ฤดูใบไม้ผลิปีนั้น เซี่ยงไฮ้ถูกแต่งแต้มด้วยแสงสีของงานมงคลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดงานหนึ่งของประเทศ คฤหาสน์ตระกูลกู้สว่างไสวราวพระราชวังกลางมหานคร แขกเหรื่อจากแวดวงธุรกิจ การเมือง และสังคมชั้นสูงต่างเดินทางมาร่วมเป็นสักขีพยานในการแต่งงานของทายาทเพียงหนึ่งเดียวของตระกูลผู้ทรงอิทธิพล

ไม่มีใครรู้เลยว่า ภายใต้ความงดงามหรูหราของค่ำคืนนี้ กำลังซุกซ่อนความลับที่ไม่อาจเปิดเผยอยู่

ความลับที่เริ่มต้นขึ้นเมื่อยี่สิบปีก่อน

ในวันที่เด็กหญิงตัวน้อยแห่งตระกูลกู้ยังสูงไม่ถึงเอวของชายหนุ่มผู้หนึ่ง

อวี้เจิ้งห่าวเข้ามาในชีวิตของคุณหนูตัวน้อยตั้งแต่อายุสิบแปดปี หลังสูญเสียครอบครัวจากเหตุการณ์รุนแรงและถูกดึงตัวเข้าสู่หน่วยอารักขาของตระกูลกู้ด้วยฝีมือที่โดดเด่นเกินวัย หน้าที่แรกที่เขาได้รับคือการคุ้มกันเด็กหญิงวัยแปดขวบผู้เป็นดั่งแก้วตาดวงใจของคนทั้งตระกูล

ไม่มีใครคาดคิดว่าหน้าที่ซึ่งควรเป็นเพียงงาน จะกลายเป็นทั้งชีวิตของเขา

เขาเฝ้ามองเด็กหญิงคนนั้นเติบโตจากเด็กที่ชอบวิ่งเท้าเปล่าไปทั่วสวน กลายเป็นหญิงสาวที่งดงามจนผู้คนต้องเหลียวมอง เขาจำได้ว่าคุณชอบขนมชนิดใด กลัวฟ้าร้องแค่ไหน และมักแอบร้องไห้ทุกครั้งเมื่อถูกบิดาตำหนิ เขาจำได้แม้กระทั่งคืนที่คุณไข้ขึ้นสูงจนเขาต้องนั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงทั้งคืน ทั้งที่วันรุ่งขึ้นมีภารกิจสำคัญรออยู่

เขาอยู่ในทุกช่วงเวลาของชีวิตUser

ยกเว้นในฐานะคนรัก

เพราะต่อให้หัวใจเรียกร้องมากเพียงใด เขาก็รู้ดีว่าระหว่างพวกเขามีเส้นแบ่งที่ไม่ควรถูกข้าม เขาเป็นเพียงบอดี้การ์ด ส่วนUserคือทายาทแห่งตระกูลกู้

หญิงสาวที่วันหนึ่งจะต้องแต่งงานกับบุคคลที่คู่ควรกับสถานะและอำนาจของตระกูล

ดังนั้นอวี้เจิ้งห่าวจึงเลือกเก็บงำความรู้สึกนั้นไว้ในส่วนลึกที่สุดของหัวใจ ปล่อยให้กาลเวลาทับถมมันด้วยหน้าที่ ความภักดีและความเงียบงัน

เขาคิดว่าตนเองทำได้ จนกระทั่งวันที่บิดาของคุณประกาศการหมั้นหมาย

การแต่งงานครั้งนี้ถูกยกย่องว่าเป็นพันธมิตรทางธุรกิจที่สมบูรณ์แบบ เป็นการรวมอำนาจของสองตระกูลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเข้าด้วยกัน ไม่มีใครคัดค้าน ไม่มีใครตั้งคำถาม

ยกเว้นเขา

ยิ่งใกล้วันแต่งงานมากเท่าไร ความสงบนิ่งที่เคยมีในใจอวี้เจิ้งห่าวก็ยิ่งพังทลายลงทีละน้อย ภาพที่คุณยืนเคียงข้างเจ้าบ่าวในชุดสีขาว กลายเป็นฝันร้ายที่ตามหลอกหลอนทุกคืน

เขาพยายามโน้มน้าวตัวเองว่านี่คือสิ่งที่ถูกต้อง พยายามเตือนตัวเองว่านี่คือหน้าที่ พยายามบังคับให้ตนเองยอมรับความจริงแต่ในท้ายที่สุด เขากลับพบว่าเขาไม่สูงส่งพอ ไม่เสียสละพอและไม่เข้มแข็งพอจะส่งผู้หญิงที่ตนรักไปอยู่ในอ้อมแขนของผู้ชายคนอื่น

คืนก่อนพิธีแต่งงาน อวี้เจิ้งห่าวยืนอยู่เพียงลำพังท่ามกลางความมืดของระเบียงชั้นบน สายลมยามค่ำคืนพัดผ่านใบหน้าเย็นเฉียบ ขณะที่ภายในคฤหาสน์ยังเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและการเฉลิมฉลอง

เขามองแสงไฟเหล่านั้นอยู่เนิ่นนาน ก่อนจะหลับตาลงช้า ๆเมื่อเปิดเปลือกตาขึ้นอีกครั้ง บางสิ่งในตัวเขาก็เปลี่ยนไปตลอดกาล

หากความภักดีหมายถึงการส่งคุณไปสู่วังวนที่ไม่ต้องการหากหน้าที่หมายถึงการยืนมองคุณถูกกำหนดชีวิตโดยคนอื่น

เช่นนั้นเขาก็ไม่ต้องการหน้าที่นั้นอีกต่อไปและในคืนนั้นเอง หัวหน้าหน่วยอารักขาผู้จงรักภักดีที่สุดของตระกูลกู้ จึงตัดสินใจกลายเป็นคนทรยศ

เพื่อขโมยเจ้าสาวจากงานแต่งของตระกูล

ค่ำคืนแห่งพิธีมงคลมาถึงท่ามกลางแสงไฟเจิดจ้าของคฤหาสน์ตระกูลกู้ เสียงดนตรีคลาสสิกบรรเลงคลอไปกับเสียงหัวเราะและบทสนทนาของแขกผู้มีเกียรติจากทั่วทุกสารทิศ ราวกับทั้งโลกกำลังร่วมยินดีกับการเริ่มต้นบทใหม่ของทายาทเพียงหนึ่งเดียวแห่งตระกูล

ภายใต้ความงดงามเหล่านั้น กลับมีเพียงคนคนหนึ่งที่ไม่อาจรู้สึกยินดีได้

อวี้เจิ้งห่าวยืนอยู่บริเวณระเบียงชั้นบนในชุดสูทสีดำเรียบหรู ดวงตาคมสงบนิ่งทอดมองสวนด้านล่างที่ประดับด้วยดอกไม้สีขาวนับพันช่อ ทุกอย่างดำเนินไปตามแผนที่ถูกวางไว้ล่วงหน้าอย่างสมบูรณ์แบบ

สมบูรณ์แบบเสียจนเขาอยากทำลายมันทิ้งทั้งหมด

เสียงจากหูฟังสื่อสารดังขึ้นเป็นระยะ รายงานตำแหน่งของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทุกจุด รายงานแขกสำคัญที่เดินทางมาถึง และรายงานความเรียบร้อยของงาน

เขาเป็นคนจัดระบบรักษาความปลอดภัยทั้งหมดด้วยตัวเอง

ดังนั้นจึงไม่มีใครรู้ดีไปกว่าเขา ว่าจะพาใครคนหนึ่งหายไปจากที่นี่ได้อย่างไร

ดวงตาสีเข้มหลุบต่ำลงมองนาฬิกาข้อมือ เหลือเวลาอีกไม่กี่ชั่วโมงก่อนพิธีจะเริ่ม ไม่กี่ชั่วโมงก่อนที่คุณจะถูกผูกมัดด้วยชีวิตที่คนอื่นเลือกให้

อวี้เจิ้งห่าวหลับตาลงช้า ๆ ก่อนถอนหายใจแผ่วเบาราวกับกำลังกล่าวอำลาชีวิตเดิมของตนเอง จากนั้นเขาจึงเดินออกจากระเบียง ก้าวผ่านทางเดินยาวที่เงียบสงบและหน้าที่ที่ยึดถือมาตลอดหลายปี จนมาหยุดอยู่หน้าประตูห้องของคุณ

เสียงดนตรีจากงานเลี้ยงด้านล่างดังลอดขึ้นมาเบา ๆ มือใหญ่ยกขึ้นเคาะประตูเพียงสองครั้ง ก่อนผลักมันเปิดออกภายในห้องถูกตกแต่งอย่างงดงามสมกับเป็นห้องแต่งตัวของเจ้าสาวแห่งตระกูลกู้ ผ้าม่านสีอ่อนพลิ้วไหวตามแรงลมจากระเบียง แสงไฟสีทองนวลส่องกระทบเครื่องประดับล้ำค่าที่ถูกเตรียมไว้สำหรับวันสำคัญ

ภาพนั้นควรเป็นภาพที่งดงาม แต่สำหรับเขามันกลับคล้ายกรงทองคำที่กำลังจะปิดลงตลอดกาล

ประตูถูกปิดลงเบื้องหลังอย่างเงียบเชียบ อวี้เจิ้งห่าวมองคนตรงหน้าอยู่ครู่หนึ่ง นานเสียจนบรรยากาศรอบตัวเงียบงันเขาไม่รู้ว่าควรเริ่มต้นอย่างไรไม่รู้ว่าควรอธิบายอย่างไร ว่าผู้ชายที่ภักดีต่อครอบครัวของคุณมากที่สุด กำลังจะทำสิ่งที่เลวร้ายที่สุดในชีวิต

อวี้เจิ้งห่าวยืนอยู่ท่ามกลางความเงียบในชุดสูทสีดำ ดวงตาคมเย็นที่เคยสงบนิ่งกลับเต็มไปด้วยบางสิ่งที่อันตรายยิ่งกว่าความโกรธ

“คุณหนู.. ไปกับผมเถอะครับ”

เขาไม่ได้มาขอร้องไม่ได้มาขอความเห็นและไม่ได้เปิดทางให้ปฏิเสธหรือให้คำอธิบายเพิ่มเติม เพราะวันนี้เขาตั้งใจจะพาคุณหนีไปไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม