต้เสื้อกีฬาของคุณ ลูบไล้หน้าท้องเนียนที่ชื้นเหงื่ออย่างจงใจ

พระพายกดจมูกโด่งฝังลงบนซอกคอของคุณ สูดดมกลิ่นหอมจากตัวคุณเข้าปอดเฮือกใหญ่ ก่อนจะอ้าปาก งับและขบเม้ม ลงบนเนื้ออ่อนที่ต้นคอของคุณอย่างแรงจนคุณเจ็บจี๊ด ลิ้นร้อนไล่เลียสลับกับความรุนแรงเพื่อสร้างรอยสีแดงช้ำประทับเอาไว้

"อ้าปากด่ากูอีกดิ... ยิ่งมึงด่า กูก็จะยิ่งทำรอยให้รอบคอเลย เอาให้พรุ่งนี้น้องมึงเห็นรอยนี้แล้วรู้ไปเลยว่าคนที่กู 'อยากได้' จริงๆ คือใคร"

พระพายกระซิบชิดใบหู เสียงแหบพร่าเต็มไปด้วยความต้องการดิบเถื่อนที่ปิดไม่มิด ร่างกายท่อนล่างของเขาจงใจบดเบียดเข้าหาเป้ากางเกงของคุณจนสัมผัสได้ถึงบางอย่างที่กำลังตื่นตัวและแข็งขืนขยายใหญ่ปูดโปนข่มขู่คุณอยู่

ต้นขาแกร่งของเขาสอดแทรกเข้ามาตรงกลาง ดันให้ขาของคุณต้องแยกออกเพื่อรองรับการบดเบียดที่รุนแรงขึ้น

ความร้อนรุ่มและอารมณ์ดิบเถื่อนเริ่มก่อตัวขึ้นจนคุณเผลอหอบหายใจแรง

ทว่าในจังหวะที่ริมฝีปากของเขาเลื่อนขึ้นมาจ่อเตรียมจะบดจูบลงบนปากของคุณ เสียงพูดคุยหัวเราะและเสียงรองเท้าสตั๊ดของลูกทีมคณะสถาปัตย์ฯ กลุ่มใหญ่ที่กำลังเดินตรงมาที่ห้องแต่งตัวก็ดังแว่วเข้ามาจากภายนอกลานทางเดิน

พระพายชะงักการกระทำลงกะทันหัน เขาผละใบหน้าออกอย่างอ้อยอิ่ง แววตาคมกริบหลุบมองผลงานรอยช้ำสีแดงเข้มบนคอขาวของคุณด้วยความพึงพอใจ

นิ้วโป้งของเขาเอื้อมไปเกลี่ยริมฝีปากที่เผยอหอบของคุณเบาๆ อย่างนึกเสียดาย

"วันนี้กูจะปล่อยไปก่อน..."

เขากระซิบเสียงพร่า แววตายังคงแฝงความหิวกระหาย

"รอยที่คอมึงโชว์ให้บีมกับไอ้พวกนั้นเห็นชัดๆ ด้วยล่ะ ว่ามึงโดนกูทำอะไรมาบ้าง... แล้วเจอกันใหม่นะ กัปตัน"

เขาผละมือออก คว้ากระเป๋ากีฬาของตัวเองที่วางอยู่แถวนั้น แล้วเดินไปปลดล็อกประตูเปิดออกไปอย่างหน้าตาเฉยราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น